Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 januari 2009 -

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria !

1 – Op 2 januari kreeg Mirjana Soldo haar maandelijkse verschijning in het Cenakel. Na de verschijning gaf ze ons de volgende boodschap door:
“Lieve kinderen. Terwijl een grote genade uit de Hemel over jullie wordt uitgestort, blijven jullie harten hard en zonder antwoord. Waarom, lieve kinderen, geven jullie niet geheel jullie hart ? Ik wil er alleen maar vrede en heil in leggen – mijn Zoon. Met mijn Zoon zal jullie ziel geleid worden naar edele doelen en zullen jullie nooit verdwalen. En zelfs in de grootste duisternissen, zullen jullie de weg vinden. Lieve kinderen, besluit tot een nieuw leven met de Naam van mijn Zoon op jullie lippen. Ik dank jullie.”
Mirjana vertelde dat de Gospa gedurende de hele verschijning verdrietig was.

2 – Een leeggeschudde mand.
Om aan te duiden dat een “grote genade uit de Hemel uitgestort wordt”, gebruikte de heilige Maagd een Kroatisch woord dat het eenvoudige gebaar beschrijft dat elke praktisch ingestelde vrouw gebruikt die boodschappen heeft gedaan en die thuiskomt. Ze neemt de boodschappenmand en maakt die leeg en zet de gekochte spullen op tafel. Daarna, voordat ze alles wegbergt, keert ze de mand nog eens volledig om en schud hem goed uit zodat echt alles eruit is. Het Kroatische woord staat voor dit gebaar van omkeren en goed uitschudden. Als we dat gebaar in verbinding brengen met wat God tegenwoordig voor ons doet, dan is het beeld heel sprekend. God houdt niets voor zich, Hij gaat grondig na wat Hij ons allemaal kan geven en strooit het met kracht uit, met passie. Feitelijk hebben we alles. Alles wordt ons gegeven opdat we in vrede zouden leven en er kan dan ook geen enkele plaats zijn voor frustratie of enige klacht. De frustratie begint als we de gaven niet aannemen en onszelf laten verhongeren naast een met voedsel overdekte tafel. We leven in een “tijd van genade” en voortdurend nodigt Maria ons uit om deze tijd te baat te nemen. Als we teveel bezig zijn met andere voeding, die het hart niet verzadigt, maar het integendeel verstrooit, zelfs vergiftigt, dan roept de Gospa ons krachtig op van koers te veranderen en ons te richten naar Hem, die de enige is die de macht heeft om ons te verzadigen en het echte Leven te geven. Wij zullen gefrustreerd blijven, als we geen mensen worden van diep gebed. Daarvoor moeten we een harde strijd aangaan met onszelf en de maatschappij rondom ons. We denken te veel in plaats van te bidden. We praten te veel in plaats van te bidden. We commentariëren te veel wat er gebeurt in plaats van de gebeurtenissen door ons gebed te veranderen. We beklagen ons te veel in plaats van ons probleem met vertrouwen aan God te geven. Deze zones “zonder gebed” worden dan open deuren waarlangs Satan gemakkelijk in de ziel kan binnensluipen om haar te schaden. Daarom doet hij er alles aan en zal er steeds alles aan doen om ons te beletten te bidden. Zelfs met de meest subtiele uitvluchten dat we zoveel werk te doen hebben en er allerlei vrome werken op ons wachten. Gebed verbindt ons met de Bron. Laten we niet ontkoppeld zijn. Laten we het risico niet nemen de genade te ontlopen.

3 - Hen doden aan 9 maanden ???
We zijn volop in de wereldwijde noveen voor het leven, want de Amerikaanse Senaat zal op 21 en 22 januari een beslissing nemen over de “Freedom of choice act” (De wet op de vrijheid van keuze). Als deze wet er door komt zal die alle hindernissen wegnemen tegen de moord op onschuldige ongeboren kinderen. De gevolgen zullen onvoorstelbaar zijn.

