Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 2 september 2007


Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria!

1- Op 2 augustus had Mirjana Soldo in het Cenacel haar maandelijkse openbare verschijning. Naar aanleiding van de verschijning geeft ze ons de volgende boodschap door:

“Lieve kinderen, ik kijk vandaag in jullie hart en terwijl ik er in kijk, krimpt mijn hart ineen van pijn. Mijn kinderen, ik verwacht van jullie een onvoorwaardelijke en zuivere liefde voor God. Jullie zullen weten dat je op de goede weg bent, als je met je lichaam op aarde bent en met je ziel altijd in God. Door deze onvoorwaardelijke en zuivere liefde zullen jullie mijn Zoon zien in ieder mens. Jullie zullen de eenheid in God ervaren. Ik, als Moeder, zal gelukkig zijn, want ik zal jullie een van hart weten en heilig. Mijn kinderen, zo zal ik jullie heil bezitten. Ik dank jullie.”

Aan het begin van de verschijning, heeft de heilige Maagd aan Mirjana laten zien, wat ons gebeurd als we geen heiligheid in ons hart dragen en zonder broederlijke gemeenschap in Christus zijn.

“Dat was alles behalve fraai”, zei Mirjana. “De Gospa heeft gevraagd om voor onze pastoors te bidden, want ze zegt dat er zonder hen geen eenheid kan zijn. “

Op 2 september geeft Mirjana ons naar aanleiding van de verschijning de volgende boodschap door:

“Lieve kinderen, wees niet bang in deze tijd van Gods tekenen, want ik ben met jullie. Gods grote liefde zendt mij om jullie te leiden naar het heil. Geef mij de eenvoud van jullie hart, dat gezuiverd is door vasten en gebed. Alleen in de eenvoud van jullie hart is het heil gelegen. Ik ben met jullie en zal jullie leiden.”

De heilige Maagd heeft alle aanwezigen en alle religieuze voorwerpen gezegend.

2- Paus Benedictus XVI op vakantie…
Een ontroerende gebeurtenis vond onlangs plaats in verband Medjugorje en de Heilige Vader. Ook al lijkt het op het eerste gezicht iets van weinig betekenis, het heeft ons toch zeer bemoedigd. Op 21 juli jl., heeft Benedictus XVI tijdens zijn vakantie in Lorenzo di Cardone, in een eenvoudig boskapelletje de rozenkrans gebeden voor een beeld van de heilige Maagd van Medjugorje. Hij is ruim een uur diep ingekeerd voor dit beeld gebleven, in aanwezigheid van zijn secretaris. Het was een “zeer aangrijpend moment”, zo vermeldt de site van Radio Vatican. Natuurlijk haalde deze gebeurtenis in Bosnië de krantenkoppen en de getrouwen van Medjugorje hebben het uitvoerig besproken. Het karakter van Paus Benedictus XVI is te bekend om te denken dat hij dit bij toeval of zomaar zou hebben gedaan, vooral na de ontgoocheling door de afzegging van de retraite van pater Cantalamessa. De paus wist ook dat er foto’s van verspreid zouden worden. Een knipoog die goed doet.

3- Deze nieuwsbrief komt laat.
Wilt u mij er voor excuseren. Vanwege een onvoorziene gebeurtenis, moest ik afgelopen maand naar het buitenland en daarom kon ik hem niet op tijd verzenden.

4- Verandering in de parochie.

Er is een andere priester die pater Ivan Sesar als pastoor zal opvolgen: pater Petar Vlasic. Opgelet, het gaat niet om pater Petar Ljubicic, die op dit moment in Duitsland is en die de taak heeft om de door Mirjana ontvangen geheimen te zijner tijd aan de wereld bekend te maken. Pater Petar Vlasic is ouder en sinds het jaar 2000 was hij als kapelaan verantwoordelijk voor het kerkje “De Barmhartige Jezus” in het dorp Surmancy.

Pater Ljubo heeft eind augustus Medjugorje verlaten en is naar Zagreb vertrokken. We zullen hem erg missen. Gelukkig zal hij, als God het wil, van tijd tot tijd nog naar Medjugorje komen bij belangrijke gebeurtenissen. God heeft voor ieder zijn plan, zowel voor deze parochie als voor de wereld, en wij vertrouwen op Hem.

In Rome zal de zienster Jelena Vasilj-Valente, die met het hart ziet, in oktober haar vierde kindje krijgen. Laten we voor haar bidden tot “Onze Lieve Vrouw van de Goede Hoop”.

5- Shma Israël! Luister Israël!
In de bijbel zien we dat God soms tweemaal iemands naam uitspreekt om hem te roepen. “Abram, Abram”, of “Samuel, Samuel”. En Jezus deed hetzelfde toen Hij “Simon, Simon” riep, of “Marthe, Marthe”. Hiervoor bestaan verschillende interpretaties, maar er is er een die ons vandaag de dag in het bijzonder zal aanspreken: De eerste keer dat God iemands naam noemt, is om de aandacht te wekken van degene die wordt geroepen, die daardoor zijn oor te luisteren zal leggen. De tweede keer is om hem de tijd te geven zijn hart te openen, zodat de boodschap bij hem kan doordringen, omdat zijn aandacht nu volledig is gericht op de stem.

