Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 april 2009

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria !

1 - Op 18 maart had Mirjana in aanwezigheid van veel pelgrims haar jaarlijkse verschijning bij het Blauwe Kruis. Naar aanleiding van de verschijning gaf ze de volgende boodschap door: “Lieve kinderen, vandaag roep ik jullie op om grondig en lang in jullie harten te kijken. Wat zullen jullie er zien ? Waar is mijn Zoon er te vinden en het verlangen om mij naar Hem toe te volgen ? Mijn kinderen, dat deze tijd van versterving voor jullie een tijd mag zijn waarin jullie je de volgende vraag stellen: “Wat verwacht God van mij persoonlijk ?” Wat moet ik doen ?”. Bid, vast en laat je hart vol barmhartigheid zijn. Vergeet jullie priesters niet. Bid voor hen, dat ze niet verloren zouden gaan, dat ze in mijn Zoon mogen blijven, om goede herders voor hun mensen te kunnen zijn. Ik zeg het jullie nogmaals: “Als jullie zouden weten hoeveel ik van jullie houd, dan zouden jullie huilen van geluk. Bedankt.”

Op 2 april had Mirjana haar maandelijkse verschijning bij haar thuis (omdat het regende), in aanwezigheid van enkele personen en niet bij het Blauwe Kruis zoals dat eerst was voorzien. Naar aanleiding van de verschijning gaf ze de volgende boodschap door: “Lieve kinderen, in mijn woorden bevindt zich de Liefde van God. Mijn kinderen, de Liefde wil alles naar de gerechtigheid en waarheid toe keren. De Liefde wil jullie redden van de illusie. En jullie kinderen? Jullie harten blijven gesloten; ze zijn verhard en beantwoorden mijn oproepen niet. Jullie harten zijn niet oprecht. Ik bid voor jullie met een moederlijke liefde, want ik verlang dat jullie allemaal zouden verrijzen in mijn Zoon. Ik dank jullie.“

2 - Mijn missie in Azië
De afgelopen maand maart ben ik de boodschappen van de Gospa gaan brengen in Thailand en Maleisië. Deze volkeren hebben me diep geraakt door de openheid van hun hart en door de eenvoud waarmee ze als vanzelfsprekend gehoor geven aan hetgeen de heilige Maagd vraagt. In Azië is het volkomen normaal als iemand in God gelooft en het is vreemd om niet te geloven. Alleen al in het stadje Kuching (Oost Maleisië) zijn er honderden catechumenen met Pasen gedoopt. Ze prijzen zich gelukkig dat ze het christelijk geloof mogen aannemen, als ze de gelegenheid hebben gehad om er mee in aanraking te komen. Wat een vreugde was het voor mij om hen de boodschappen te mogen brengen. Ik wil iedereen bedanken die voor deze missie heeft gebeden en gevast.

Aan het eind van mijn verblijf werd ik uitgenodigd door een Frans gezin en kon ik naar China reizen en heb ik Shanghai kunnen bezoeken.

In Bangkok, Thailand, ontmoette ik Pater Jean Tamayo, Salesiaan, die een weinig alledaags avontuur beleefd heeft met Christus. Hier volgt zijn getuigenis, juist op het moment dat we speciaal bidden voor de priesters.

“Ik ben 35 jaar missionaris geweest in Thailand. Toen ik 50 was, was ik pastoor van de Fatima parochie in Prachuab. Op een dag, toen ik de minibus van de school bestuurde, voelde ik plotseling dat ik geen adem meer kreeg. Alles werd zwart voor mijn ogen. Men bracht mij naar het ziekenhuis waar een lichte beroerte bij mij werd vastgesteld. Daarbij stelde de dokter ook een afwijking in de nek vast en hij zei: “We zullen uw nek wat oprekken om de kwaal te verlichten”. Mijn nek was erg stijf geworden door het zware lichamelijk werk in de missies, zoals het dragen van loodzware planken voor de bouw van kloosters en scholen en door het sjouwen van beton, houtblokken, zand enz. Toen men mijn nek oprekte verloor ik elk gevoel in mijn rechter arm en ik vroeg hen te stoppen. Door deze medische fout werd heel mijn rechter lichaamshelft verlamd. Ik kreeg veel oefeningen mee. Op afdeling 7 van het ziekenhuis, waar ik deze behandeling volgde, waren alleen mensen die invalide waren en ik voelde me erg depressief, omdat ik het leven van invalide moest gaan leiden. Elke avond werd ik overmand door depressieve gevoelens en ik begon werkelijk te wanhopen. Alleen en op jezelf teruggeworpen in een ziekenhuis verblijven geeft een verschrikkelijk gevoel van onmacht en elke dag riep ik de Heer om hulp.

