Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 augustus 2005

Beste kinderen van Medjugorje,

Lof zij Jezus en Maria!

1. Wij hebben veel reacties ontvangen op de woorden van Benjamin Berger, de Messiaanse jood die getuigde in de fax van 15 juli. Daarom wil ik hier graag wat meer uitleg geven.

In de Heilige Schrift lezen wij over het Joodse volk "Want als hun verwerping de wereld verzoening heeft gebracht, wat kan dan hun aanneming anders betekenen dan leven uit de doden?” (Rom 11,15). Het ontstaan van een Messiaanse beweging bij de joden is een prachtig voorteken voor de hereniging van de oudste zoon en de jongste zoon in het lichaam van Christus. Daarom is de weg van geloof van onze broeder Benjamin voor ons een bron van vreugde, en wekt zijn getuigenis ons op uit onze spirituele loomheid! De Heilige Geest is aan het werk en wij willen met hem meewerken! (Zie ook N.B. over de Messiaanse beweging).

Net als bij ons katholieken gaat in het verhaal van Benjamin het werk van God gepaard met zuiveringen. Benjamin vertelt:

“Wij hebben vijf jaar doorgebracht in Bethanië. Een andere broeder is erbij gekomen, wij waren toen met drie broeders. Daarna zijn wij naar Galilea gegaan. Wij woonden er in een klein dorpje waar wij getuige waren van vele mirakels. Er gebeurden buitengewone dingen, en veel mensen vonden de weg naar de Heer. Een voorbeeld?
Een man die ons niet kende zag Jezus in een droom. Daarna heeft hij ons ontmoet, en is hij broeder geworden. Onze buren hebben de weg naar God gevonden, ook kinderen werden geraakt door de Heilige Geest en bekeerden zich,... Zo konden wij op korte tijd een kleine gemeenschap vormen, terwijl wij daar zelfs nooit aan gedacht hadden! Wij begonnen al onze bezittingen met elkaar te delen, wij aten samen, wij baden samen… Stilaan heeft het gemeenschapsleven zich aan ons geopenbaard… Eerst waren wij maar alleen, mijn broer en ik, maar dan is de gemeenschap gaan groeien, en hebben wij begrepen dat wij geroepen zijn tot een leven in gemeenschap.
Wij hebben vijf jaar lang in Bethanië gewoond. Tegen het einde van die periode werden wij vervolgd: sommige gelovige Joden kwamen naar ons toe en vielen ons aan. Ons huis werd volledig vernield: zij kwamen naar binnen, sloegen de meubels aan stukken, bekladden alles met zwarte verf, en deden nog veel meer. Maar hun daden hebben in het hele land reacties teweeggebracht. Dat gebeurde in het midden van de jaren ’70. Uiteindelijk is onze getuigenis daardoor in vele kranten verschenen, ook op de radio en de televisie. Dat was de allereerste keer dat er op de Israëlische televisie Messiaanse joden getuigden! De Messiaanse beweging begon te groeien in Israël. Je hoorde steeds vaker over Joden die tot het katholieke geloof overgingen… En de gemeenschap is blijven groeien. Vandaag de dag zijn er ongeveer 100 Messiaanse groepen in Israël, en er komen er steeds bij.

Wij zijn naar Tiberias verhuisd en zijn daar ook vijf jaar gebleven. Daar hebben wij een vereniging van Messiaanse gelovigen gesticht. Ook daar werden wij meermaals vervolgd door de orthodoxe Joden: zij staken ons huis in brand, en gooiden zelfs tijdens een van onze bijeenkomsten stenen naar ons. Wij hadden toen voor onze bijeenkomsten een zaal in een hotel gehuurd, met grote ramen. En toen begonnen zij met stenen naar ons te gooien. Wij wisten niet wat we moesten doen, want wij waren net maaltijd aan het vieren met de Heer. Wij dachten: “Nu we aan het bidden zijn kunnen we toch niet ophouden!” Dus hebben wij de kinderen in het midden van de zaal geplaatst, en zijn wij in een kring rond hen gaan staan. En wij zijn doorgegaan met ons gebed. En zij bleven maar stenen gooien! Maar God heeft ons beschermd. Een steen is net boven het hoofd van een zuster gegooid, zonder haar te raken. Later hebben zij dat hotel in brand gestoken, zodat wij geen zaal meer vonden om bijeen te komen omdat niemand ons nog iets wilde verhuren. Dan zijn we maar beginnen te vergaderen in parken op zaterdag, de sabbat, wij wisten immers dat zij ons op sabbat niet zouden aanvallen. Dat is het verhaal achter deze gemeenschap, die ondanks vele vervolgingen ontstaan is…”

