Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 17 mei 2021

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria,

1. Op 25 april 2021 ontving de zienster Marija de volgende maandelijkse boodschap:

Lieve kinderen! Vandaag roep ik jullie op om van je geloof te getuigen in kleuren van de lente. Moge dit een geloof zijn van hoop en moed. Lieve kinderen, laat je geloof in geen enkele situatie wankelen, zelfs niet in deze tijd van beproeving. Ga moedig met de verrezen Christus in de richting van de Hemel die jullie doel is. Ik vergezel je op deze weg van heiligheid en plaats jullie allen in mijn Onbevlekt Hart. Dank dat jullie aan mijn oproep gehoor hebben gegeven.

2. Nancy is pas 20 jaar, maar ze heeft al veel meegemaakt. Toen ze 12 jaar was, vertoonde ze het gedrag van een opstandige tiener. Nadat ze zich op een dag had bekeerd in Medjugorje, namen haar ouders de gelegenheid te baat om haar iets van het geloof bij brengen. Maar… te vergeefs, het mocht niet baten. Tot op een dag…

Nancy vertelt: "Ik dacht dat als ik priesters uit mijn leven zou weren, ik meer authentiek zou zijn tegenover God. Maar toen ik mij distantieerde van de priesters, groeide ook de afstand tussen mij en de Heer, omdat ik daarmee ook de sacramenten had verlaten.

Toen ik op weg ging met God na mijn bekering op 14-jarige leeftijd, besefte ik niet hoezeer ik de priesters haatte. Tijdens de heilige Mis bleef ik altijd achterin de Kerk zitten. Verder ging ik alleen biechten als dat strikt noodzakelijk was, en ik hield nooit mijn mond als ik de kans kreeg om priesters te kleineren. Vanwege enkele teleurstellingen die ik had beleefd en vanwege de angst om in mijzelf te kijken, werd de figuur van de priester in mijn ogen zo in diskrediet gebracht, dat ik hen niet meer beschouwde als volwaardige mannen, maar eerder als “losers”(verliezers), als halfbakken mensen, enz.

Waarom vervolg je mij?
Op een dag ging ik naar de Mis in een heiligdom gewijd aan de heilige Antonius van Padua, en hij heeft zeker voor mij ten beste gesproken. Een vriendin van mij nodigde mij uit om naast haar te komen staan, toen ze voorin de Kerk de psalm moest lezen. Ze vond deze taak, die haar zowat onuitvoerbaar leek, doodeng, dus ze kon wel wat steun gebruiken. Ik ging hiermee akkoord zonder dat ik er lang over hoefde na te denken, en zo gebeurde het dat ik op de eerste bank, op de eerste rij vooraan de Mis bijwoonde. Ik schaamde me erg, maar ik probeerde daar geen aandacht aan te besteden. Dit lukte me tot aan het moment van de consecratie. Precies op dat moment leek de priester die de Mis opdroeg en die ik al zeer lang kende, getransformeerd te zijn tot een totaal andere persoon. Zowel zijn gelaat als zijn kazuifel hadden een volkomen verandering ondergaan. Terwijl hij naar mij glimlachte hoorde ik hem inwendig, binnen in mij, zeggen: "Waarom vervolgt je mij?". Onmiddellijk moest ik denken aan de apostel Paulus en zijn val op de weg naar Damascus. En terstond begon ik te huilen. Het waren tranen van pijn omdat ik Jezus had gekwetst vanwege mijn haat tegen de priesters. Tegelijkertijd waren het tranen van vreugde, omdat ik begreep dat deze glimlach mij niet alleen uitnodigde om priesters niet langer te belasteren, maar ook om zorg te dragen voor Jezus die in hen aanwezig is.