- 1 Alle ziekenhuizen, zelfs de Katholieke, zullen verplicht worden op vraag abortus uit te voeren. Zal men alle Katholieke ziekenhuizen (meer dan 30% van de ziekenhuizen in Amerika) moeten sluiten ?
- 2 Gedeeltelijke abortussen of om het aantal embryo’s te verminderen zullen toegestaan worden tot 9 maanden.
- 3 Alle Amerikaanse belastingbetalers zullen verplicht worden om mee te betalen aan deze abortussen.
- 4 Het zal niet meer verplicht zijn de ouders in kennis te stellen – zelfs niet voor minderjarigen.
- 5 Dit zal uitlopen op een vermeerdering van de abortussen met minstens 100.000 per jaar.

Bovendien zal de regering voortaan de volledige controle hebben over het probleem van de abortussen. Dat is verschrikkelijk. Dat kan vlug degenereren in andere totalitaire wetten: Moeders in bepaalde gevallen verplichten om te aborteren of het aantal kinderen per familie controleren. Dit project mag even ernstig genomen worden als een oorlogsdreiging, zo verschrikkelijk is het. Dit “virus van de dood” zou ook vlug Europa kunnen bereiken, waar het respect voor het menselijk leven, spijtig genoeg, steeds meer afneemt. De Gospa heeft de twee enige wapens aangewezen om oorlogen te verhinderen of te doen stoppen: Vasten en gebed. Een inspanning op wereldvlak is reeds begonnen. Laten we ons aansluiten bij de duizenden gelovigen en mensen van goede wil, die hieraan deelnemen. Ieder mag beslissen wat hij aan de God van het Leven kan aanbieden om deze zwarte golf tegen te houden, die ons de dood brengt. Het gaat niet alleen om de bescherming van het Amerikaanse volk, maar over al onze gezinnen. Het betreft ons aller toekomst.

4 - Nieuw ! Een liturgische zegen voor het kind in de moederschoot. Op 11 november 2008, kondigde men in Amerika goed nieuws aan. Mgr. Arthur Serratelli (New Jersey), voorzitter van het Comité voor de Goddelijke eredienst, heeft een document voorgesteld ten voordele van de kinderen in de moederschoot. Ze zullen voortaan kunnen profiteren van een bijzondere zegeningsceremonie in de kerk. Deze zegen, goedgekeurd door alle bisschoppen van de USA, zal toegevoegd worden aan “De lijst van zegeningen”. “Moge de almachtige God, die een nieuw leven schiep, het kindje in uw schoot nu zegenen. De Heer gaf u de vreugde van het moederschap. Moge Hij u nu zegenen met een zwangerschap zonder gevaren en in een goede gezondheid. U dankt de Heer vandaag voor de gave van uw kind. Moge Hij u op een dag, u en uw kindje, laten deelnemen aan de eindeloze vreugde van de Hemel”.
Dit initiatief is voor ons een grote troost. Laten we het bekend maken en vooral, laten we dit gebed verspreiden in alle gezinnen.

5 - Een geannuleerde abortus ? Mijn vriendin Irène, moeder, vertelt:
“Vijf jaar geleden kwam een jonge vrouw van 35 me opzoeken samen met haar moeder. In haar hand droeg ze abortuspillen mee. Ze zei: “Om 14.00 uur moet ik deze pillen innemen”. Het was 13 uur 30. We begonnen te praten. Ik bad in stilte. Het uur ging voorbij. Ik ging verder en legde haar uit dat een kind een geschenk van God is en dat het steeds een genade is een kind te krijgen en dat ze het verdienen bemind te worden. Jeanine legt me uit dat haar man dit kind niet wil.
“We hebben reeds twee dochters, vertelt ze. Ze zijn al groot, en nu wil hij geen derde kind meer. Hij wil dat ik het laat aborteren.”
Met kracht antwoord ik haar:
Luister, wees niet bang voor uw man, maar vrees God. Immers, op een dag dat u naar boven zult geroepen worden, dan zal de Heer u vragen waarom u dit kind, dat Hij u gegeven had, niet hebt aanvaard. Ook uw man zal geoordeeld worden. Ja, Jezus is barmhartig, maar Hij is ook rechter.
We praatten verder tot 15.00 uur. Het vastgestelde uur was voorbij en ze had de pillen niet ingenomen. Ik heb haar beloofd verder veel voor haar te zullen bidden en voegde er aan toe: “Je zult zien, misschien zal dit kind op een dag een ander leven kunnen redden. Je zult nog gelukkiger worden met je man”.