“Zich op de stem richten “ om de inhoud en heel de schat er van op te nemen, is juist wat de Heilige Maagd ons in Medjugorje wil laten meemaken en wat we nog zo weinig of zo slecht beleven. Om de zo bijzondere genade van deze tijd te beleven en om de tekenen er van te verstaan, nodigt de Heilige Maagd ons uit om “in de stilte van ons hart neer te knielen” (25 mei 2001). Zonder deze stilte is gemeenschap met God niet mogelijk. Zonder deze stilte kan de eenheid van hart niet ontstaan, omdat ons vermogen om te ontvangen wordt belemmerd. Onlangs waren er op de Krizevac een aantal mensen die tussen de kruiswegstaties door niet ophielden met praten. Iedereen zei wat in hem opkwam, het is een kwestie van omgang. Geluid kan een goed gevoel geven en een zekere menselijke warmte uitdrukken. Maar onder aan de berg gekomen was de stemming niet erg vreugdevol omdat men eigenlijk achter het net had gevist. Alles zeggen wat er in je opkomt, is als het kruipen onder een parasol om te voorkomen dat de douche van genade je kan bereiken. Genade wordt ons gegeven, en komt volop op ons neer, maar zo ontglipt en ontsnapt ons alles. We blijven leeg en verlaten achter. Om de dodelijke verveling niet te hoeven voelen, gaan we nog meer praten. En zo komt leegte en angst voor deze leegte in ons op, terwijl we geschapen zijn voor volheid en liefde.

Jezus zei tegen Zr. Faustina dat een praatgrage ziel geen enkele kans heeft om de fluistering van zijn stem te horen. Welnu, Jezus spreekt tot ieder hart.

Jezus zendt zijn Moeder naar Medjugorje om tot ons te spreken en niet alleen door de boodschappen. Zij verwacht ons op de bergen van Medjugorje, tussen de wijngaarden, op de kleine paadjes van rode aarde die door de vlakte lopen, en in de kerkbank. Ze zegt en blijft zeggen dat we ons hart moeten openen, opdat zij het grondig bewerken en eranderen kan. We weten hoe belangrijk de stem van een moeder is voor haar kind, om het gerust te stellen en evenwichtig te laten opgroeien. Zoals iedere moeder droomt Maria er van om ons hart te naderen, om haar liefde er in te fluisteren en het met allerlei geschenken te vullen. In de stille ingetogenheid werkt zij met verbluffende kracht. Maar niet in lawaai. Waarom heeft Maria van Nazareth Gods plan met haar ten volle kunnen leven? Omdat ze ingetogen was en er elk stukje van kon ontvangen. Zij koesterde en genoot van elke minuut van deze mystieke communicatie. Haar hart was gericht op de fluistering in de ziel, deze mysterieuze uitwisseling met haar God. Een fluistering die in het diepste van onszelf zingt, maar die door te weinig mensen wordt gehoord vanwege het lawaai en de bezigheden rond de wereldse bekommernissen.

De verantwoordelijken voor de bedevaarten hebben een prachtige rol. Met enkele woorden kunnen ze de bedevaart van hen die ze begeleiden in een nieuw licht plaatsen. In plaats van een religieuze toeristische uitstap en een fotocessie, kunnen ze van de bedevaart iets geweldigst maken en aan de pelgrims een vonk overbrengen die hen zal openen voor de grootste genaden. Vaak volstaat een duidelijke uitleg van hun kant en natuurlijk ook hun voorbeeld. In de jaren ’80 zei een van de zieners tegen mij, dat de Gospa de volgende boodschap had gegeven: “Aan hen die in stilte de bergen (Krizevac en Podbrdo) beklimmen en afdalen, geef ik een bijzondere zegen. “Vicka heeft me dit bevestigd en voegde er met het gezonde verstand dat we van haar kennen aan toe: “Natuurlijk moet men in stilte blijven. Als je de berg opgaat, dan is dat om te bidden. Als je wilt praten, dan kun je dat beneden doen, waarom zou je daarvoor de berg opgaan?” We kunnen dat uitbreiden naar de parochies: Als je wilt praten, dan zijn er veel plaatsen waar je dat kunt doen. Maar, als je naar de mis gaat, dan is het om God te ontmoeten in de intimiteit van je hart. De Gospa zegt: “Blijf bij Jezus in de stilte van je hart, opdat Hij je kan veranderen en omvormen door zijn Liefde. “ (25 juli 1998)

 

Lieve Gospa, deel ons uw inwendige blik mee, opdat we ons leven in heel zijn volheid kunnen leven, zoals u en met u!


Zr. Emmanuel