Toen ik mij drie maanden later in de kapel van het ziekenhuis bevond bij het Heilig Sacrament, begon ik tot de Heer te spreken. Ik herhaalde steeds dat ik niet meer kon en smeekte Hem me uit deze toestand te verlossen.
Opeens hoorde ik Zijn stem.
Hij vroeg me:
- “Hoe oud ben Ik, mijn zoon ?”
Ik antwoordde: “Heer, U bent 33.”
“En jij ?”
Ik zei: ”50 jaar.”
Vervolgens zei Hij:
“Waarom bedankt je me niet ? Ik heb je 18 jaar meer gegeven. Toen ik 33 was, was ik al gestorven.”
“O Heer, het spijt me. Vergeef me dat ik deze 18 jaar, die U me gaf, niet gewaardeerd heb.”
“Je hebt goed over me gesproken, maar je kent me niet. Je moet me echt leren smaken.” (Het woord ‘smaken’ was zeer sterk)
“Heer, wat bedoelt U daarmee ?”
“Mijn zoon, Ik heb je niet gewijd om louter een werker te zijn. Ik heb je niet gewijd om een bestuurder te zijn. Ik heb je gewijd om Mij te zijn (Het woord “Mij” was heel duidelijk), en Jezus voegde er aan toe “Toen ik leed, voelde ik me verlaten, vastgenageld … Dat is een zeer pijnlijke situatie. Nu kun je daar over meepraten.”
Ik was er helemaal ondersteboven van. Langzaam drong het tot me door wat Jezus me wilde zeggen en ik antwoordde: “Ja, Heer, dank U dat U me deze gelegenheid geeft om Uw lijden en Uw pijn echt te mogen herbeleven. Dank U, dat U mij er aan herinnert dat U me gewijd hebt om U te zijn.”

Vanaf die dag begon ik me volkomen kalm en vredig te voelen. Geleidelijk aan kon ik de vingers van mijn rechterhand weer bewegen. Ook mijn benen kon ik weer gebruiken. Dank zij het gebed en de oefeningen ging het steeds beter met mij. Dat begon zo op te vallen, dat ze op afdeling 7 van het ziekenhuis begonnen de vragen welke medicijnen ik nam en waar je die kon kopen. Ik antwoordde hen: “Het is de Heer, enkel de Heer. Geloof in God”.

Ik moest een MRI-scan ondergaan en de artsen stelden vast dat mijn nek nog steeds zeer stijf was. Toen hebben ze me geopereerd en die operatie had 50% kans van slagen. Ik zei toen tegen de Heer: “Heer, alles hangt van U af, ik leg mijn leven in Uw handen. Ontferm U over mij.” De operatie heeft 10 uur geduurd. Ik kreeg 36 hechtingen en er werden 3 metalen platen in mijn nek geplaatst. Na de operatie kon ik weer al mijn vingers bewegen en ook mijn armen en benen.

Nu vertrouw ik volkomen op de Heer. Hij heeft me gewijd om Hem te zijn. Ik laat Hem dan ook begaan. Ik beleef mijn priesterschap nu echt voor Hem, want ik weet dat het werkelijk Hij is die leeft in mij en dat Hij door mij Zijn werk van verkondiging, genezing en bevrijding verder zet. Laten we de Heer loven en danken. Moge mijn ervaring strekken tot Zijn meerdere eer en glorie.