2. Op 2 augustus laatstleden is de Gospa net als elke maand met Mirjana komen bidden voor de ‘ongelovigen’. Dat was tijdens het Festival en duizenden jongeren van de hele wereld waren bijeen om hun moeder te ontvangen, om tot haar te bidden en om door haar gezegd te worden. Na de verschijning gaf Mirjana ons een boodschap door die ons werkelijk diep geraakt heeft. De situatie waar deze boodschap naar verwijst is immers reëel, dat kunnen wij niet ontkennen of verzwijgen! Deze woorden zijn het waard om van buiten geleerd te worden, om dan daarna een gunst te vragen aan de Heilige Geest: dat hij ons hart zou doorlichten en ons met zijn goddelijke stralen zou laten zien wat er in ons hart zit. Zo zullen wij een bewuste keuze kunnen maken! Dan zullen wij beslissen om ons hart te openen voor ware liefde, en niet voor ‘nepliefde’, voor het ware licht, en niet voor de nepschitteringen die deze wereld ons te bieden heeft.

Mirjana kreeg de volgende boodschap:

“Lieve kinderen, ik ben met open armen naar jullie toe gekomen om jullie in mijn armen te nemen, onder mijn mantel. Ik kan dat echter niet doen zolang jullie hart vol is van valse schitteringen en valse idolen. Zuiver je hart en laat toe dat mijn Engelen er zingen. Dan zal ik jullie onder mijn mantel nemen en zal ik jullie mijn zoon, de ware vrede en het geluk geven.
Wacht niet, kinderen!
Ik bedank jullie.” (zie P.S.1.)

3. De zienster van het hart, Jelena Vasilj-Valente, en haar man Massimiliano zijn momenteel in Medjugorje met vakantie (zij wonen dicht bij Rome en hebben twee jonge zonen). Jelena is jarenlang rechtstreeks door de Moeder Gods gevormd doorheen haar boodschappen, en blijft een bron van licht voor al wie de moederlijke geest van Maria wil begrijpen. Hier volgen een paar sprokkels uit haar gesprekken de voorbije dagen:

“Voor ik getrouwd was, was mijn leven gemakkelijker. Ik studeerde, ik was vrij, ik zorgde eigenlijk voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Nu ben ik als echtgenote en moeder verplicht om wat ik geleerd heb in de praktijk te brengen. Ik moet mijzelf wegschenken, geven, zonder ophouden en zonder te tellen! Mijn kinderen zijn mijn oversten!”

“Als ik naar mijn kinderen kijk, leer ik over God. God wil ontmoeten, en wij zijn gevormd naar zijn beeld en gelijkenis. Dat merk ik bij mijn kinderen! Wanneer een kind lawaai maakt, huilt, slaat, dan is dat omdat hij ons wil ontmoeten. Het kind is, net als God, voortdurend op zoek naar de mens. Voor kinderen zijn die ontmoetingen vitaal, want doorheen ontmoetingen kunnen zij groeien. De ontmoetingen geven de rijkdom van het leven weer. Wij leven allemaal van ontmoetingen met anderen. Wanneer een kind mensen kan ontmoeten, dan heeft het geen tv nodig. Het is in vrede, het is tevreden, ook dat heb ik bij mijn eigen kinderen gemerkt. Zij willen niet naar tv kijken, zelfs niet als zij bij vriendjes zijn!”

“Wanneer de tv de communicatie vervangt, dan wordt de ontmoeting met de leden van ons gezin en met onze vrienden verbroken. Maar al te vaak metselen wij ons in om ons te beschermen tegen het leven, en sluiten wij ons op in het irreële. Als ik de tv aanzet terwijl er iemand bij me is, dan is het alsof ik die persoon duidelijk wil maken dat hij of zij niet interessant genoeg is, en dus mijn aandacht niet verdient.”

“Wij hebben dezelfde houding tegenover God, wanneer Hij niet op de eerste plaats komt in ons leven, wanneer wij niet tot hem bidden. Wij gaan weg van de bron en raken gefrustreerd. De genade wordt ons geschonken doorheen onze relatie met God, in het gebed.”

Lieve Gospa, kun je mij niet in je armen nemen? Vraag alsjeblieft aan je Zoon dat Hij mijn hart zou zuiveren, opdat jouw engelen er kunnen komen zingen!!

Zuster Emmanuel +

P.S.1. In Herzegovina is het niet schokkend om het in het Kroatisch te hebben over “valse idolen”, hoewel elk idool op zich al een valse God is. De Gospa spreekt altijd vanuit de cultuur van de ziener die naar haar luistert. Een ander cultureel verschil is dit: Maria zegt “Ik en mijn zoon Jezus…”, wat voor een Fransman onbeleefd overkomt (voor een Vlaming of Nederlander ook, nvdr), maar niet voor een inwoner van Herzegovina.

Het is ook mooi om op te merken dat 2 augustus het feest is van “Onze-Lieve-Vrouw van de Engelen”, vandaar de verwijzing naar de engelen in de boodschap. Dat leert ons over een prachtige taak van de engelen die wij maar al te vaak vergeten: als wij in staat van genade zijn, dan zingen zij in ons hart!

