Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 oktober 2005

Beste kinderen van Medjugorje,

Lof zij Jezus en Maria!

1 – Op 2 oktober was er een grote massa aanwezig bij de verschijning van Mirjana. Het verdient onze aandacht dat er zich daar al enkele maanden een nieuw scenario afspeelt: aan het einde van de verschijning vraagt Mirjana om de boodschap meteen aan alle aanwezigen in hun eigen taal door te geven. Dit is de boodschap die Mirjana kreeg:
“Als Moeder kom ik naar jullie toe. Ik breng jullie mijn Zoon, de vrede en de liefde. Zuiver je hart en neem mijn Zoon met je mee. Schenk aan anderen de ware vrede en het geluk”.
Mirjana voegde eraan toe: “De Gospa heeft elk van ons gezegend, en ook de religieuze voorwerpen die wij meegebracht hadden. Daarna heeft ze opnieuw het belang van de priesterlijke zegen benadrukt”.

2 – Ik maak van de gelegenheid gebruik om te verduidelijken dat er verschillende soorten zegeningen bestaan, die je niet met elkaar mag verwarren. Wanneer een priester (of een bisschop, of een kardinaal, of de Paus) de zegen geeft, dan is het eigenlijk Jezus zelf die zegent, doorheen zijn gewijde dienaar. Op dat moment stort Jezus zelf zijn heilige goddelijkheid over ons uit; Hij geeft zijn goedheid aan ons door. Die zegen is een enorme genade en hangt niet af van de innerlijke gesteldheid van de priester. Als de ziel die deze zegen ontvangt open en ontvankelijk is, dan opent Jezus de schatten van zijn Hart en schenkt Hij in overvloed, volgens de openheid van die ziel en diens mate van geloof. Eenvoudige zielen zullen het meeste ontvangen. Gezien de zegen rechtstreeks naar het hart gaat is het verstand zich niet altijd bewust van die onmetelijke stroom. Om die reden zijn wij vaak verstrooid en laten we dit geschenk vaak domweg schieten. Dat is bijzonder jammer, want een ingetogen ziel wordt rijker, sterker, vrediger, beschermd bij elke zegening, en –de belangrijkste vrucht van deze zegen– zal zich op een intiemere manier tot God kunnen richten. De vruchten van de zegen zijn van die aard dat zij al tellen voor de eeuwigheid, en dat zij de ziel een bijzondere schoonheid verlenen. Net als voor alle andere gaven van God geldt ook hier: hoe meer ijver je aan de dag legt om de zegen te geven of te ontvangen, hoe efficiënter deze zegen zal zijn.

In Medjugorje heeft Maria gezegd: “Als de priesters wisten hoeveel ze geven wanneer zij zegenen, dan zouden zij dag en nacht zegenen!” En ook nog: “De zegen van een priester is groter dan de mijne.” (privé-boodschappen aan Marija, zonder datum) Want de priester heeft het sacrament van de wijding ontvangen.
En deze beschrijving van mij is dan nog slechts een flauw afkooksel van wat de priesterlijke zegen echt is!

Ook leken kunnen zegenen, en de Kerk raadt bijvoorbeeld ouders aan om hun kinderen elke dag te zegenen. De Gospa vraagt om kinderen ‘s ochtends en ‘s avonds te zegenen (boodschap van de jaren ’80, zonder datum). En ook kinderen mogen hun ouders zegenen! De kracht van deze zegen hangt in sterke af van de persoon die de zegen geeft, en daarom is de zegen van Maria bijzonder krachtig! Als een wereldse moeder haar kind kan zegenen, hoeveel meer kan onze hemelse moeder het dan niet?
In Medjugorje geeft de Gospa haar zegen bij elke verschijning, nadat zij ons begroet heeft met de woorden: “Lof zij Jezus, mijn lieve kinderen”, en voordat zij voor ons bidt met uitgestrekte handen. Op een dag heb ik aan Marija gevraagd waarom de Gospa ons nu eens met haar “vreugdezegen” zegent, dan weer met haar “moederlijke zegen” of met haar “plechtige zegen”, kortom, wat het onderscheid was tussen die verschillende zegens. Het antwoord van Marija was: “De Gospa heeft daar geen uitleg over gegeven.” Wij moeten dus dit geschenk met vertrouwen en dankbaarheid aanvaarden, en onze hemelse Moeder doet het overige volgens onze noden!