3 - De overwinning zal komen door Maria !
Geweld, perversie, economische crisis, angst voor morgen, verspreiding van de cultuur van de dood… Gaat onze wereld haar ondergang tegemoet ? Zegt Maria zelf ons niet: “Jullie zijn verdwaald, mijn kinderen.” Wat gaan we hieraan doen ? “Heft uw hoofden op”, zegt Jezus tegen ons als het kwaad lijkt te overwinnen. “Weest niet bevreesd”. Voordat Kardinaal Hlond stierf, zei hij: “ De overwinning, als ze komt, zal komen door Maria”. Paus Johannes-Paulus II hield er van de volgende profetische woorden te herhalen: “In Polen, zo schrijft hij, was ik getuige van de vervulling van dit woord. Toen ik tot Paus was verkozen en werd geconfronteerd met de problemen van de Kerk, heb ik steeds de volgende overtuiging gehad: ook binnen deze universele dimensie zal de overwinning, als ze komt, komen door Maria. Christus zal overwinnen door Maria. Hij wil dat ze is verbonden met de overwinningen van de Kerk, in de wereld van vandaag, zoals ook met die van morgen.”

Heel mooi. Maar hoe gaan we dat in praktijk brengen ? We zullen ons aan haar vastklampen en alles doen wat ze ons zegt.
We hebben haar boodschappen nu al jaren herhaald. Het is niet en nooit te laat om te beginnen met ze te beleven. Haar raadgevingen zijn eenvoudig en ze bedriegen ons nooit. De heilige Maagd zal ons nooit in de steek laten, maar laten ook wij er voor zorgen dat we haar niet loslaten. Haar hand rust op ons en op allen die in alle oprechtheid proberen om het Evangelie te beleven en om God de eerste plaats te geven. Omdat de wereld God op de laatste plaats zet, is ze verdwaald en weet ze niet meer hoe de gevolgen op te vangen van deze Godsverloochening. Maria toont ons hoe we ons uit deze situatie kunnen redden en wel met ongelofelijke genaden !

Zo gaat er hier in Medjugorje geen maand voorbij zonder dat we de tekens van de Voorzienigheid ervaren, zoals bijvoorbeeld vermenigvuldigingen. Toch lijden wij sowieso geen honger en kunnen we ons kleden en zijn we niet dakloos. Waarom dan deze zo waarneembare hemelse hulp ? Jezus bereidt ons voor. Hij leert ons om nog enkel op Hem te vertrouwen en op Zijn beloften. Als we op een dag niets meer te eten zouden hebben en niets meer om ons te verwarmen, en elke medische hulp zou ontbreken, dan zijn we toch niet verloren, want Jezus zal Zijn wonderen herhalen en herhaalt ze nu reeds. Wonderen van vermenigvuldigingen van brood en van vlees, van benzine en van alles wat we nodig hebben. Jezus verslapt niet na 2000 jaar. Hij blijft Dezelfde.
Als onze bedrieglijke zekerheden ons op een dag zullen komen te ontvallen, dan zal er niet de wanhoop zijn, maar de Handelingen van de Apostelen, die door de gelovigen worden beleefd. Want de Vader houdt van ons en weet wat we nodig hebben. Waarom dan niet vanaf vandaag oefenen om “eerst het Koninkrijk van God te zoeken en Zijn gerechtigheid, dan zal alles ons op de koop toe gegeven worden” (Mt. 6, 33) en zullen we niet tekort komen zoals de “dwaze maagden” (Mt. 25, 1-13).

Jezus zei tegen de heilige Catharina van Sienna: “Houd je met Mij bezig en Ik zal me met jou bezig houden.”

De heilige Maagd gaf in 1951 een krachtig gebed in Amsterdam.
Het zou goed zijn het vaak te bidden:
“Heer Jezus Christus, Zoon van de Vader, zend nu uw Geest over de aarde. Laat de heilige Geest wonen in de harten van alle volkeren,
opdat ze bewaard zouden blijven voor verwording, rampen en oorlog. Moge de Vrouwe van alle Volkeren, de Heilige Maagd Maria,
onze voorspreekster zijn. Amen
(Met imprimatur van de Kerk).

De overwinning in ons leven van het Onbevlekt Hart van Maria en van het Hart van Jezus, dat is het wat ons boven alles moet bezig houden, voor het meerdere geluk van iedereen. Jezus beloofde ons geen gemak maar geluk.

4 – “Moge niemand bij jullie weggaan, zonder gelukkiger te zijn. Wees de levende uitstraling van Gods Goedheid: Zachtheid op uw gelaat, zachtheid in uw ogen, zachtheid in uw glimlach !" (Moeder Teresa)

O, geliefde Moeder, laat uw barmhartige blik op ons rusten en overspoel ons met uw tederheid !
Verlaat ons niet !

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje april 2009