P.S.2. Voor alle Franstaligen! Van 12 tot 18 november stelt “Marie Source de Vie” een jongerenbezinning voor, met pater Ljubo in Medjugorje, met Jean-R. en Maryse Cayrel.

Info en inschrijvingen bij “Marie Source de Vie", BP 14 - F 76133 St Martin du Bec. Tel : 02 35 3 28 43. E-mail : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..
Voor andere bezinningsdagen en bedevaarten, zie de website: www.msvie.com

P.S.3. Geen tijd meer verliezen voor ARS 2005!
Van 25 september tot 1 oktober zullen priester Scallan en zuster Briege internationale bezinningsdagen voor priesters organiseren in Ars. Priesters, kom in groten getale! Leken, nodig uw priesters uit!
De bezinningsdagen worden georganiseerd door de ICCRS, de gemeenschap van de Zaligsprekingen en de Organisatie Jean Marie Vianney.

Voor informatie: "Retraite ARS 2005, F-81170 Cordes sur Ciel. Tel : 05 63 53 81 18. E-mail : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. -- Site : www.retraite.ars2005.beatitudes.org

P.S.4. Inwoners van Parijs! Er is een nieuw nummer voor het antwoordapparaat waarop de boodschap van de 25ste en ook het nieuws uit Medjugorje te horen zijn! Nummer 01 39 75 03 82.

De uren van de missen overal in Frankrijk kunt u nu telefonisch en online opvragen, op “Messesinfo”! Tel: 0 892 25 12 12, 24/24u bereikbaar. Of online: http://messesinfo.cef.fr

N.B. De Messiaanse joden zijn joden die een persoonlijke ontmoeting met Jezus beleefd hebben, en die Hem erkennen als hun Messias en hun God. Men kan ze daarom echter nog geen christenen noemen, want zij hebben besloten om bij geen enkele kerk te horen om hun joodse identiteit te kunnen bewaren.

De Messiaanse joden geloven dat Jezus ware God en ware mens is, en dat God een Drie-Eenheid is bestaande uit Vader, Zoon en Heilige Geest. Hun houding tegenover de Kerk en de sacramenten is dezelfde als die van de protestanten, zij erkennen de autoriteit van de Paus niet, noch de apostolische opvolging. Hun congregaties (of gemeenschappen, “parochies”, zo u wil) zijn betrekkelijk onafhankelijk, hoewel meerdere van hen soms samenwerken als vereniging. De verantwoordelijke van die gemeenschappen wordt soms de “herder”, soms de “rabbi” genoemd. Er zijn ook internationale bewegingen zoals de “Joden voor Jezus” enz. Het gewijde celibaat en het monastieke leven komt er zelden voor. Zij zijn natuurlijk erg gevoelig voor het plan van God voor Israël en geloven rotsvast dat het joodse volk het uitverkoren volk van God blijft.

Net als de protestanten bidden zij noch tot Maria noch tot de heiligen en staan zij wat wantrouwig tegenover de katholieke devoties. Er zijn echter ook uitzonderingen!
Zij leven vaak in de verwachting van de glorierijke komst van Jezus op het einde der tijden.; Hun missionaire werkzaamheden zijn vooral gericht op andere joden, in Israël, in de VS, enz.

Zij komen voor een gebedsdienst samen op sabbat, niet op zondag. Er is een tijd van lofprijzing (met Hebreeuwse gezangen), er wordt voorgelezen uit het Woord van God, vaak gevolgd door een preek van een van de verantwoordelijke van de gemeenschap. Soms vieren zij ook het laatste avondmaal en delen zij het gebroken brood, volgens de opdracht die Jezus voor zijn lijden gaf. Dat is dan niet de Eucharistie van bij de katholieken of de orthodoxen, want zij geloven niet dat het brood wordt tot het lichaam van Christus, noch de wijn in het bloed van Christus (ook daar zijn er uitzonderingen), en zij bewaren het brood en de wijn niet na de viering. Zij vieren Pasen op de dag van het joodse paasfeest (Pesach). Zij vieren ook de andere joodse feesten. Een aantal van hen leeft nog steeds bepaalde zaken uit de wet van Mozes na (kasherout, besnijdenis, rust op sabbat,…), anderen niet.

De Messiaanse joden zijn voor ons een voorbeeld van eschatologisch engagement want zij leven vurig in de verwachting van de komst van Jezus. Zij herinneren ons eraan dat de gaven van God niet teruggeroepen worden: God houdt van Israël, het volk dat hij als eerste uitverkoren heeft, en dat voor de eeuwigheid. Hun bestaan is voor ons een dubbele uitnodiging: om onze wortels terug te vinden, de oorsprong van de kerk, en om met liefde naar het einde, de parousie, uit te zien.

De volgende nieuwsbrief zal op 15 september verstuurd worden.