Nog iets wat onze aandacht verdient: In Medjugorje geeft Maria ons op de berg of bij de boodschappen van de 25ste haar “bijzondere en moederlijke zegen” (zie boodschap van 25 juni 1990) en nodigt zij ons uit om die “te brengen naar alle schepselen”. De boodschappen over de bijzondere en moederlijke zegen van Maria werden ontvangen door de zienster Marija. (Dat verklaart hoe een zekere verwarring in het verleden ontstaan is toen andere zieners aan wie vragen gesteld werden over deze “bijzondere en moederlijke zegen” antwoordden dat “de Gospa dat nooit gegeven heeft”. Elke ziener heeft iets bijzonders van de Gospa ontvangen, en vragen over dat specifieke onderwerp moet je rechtstreeks aan de betrokken ziener stellen. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor de boodschappen over het lijden die aan Vicka gegeven werden, of over de ongelovigen die aan Mirjana gegeven werden.)

3 – Het jaar van de Eucharistie en de Synode zijn ten einde. Gezien die tijd van genade ons geschonken werd als een nieuwe start voor de weg naar de heiligheid in gezelschap van Jezus-Eucharistie, kan elk van ons die genade zijn leven lang laten voortduren en ervoor zorgen dat zijn hele leven beetje bij beetje tot Eucharistie wordt. Dat was immers de bedoeling van onze geliefde Johannes Paulus II toen hij een jaar geleden het Jaar van de Eucharistie uitriep.

Anne Marie Collins, een Ierse vriendin van 33, is ons onlangs komen bezoeken. Moge haar mooie getuigenis leiden tot gelijkaardige initiatieven!

“Als tiener ging ik uit gewoonte naar de mis. Ik raadpleegde echter ook kaartlegsters, dus hebben Jezus en Maria werkelijk in mijn leven moeten binnendringen!
Ik gaf les in een Montessorischool, en mijn familie had een kruidenierszaak, maar de zaken gingen niet zo goed. Wij hebben dus een deal gesloten met Maria: als zij iemand vond die onze zaak zou overnemen, dan zouden wij naar Medjugorje gaan. En blijkbaar is de Moeder Gods een gehaaide zakenvrouw, want drie weken later stond er een overnemer voor de deur! Wij zijn onze afspraak ook nagekomen, en op 25 augustus 1999 naar Medjugorje gegaan. En toen is voor mij alles begonnen.

De eerste dag ging de hele preek in de Engelse mis over astrologen en kaartlegsters. Ik had de indruk dat de priester tot mij sprak, en dat zijn woorden speciaal tot mij gericht waren; na de mis ben ik dan bij hem gaan biechten. Het werd een onvergetelijke biecht. Ik heb onder andere opgebiecht dat ik naar kaartleggers was gegaan… En na die biecht wist ik dat ik niet van het teken van de Leeuw was, zoals men mij had doen geloven, maar van het teken van Jezus Christus! Ik was bevrijd!
In de loop van die week nam Maria mij zo vaak bij de hand, op de Verschijningsberg en op de Krizevac! De dag voor mijn terugreis heb ik zelfs iets heel speciaals mogen ervaren. Ik zat met mijn moeder buiten de kerk te bidden; ik keek naar de kralen van mijn rozenkrans, maar opeens voelde ik hoe mijn hoofd opgetild werd. Ik keek naar boven en zag de heilige Maagd daar staan, ze keek naar mij en glimlachte. Ik zal die glimlach op haar gezicht nooit vergeten! Er werd geen enkel woord gesproken en dat was ook niet nodig want haar glimlach zei genoeg. Het was een glimlach van pure liefde! Alsof zij mij op dat moment in haar armen wilde nemen… Wat was ze mooi! Vanaf dat ogenblik ben ik gaan veranderen.

Ik was verloofd en zou binnenkort trouwen. Toen ik weer thuis was heb ik mijn verloofde opgebeld, ik heb hem gezegd dat ik een fantastische week achter de rug had en heb hem verteld over alles wat ik ervaren had. Maar hij schudde zijn hoofd: hij geloofde me niet! Daardoor is onze relatie gaan veranderen. Ik wilde alle dagen naar de mis gaan, da’s toch normaal! Ik ben ook deel gaan uitmaken van een gebedsgroep. Onze relatie verwaterde… Ik heb toen tot Maria gebeden: ‘Als het jouw wil is dat ik deze relatie verbreek, zorg dan dat ik er geen gebroken hart aan overhoud.’ Daarna heb ik mijn verloofde gezegd: ‘Ik kan op die manier niet verder, ik denk dat jij niet de man bent die Maria voor mij wil.’ Hij had ook al beseft dat we niet meer goed bij elkaar pasten. Na het verbreken van de relatie voelde ik dat er een ware last van mijn schouders gevallen was.