Vijf jaar hoorde ik niets van haar. Maar op 7 november 2008 kwam dit stel bij mij langs. Ze hadden een bos rozen meegenomen “Om Jezus te bedanken”. En ze hadden hun zoontje van 5 jaar bij zich. Het kind dat ze wilden aborteren ! De vader, Didier, zei me aanstonds: “Mijn kind heeft mijn leven gered”. Toen vertelden ze hun verhaal. Hij heeft een bouwonderneming in Frankrijk. In mei 2008 wilde hij op het werk nagaan of een van de laadbakken goed gesloten was. Hij stak er dus zijn hoofd in en op datzelfde moment reed de chauffeur achteruit en verminkte met geweld zijn gelaat, vooral zijn neus. Hij vertelde: “Ik keek in de achteruitkijkspiegel van mijn wagen en werd doodangstig toen ik mezelf zag. Ik was een monster geworden. De pijn was onbeschrijflijk. Mijn eerste gedachte was: “Mijn zoon ! Voor mijn zoon moet ik blijven leven ” Ik voelde dat ik zou gaan vertrekken, ik ging sterven, maar voor mijn zoon heb ik me aan het leven vastgeklampt. Ik dacht: “Mijn vrouw is nog jong, 40 jaar, ze zal wel een man vinden. Maar mijn zoon, hij zal geen vader vinden.” De brandweermannen zijn gekomen, en ik dacht alleen maar aan mijn zoon. Per helikopter ben ik overgebracht naar Toulouse en ik ben in coma geraakt. De operatie duurde van 14.00 uur tot 5.00 uur ’s morgens. Er waren 250 transplantaties nodig en 32 metalen platen.
De volgende dag al wilde iemand mijn zaak overnemen. Men was mij al aan het begraven ! Toen ik nog maar nauwelijks wakker was, zei ik tegen Jeanine: “Nee, we verkopen de zaak niet. We moeten dit aan alle gemeenschappen laten weten en een grote gebedsketen organiseren” Iedereen heeft gebeden opdat God een wonder zou verrichten. Heel vlug kon ik terug naar huis en volgens de dokters ben ik wonderbaarlijk genezen”
Op dit moment kan men nauwelijks zien dat Didier een ongeval gehad heeft. Zijn aangezicht is zoals tevoren. Hij werkt in zijn onderneming en zorgt goed voor zijn zoontje. Voortdurend herhaalt hij: “Hij is het, die mijn leven gered heeft”.
Jeanine getuigt tenslotte: “Dit getuigenis geef ik voor alle moeders, die omwille van hun man abortus willen plegen. Heb geen angst ! Vrees niet de mensen, vrees eerder God ! Het is God, die ons het geluk geeft. Maak de goede keuze. Zelfs als jullie bang zijn dat jullie man jullie zal verlaten en dat jullie kinderen zullen achterblijven zonder vader, offer jullie kind niet op. De Heer is aanwezig. Heb veel vertrouwen in Hem, de meester van uw leven”

Lieve Gospa,
word het niet moe onze harten, “die hard zijn en zonder antwoord” te bewerken,
We willen ze u immers helemaal geven !

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje januari 2009