Overweging van pater Ljubo Kurtovic
WIK ROEP JULLIE OP TOT VOLLEDIGE BEKERING
In heel wat van haar vorige boodschappen zei de Gospa ons: “Ik ben bij jullie”, “Ik hou voorspraak voor jullie”, “Ik blijf jullie nabij op de weg naar bekering”, en “Ik ben bij jullie en zou graag willen dat jullie geloven dat ik van jullie hou.”
Ook vandaag is zij bij ons, net als tijdens de vorige 25 jaar van verschijningen. De Gospa verschijnt niet om lichamelijk zichtbaar te worden voor ons, maar om ons op te roepen tot bekering, en ons te leiden op de weg naar heiligheid en naar een nieuw leven in Jezus Christus. Op een keer vroegen de zieners aan Maria; “Gospa, waarom verschijn je alleen aan ons en niet aan iedereen?” Daarop antwoordde de Gospa: “Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.” Om te zien wat echt telt in het leven hebben wij geen ogen nodig. Want wat echt belangrijk is, dat kunnen we niet zien, maar wel voelen, dankzij de geestelijke vermogens die God ons gegeven heeft. Zo gaat het ook met de aanwezigheid van de Gospa: al wie in de Heilige Maagd geloofd heeft, heeft doorheen het geloof Gods genade kunnen voelen en begrijpen, met een open en berouwvol hart.
Maria, onze hemelse moeder, weet dat wij mensen nogal vergeetachtig zijn en dat we vlug gewend raken aan het goede, de genaden en zegeningen. Maar wanneer de mens daaraan gewend raakt, dan vergeet hij de Heer, die bron is van alle leven en alle genaden. De Gospa echter vergeet, ondanks onze eigen vergetelheid, ook vandaag niet om haar oproep tot ons te richten. Een oproep die uit het hart komt, haar hart dat liefheeft en lijdt omwille die ver van haar hart leeft.
Ook vandaag confronteert zij ons met een ideaal, ook vandaag stelt zij hoge verwachtingen, en dat doet zij voor onze eigen bestwil. Zij roept ons niet op tot gedeeltelijke of halfslachtige bekering, maar wel tot volledige bekering. Zij spoort ons aan om in gemeenschap met God te leven. Moederliefde is veeleisend. Moederliefde vraagt echter geen onmogelijke dingen, maar alleen dingen die in de lijn van onze menselijke natuur staan en waar we in ons diepste binnenste naar verlangen. Een moeder wil het beste voor haar kinderen. De Gospa komt niet naar ons toe om ons te zeggen wat we willen horen, wat we graag horen, en wat makkelijk te aanvaarden is. Nee, ze zegt ons wat goed voor ons is, en hoe we vreugde en vrede zullen vinden. Een moeder die het goede voor haar kinderen wil zal niet ingaan op alle verwachtingen en egoïstische wensen van haar kinderen. Een echte moeder is veeleisend wanneer het over de opvoeding van haar kinderen gaat.
Maria kent de weg naar de bron van de vrede waar ons hart naar op zoek is. Materiële dingen, hoe kostbaar ook, kunnen ons hart niet bedriegen. Het hart weet wie zijn Schepper is, en alleen de Schepper kan het vervullen. De heilige Augustinus, die God na een levenslange zoektocht eindelijk vond, schreef in zijn Belijdenissen: “Ons hart is onrustig tot het rust in U.”
Op de weg naar God, de weg van bekering, zijn vele heiligen ons voorgegaan. Onze Moeder geeft ze ons als voorbeeld, model, aanmoediging. Natuurlijk kunnen zij niet in onze plaats handelen, maar ze kunnen wel voorspraak voor ons houden, ons raad geven, ons aanmoedigen om vol te houden in wat goed, heilig en positief is.
De Gospa, die onze moeder is, houdt zelf ook vol. Ook vandaag moedigt zij ons aan, houdt zij voorspraak voor ons, houdt ze van ons en lijdt zij voor –en vaak ook door– ons. Mogen haar nabijheid, haar aanmoediging en haar liefde voor ons niet nutteloos zijn.
P. Ljubo Kurtović
Medjugorje 26.09.2006