Deze ervaring had mij wakker geschud en heeft mij doen inzien dat Jezus Zijn priesters liefheeft zoals zij zijn, en dat Hij ze zozeer bemint, waardoor voor Hem een eenvoudig gebaar van hun kant volstaat om op het altaar tegenwoordig te komen, middels een eenvoudig woord van hen, en dit zelfs als ze gezondigd hebben. Dit leerde mij om, op mijn beurt, van hen te houden, want alleen liefde kan hen laten groeien. Haat, integendeel, maakt dat ze minder goed worden. Haten staat gelijk aan vervloeken, en iemand kwaad toewensen is iets dat soms uitkomst. Anderzijds, liefhebben is zegenen en genaden van God op hen laten neerkomen. Dit is wat priesters nodig hebben om heiligen te worden. Ik heb de priesters die mij hebben teleurgesteld vergeven, en ik heb mijzelf vergeven omdat ik in het verleden weigerde van hen te houden. Door hen te vergeven, kreeg ik veel meer dan ik een zeker moment verloren had en zij ook. Ik was iemand die probeerde de armen te helpen, en ik was bezorgd over de Derde Wereld, maar een andere grote armoede had ik niet opgemerkt, namelijk die van de in de steek gelaten, belachelijk gemaakte en vernederde priesters. Ik zou nog een laatste, belangrijke boodschap willen meegeven: laten wij de priesters steunen, want hun heiligheid hangt ook van ons af. Zij hebben onze gebeden en onze liefde nodig, en dit is de Liefde die God ons juist door hen wil geven."

Nota bene: Ik ken Nancy goed en ik wil eraan toevoegen dat zij die dag werkelijk een belangrijke zending van gebed en voorbede voor priesters heeft ontvangen. Zij laat geen gelegenheid voorbijgaan om hen zo goed mogelijk te helpen, naar gelang de middelen waarover zij beschikt. Zij beschouwt dit als een echte roeping voor haar, een roeping van de Hemel voor haar leven, waar zij goed invulling aan geeft.

3.
Een vaccin dat zeker werkt.
Tegen de twee afschuwelijke virussen die tegenwoordig in de wereld woeden, angst en wanhoop, bestaat een zeer doeltreffend vaccin: De toewijding aan het Onbevlekt Hart van Maria. Maar het is nog steeds te weinig bekend, terwijl er al zoveel levens door gered zijn. Het is jammer dat dit vaccin niet wordt aangeprezen in de advertenties en reclamespots van de media.

Laten wij in deze aan de heilige Maagd Maria toegewijde meimaand de gelegenheid aangrijpen om alles in haar handen te leggen, want zij is immers onze Moeder, en laten we haar in alles toebehoren. Als wij haar werkelijk toebehoren, dan zal zij ons ook werkelijk toebehoren, met alle goederen die haar toebehoren en die alle verbeelding te boven gaan. Onder de mooiste toewijdingen aan Maria, kunnen we deze van pater Kolbe bidden: “Onbevlekte Koningin van hemel en aarde, toevlucht van de zondaars en onze liefdevolle Moeder, aan wie God het werk van Zijn barmhartigheid heeft toevertrouwd, als een arme zondaar werp ik mij voor u voeten neer. Ik bid u, aanvaard mij als uw bezit. In uw handen beveel ik mijn lichaam en mijn ziel, mijn leven, mijn dood en mijn eeuwigheid, beschik erover zoals u goeddunkt. Moge als dus geschieden van wat van u geschreven staat: “Uw kroost zal de kop van de Slang verpletteren” en “alle dwaalleren der wereld zijn door u overwonnen”. Geef dat ik in uw zuivere en barmhartige handen een werktuig van uw Liefde worde om u bij vele lauwe en afgedwaalde mensen bekend en bemind te maken, en dat ik op deze wijze het aantal van hen die u werkelijk bewonderen en liefhebben helpe vermeerderen. Zo zal ook de heerschappij van het Allerheiligst Hart van Jezus zich overal ter wereld verbreiden. Heilige en Onbevlekte Moeder, dat alles kan ik alleen maar met uw hulp, want alleen daar waar u bent daalt de genade en de vrede neer, die tot bekering en heiliging leidt. Want de genade ontspringt aan het Allerheiligst Hart van Jezus en komt tot ons via uw moederhanden. Amen.” Laten we meer dan ooit ons haar belofte in herinnering brengen, ten overstaan van de lawine van kwaad die over de wereld is gekomen, en ten overstaan van de duisternis van de gewetens die zoveel beslissingen vervalst en zoveel verkeerde keuzen uitlokt, ondanks de nu reeds 40 jaar durende schitterende school van Maria. En deze belofte is de volgende: “Als jullie van mij zijn, zullen jullie overwinnen, want jullie toevlucht zal het Hart zijn van mijn Zoon Jezus”. Vandaag de dag zoekt de Hemel overwinnaars.