Maria heeft mij eerst doen verlangen naar de heilige mis; ik ben er dan ook elke dag heen gegaan en ik blijf dat doen. Daarna deed ze mij beetje bij beetje verlangen naar andere zaken: het jaar daarop was de aanbidding aan de beurt. Zij handelt met zoveel tact! Zij weet dat zij ons met mondjesmaat moet voeden, omdat wij niet klaar zijn om zelf het stevige voedsel op te nemen.

Toen onze Heilige Vader het voorbije jaar uitriep tot het Jaar van de Eucharistie hebben wij met enkele vrienden besloten om iets in die zin te ondernemen. Maria had ons tijdens onze bedevaart naar Medjugorje de genade van de aanbidding geschonken, en zij maakte ons ervan bewust dat haar Zoon werkelijk aanwezig is in het Heilig Sacrament. Wij hebben dan ook besloten om een website te ontwikkelen waar de mensen informatie kunnen vinden over de plaatsen en tijdstippen waarop het Heilig Sacrament in hun buurt (in Ierland) aanbeden kan worden. Wij hebben alle priesters in het telefoonboek opgebeld en erg vaak een warm onthaal gekregen! Enkele priesters hebben hun kerk of kapel zelfs opengesteld voor permanente aanbidding.
Kort na een lang verblijf in Medjugorje heb ik drie maanden moeten doorbrengen in het hospitaal van Dublin, waar vastgesteld werd dat ik lijd aan de ziekte van Addison, een zeldzame ziekte die de bijnieren aantast. Daarom neem ik elke dag cortisone om mijn bijnieren te doen werken. Ik word erg vlug moe (zie PS.). Maar als ik voor het Heilig Sacrament zit schenkt Jezus mij werkelijk de genade om dit kruis te aanvaarden en om verder te gaan met het leven van elke dag. Zonder Jezus zou ik niet de nodige kracht hebben om mijn ziekte te verdragen. Ik haal al mijn kracht uit de aanbidding. Zonder Jezus’ aanwezigheid ben ik niets. De aanbidding geeft mij elke dag weer fysieke en spirituele kracht.

De Maagd Maria is onze Moeder, zij beschermt ons altijd onder haar hemelse mantel. Als wij onze hand in de hare leggen leidt zij ons. Als wij al een eenvoudig ‘Wees gegroet, Maria’ bidden komt zij en brengt zij ons naar haar Zoon. Het volstaat om haar de hand te reiken en haar te laten doen. Zij weet best wel wat goed is voor ons!”

Anne Marie komt af en toe naar Medjugorje, en zij is elke keer nog enthousiaster over de Eucharistie, en ook nog moediger omdat de Heer haar tot op vandaag nog niet van die pijnlijke ziekte verlost heeft. Zij geeft haar leven om de aanbidding te promoten (bovenop haar gewone werk), brengt op die manier vele zielen tot bij het Heilig Sacrament en heeft van haar lijdensweg een weg van vreugde gemaakt!

4 – In haar boodschap van 25 juli laatstleden roept de Gospa ons op om novenen te bidden. Ik stel voor dat wij er samen een zouden bidden die niet onopgemerkt zal blijven in deze wereld en in de andere! Laten wij deze noveen opdragen voor de zielen in het Vagevuur. Op onze website www.enfantsdemedugorje.com vindt u de tekst van een noveen rond het Heilig Hart, samen met de heilige Margaretha Maria (van Paray le Monial). Het staat u echter vrij om een andere noveen te kiezen. Wij beginnen op 23 oktober en eindigen op 1 november, op Allerheiligen. Bedankt!

Lieve Gospa, jouw plannen zijn ons niet bekend,
maar wij nemen jouw hand vast om altijd daar te zijn waar God ons hebben wil,
samen met jou!

Zuster Emmanuel +

 
PS 1 -   In Medjugorje kunt u de video-opnames van de verschijningen van de 2e aan Mirjana verkrijgen bij Foto Dani, (linkerkant, tegenover de kerk). Prijs: 15 Euro. Opsturen per post niet mogelijk. Telefoon: (387) 36 650 006 of gsm : (387) 63 324 077. E-mail : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

PS 2 – Bedevaarders uit Europa! De vliegtuigmaatschappij German Wings biedt interessante prijzen voor de vluchten naar Split, vanuit Keulen of andere Duitse steden. Neem een kijkje op de website: www.germanwings.com   Voor velen die op bedevaart willen zal de prijs niet langer een obstakel zijn!

PS 3 – De heilige Elisabeth van de Drie-Eenheid (Karmel van Dijon) is ook gestorven aan de ziekte van Addison, die in die tijd ongeneeslijk was. (Het gaat eigenlijk om een gebrek aan natuurlijke cortisone).

 De volgende nieuwsbrief wordt op 15 november verstuurd.