Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 maart 2006

Dierbare kinderen van Medjugorje,      

Geprezen zij Jezus, onze Verlosser, en Overwinnaar van de dood!

1. De vastentijd met de Gospa

Toen Vicka gisteren (14 maart 2006) tussen twee groepen pelgrims wat vrije tijd had, kon ik haar een paar vragen stellen over de wijze waarop we het beste kunnen vasten. Ze gaf het volgende antwoord:

“Ten eerste moeten we goed begrijpen wat de waarde van de vastentijd is. Het gaat er niet om zich te forceren om veel offers te brengen of zich honderd en één verstervingen op te leggen. Veel mensen zien de vastentijd als een tijd waarin ze zich veel moeten ontzeggen. Nee, dat is niet de essentie van de vastentijd. Het gaat er om om net als Jezus, met nederigheid en eenvoud alles met ons hart te doen. Welke ook de versterving of boete is die ik kies, de waarde ervan is gelegen in de mate van de liefde waarmee ik het doe. En ook dat niemand weet dat ik het doe.
De Gospa vraagt ons ook om thuis op onze knieën de droeve geheimen van de rozenkrans te bidden voor haar intenties.
Maar vóór alles is het van belang zich te bevrijden van alles dat het hart verwart. Dat is wat de Heer en de Gospa behagen. Al het andere, de offers en verstervingen zijn voor de zuivering van ons hart. De Heer verwacht geen enorme dingen van ons, maar Hij wil dat wij ons hart geven, dat wil zeggen dat we de dingen met liefde doen. Ook ons geeft dat vreugde. Dan is Hij blij en veel blijer dan wanneer wij Hem opgelegde offers zouden aanbieden. Wat is opgelegd heeft niet veel waarde.
Wat ook vruchtbaar is, is om Jezus te volgen in zijn lijden en om met Hem alle momenten te beleven waarop Hij voor ons heeft geleden, waarop Hij zich voor ons heeft gegeven. Stap voor stap kunnen we Hem zo naderen in zijn lijden.

In de loop van de vastentijd kunnen we de Heer vragen om ons te vernieuwen, om ons een nieuw leven te geven, zo zullen we aan het einde van de vastentijd een nieuwe persoon zijn. We mogen aan het einde van de vastentijd niet dezelfde zijn! Dat zou zinloos zijn. Ik moet om de genade vragen dat ik aan het einde van de vastentijd beter mag zijn dan in het begin. Dat is de mooiste vrucht van de vastentijd.

2. Zij was de Bijbel vergeten

Naar aanleiding van de vorige nieuwsbrief (15/2/2006) over de Bijbel, hebben we vele positieve reacties ontvangen. Een vriendin uit Amerika, Colette, stuurde me een getuigenis waarvan het de moeite is om die te publiceren:

In Juli 2004, één maand voordat ik voor de kerk zou trouwen, ging ik voor het eerst sinds 35 jaar weer naar de Mis. De voorbereiding van mijn kinderen (10 en 14 jaar) op het doopsel was een vruchtbare weg en stilletjes aan begon ik wat geestelijke literatuur te lezen. Ik had de boodschappen van de Gospa gelezen en ik had een oude Bijbel van mijn vader vlak bij mijn bed neergelegd, met de bedoeling er op zekere dag in te gaan lezen. 

Die nacht had ik een ongelofelijke droom: mijn man en ik (die sinds 12 jaar getrouwd waren voor de burgerlijke stand) waren aan het zeilen (met een Kruiser). We zeilden op de automatische piloot omdat we allebei bezig waren in de boot zelf. Er was namelijk veel te doen en geen van ons beide wilde voor uren aan het roer gaan zitten. Bij tijd en wijlen wierpen we een blik naar buiten, om ons er van te vergewissen dat er geen direct gevaar dreigde, zodat we ons daarna weer aan ons taak konden wijden die ons geheel in beslag nam. 

En toen werden we opeens door slecht weer overvallen. We hadden in het geheel geen tijd gehad om ons er op voor te bereiden. De boot werd naar alle richtingen geslingerd en op een gegeven moment kwam deze zelfs op z’n zij te liggen. Het was angstaanjagend. Maar de boot is niet gezonken. Hij raakte uit de koers, terwijl hij nog steeds op z’n zij lag en strandde op een eiland. We zijn wankelend uit de boot gestapt, geheel ondersteboven door wat ons was overkomen.

Daar op het strand werden we opgewacht door een hele mooie vrouw. Met een oneindige tederheid ontfermde ze zich over ons en repareerde ze onze boot. Toen zij alles op orde had gebracht zei ze: “Jullie kunnen jullie reis niet op deze wijze voortzetten, zonder dat er iemand aan het roer zit. Ik zal iemand voor jullie aan het roer zetten. En het is ook niet mogelijk om deze reis te maken zonder navigatiekaart. Ze gaf ons toen een dik boek en wenste ons een goede reis toe.   
Toen zijn we met de boot vertrokken en toen ik het boek opende zag ik dat het bijbel was.