4. Een veelbelovend "intermezzo".
De zieneres Mirjana gaf ons dit veelzeggende beeld: vaak wanneer je verhuist, wordt de plaats die je verlaat een complete chaos, je weet niet waar je je voeten moet zetten, je vraagt je af welk voorwerp in welke doos zit, alle meubels zijn verplaatst... kortom, je zou ontmoedigd kunnen raken door de wanorde die er heerst. Maar als de verhuizing voorbij is, dan is alles opnieuw op zijn plaats, in harmonie. Alles is dan schoon en er heerst een nieuwe gastvrijheid. Het voelt dan goed om in dit nieuwe huis te wonen.

Mirjana (die de 10 geheimen over de toekomst van de wereld heeft ontvangen), verklaart dat we ons in de fase van de grootste wanorde bevinden, maar dat zal niet voortduren. De heilige Maagd spreekt immers ook over toekomstige generaties. Naar aanleiding daarvan vroeg ik mij af waarom de heilige Maagd in oudere boodschappen tot ons sprak in de toekomstige tijd: "Ik zal je helpen, ik zal je troosten, ik zal je beschermen, ik zal je de weg wijzen, ik zal je niet in de steek laten", enz. Nu begrijp ik het. Zij voorzag de beproeving die wij vandaag de dag doormaken en ze bereidde ons op deze wijze voor om de goddelijke vrede te bewaren te midden van dit lijden en de onzekerheid. We bevinden ons op een kritiek kruispunt in de menselijke geschiedenis. Laten we daarom, in plaats van tijd te verspillen met het maken van eindeloze lijsten van wat verkeerd is, onze blik richten op die van Maria en die van haar Zoon. Deze uitwisseling van blikken is een uitstorting van de Heilige Geest. Een adem van Pinksteren. Door wie zal de verlossing tot ons komen? Zeker niet middels de mens die niet bij machte is om zichzelf te redden. Wij weten en geloven dat dit moeilijke intermezzo in onze geschiedenis plaats zal maken voor de Triomf van het Onbevlekt Hart van Maria en van haar Zoon. Maar veel van wat er zal gebeuren hangt van ons af, namelijk van de manier waarop wij zullen reageren op Maria's herhaalde uitnodigingen.

In Gethsemanie
zei Jezus tot hen die Hem kwamen arresteren: "Dit is uw uur en het rijk van de duisternis regeert”. Dat is wat er vandaag de dag gaande is. Jezus is gearresteerd en ze willen zich van hem Hem ontdoen. Hij citeerde daarbij aan zijn apostelen het volgende woord uit de Bijbel (Mt 26,31): "Ik zal de herder slaan en de schapen zullen verstrooid worden”. Wat staat er ons nog te doen? Nederig en trouw met Maria op weg gaan, in het licht van het Evangelie, en daarbij de leer van Christus herhalen, en vooral Zijn prachtige gebod van de Liefde, waarbij we bereid moeten zijn om van Hem te getuigen, zo nodig tot met ons bloed … Deze getuigen, deze "kleine rest", die Onze Lieve Vrouw "apostelen van mijn liefde" noemt, zal ons naar de Nieuwe Tijd voeren; deze tijd van vrede die in de boodschappen wordt genoemd en waarop haar Hart met ongeduld wacht. Laten we geen angst hebben voor de wetten van de mensen, hoe hard ze ook zijn, ze verslijten, en worden als versleten kleding... Wie heeft de beloften van het eeuwige leven uit de mond van Jezus zelf ontvangen? De Kerk, en geen andere instantie. Is de Kerk een boot die door de golven wordt geteisterd en die volloopt met water? Ja, maar Jezus zit erin. Laten we niet uit de boot springen, dat zou betekenen dat we onze Heiland verlaten.

***

Lieve Gospa, samen met U en met alle "apostelen van uw Liefde",
smeken we de Heilige Geest om met kracht te komen,
want Hij is meer gewenst en levendig dan ooit op dit Pinksteren van 2021!

Zr. Emmanuel Maillard + (Gemeenschap van de Zaligsprekingen)