Een jaar later lag mijn bijbel nog steeds gesloten op mijn nachtkastje en ik had hem nog niet geopend, ondanks enkele pogingen daartoe. Maar die zomer nodigde iemand mij uit om mee te doen met een bijbelstudiegroep, die de hele Bijbel zou doorlopen. Sindsdien lees ik de Bijbel, en verslind hem zelfs. Ik sla hem steeds weer open. Ik kan de daglezingen van de Mis nu beter begrijpen, en elke dag, wanneer de gelegenheid zich voordoet, deel ik met mijn kinderen datgene ik heb ontdekt. Ik heb in hun badkamer een klein bord opgehangen dat je schoon kunt vegen, waarop ik de bijbelverzen neerschrijf die me hebben getroffen. Ze vinden het leuk steeds de nieuwe verzen te ontdekken die ik er regelmatig neerschrijf.

Ik geloof dat de Gospa mij twee maal heeft gered. De eerste keer door me op te roepen om naar Medjugorje te gaan. De tweede keer door me door middel van deze droom het woord van haar Zoon Jezus te laten ontdekken. Lieve Gospa, Moeder van de hemel, ik dank u!

3. Op 19 maart vieren we het hoogfeest van St. Jozef. We hebben dus nog enkele dagen om ons er op voor te bereiden en om ons met vurig gebed tot hem te richten. In ons huis Bethléem zingen we elke ochtend tijdens de lauden een hymne te zijner eer en vertrouwen hem onze noden toe. Zijn hulp is buitengewoon en ik zou willen dat iedereen deze geweldige heilige zou leren kennen die, en daar ben ik zeker van, enkel op ons gebed wacht om ons zijn tederheid te tonen. Voor degenen die nog niet met hem bevriend zijn, kan zijn feest op de 19de een startpunt zijn.

Hier in Medjugorje is een van mijn medezusters uit mijn gemeenschap tijdens deze winter het volgende gebeurd. Als verantwoordelijke van de financiën had zij de taak om stookolie te bestellen om het huis te verwarmen. Toen zij eind oktober de enorme prijsstijgingen van de stookolie zag (met 66%), kreeg ze de schrik om het lijf en nam het besluit om voor dat jaar slechts 500 liter te bestellen voor november, in plaats van de gebruikelijke 1000, terwijl ze wist dat zelfs met 1000 liter enkel voor een minimum gestookt zou kunnen worden tot eind maart. Ze wist dat ze met 500 liter nauwelijks genoeg zou hebben voor een maand, waarbij ze dan heel goed zou moeten letten op het verbruik. Zij hoopte dat die winter de prijs van de stookolie zou zakken.

Na een maand, eind november, verwachtte ze dat de verwarming er mee op zou houden vanwege de stookolie. Toen ze zag dat deze gewoon aanbleef, bekeek ze het niveau tot waar de olie gezakt was in de tank: het niveau was in het geheel niet gezakt, voor nog geen centimeter sinds de levering van de 500 liter. Toen herinnerde ze zich een eenvoudig gebed dat ze op een morgen in oktober in bijzijn van iedereen had gebeden:

  • Heilige Jozef, je hebt de prijsstijging van de stookolie gezien, zoals je ziet kunnen we daar niet aan voldoen, alstublieft doe iets! Vermenigvuldig bijvoorbeeld de stookolie in de tank.  

En hij had er gehoor aan gegeven. Vandaag, na vier en een halve maand gestookt te hebben, is het niveau van de olie in de tankt in zijn geheel nog niet gezakt. De 500 liter is nog steeds onaangeroerd. Daarbij komt nog dat sinds het begin van de winter, de radiatoren in de kamers op het noorden wat verwarmd blijven zelfs wanneer de verwarming niet aanstaat (deze staat slecht 2 à 3 uur per avond aan), waardoor deze kamers heel aangenaam van temperatuur zijn, terwijl ze normaliter de koudste van het huis zijn.
Dit is dan een klein voorbeeld van de tedere zorg die St. Jozef voor ons heeft.
Dank u wel St. Jozef, wie wil nou niet uw vriend worden?!

4. Op 2 februari had de zienster Mirjana Soldo haar maandelijkse verschijning in het Cenakel. Naar aanleiding van de verschijning zei Mirjana dat de Gospa heel bedroefd was. Zij sprak met Mirjana met veel verdriet over de toestand in de wereld. Ze had geen boodschap gegeven, maar drie keer zei ze met nadruk: God is liefde! God is liefde! God is liefde. De rest van het gesprek was alleen voor Mirjana bestemd.

We weten dat de Heilige Vader niet lang geleden zijn eerste Encycliek heeft uitgegeven, precies met de titel: God is liefde. Ik geloof dat dit geen toeval is. We zouden dus als antwoord aan de Heilige Maagd en aan de Heilige Vader de Encycliek kunnen lezen voordat de Goede Week aanbreekt en er in doordringen. Op de avond van dit leven, wanneer de zichtbare wereld verdwenen zal zijn, zullen we worden geoordeeld naar de liefde die we hebben betoond. Waarom zouden we ons niet nu al op het wezenlijke richten?

Lieve Gospa, we willen samen met u de mooiste vastentijd van ons leven beleven: dat ons enige middel altijd de liefde mag zijn!

 Zr. Emmanuel
(vertaald uit het Frans)