Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 november 2009

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria !

1 – Op 2 november kreeg Mirjana Soldo in aanwezigheid van een grote menigte haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis aan de voet van de heuvel van de verschijningen. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

“Lieve kinderen, ook vandaag ben ik bij jullie om jullie de weg te wijzen die jullie zal helpen om Gods liefde te leren kennen, de liefde van God die jullie toestaat om Hem Vader te noemen en om Hem als Vader te ervaren. Ik vraag jullie: kijk oprecht in je hart en vraag je af hoeveel je van Hem houdt. Komt Hij op de laatste plaats? Hoe vaak heb je hem,tussen allerlei materiële noden, verloochend en vergeten? Mijn kinderen, stel jezelf niet teleur door te geloven in wereldse dingen. Denk aan je ziel, die belangrijker is dan het lichaam, en zuiver die. Aanroep de Vader, Hij wacht op jullie. Kom terug naar Hem. Ik ben met jullie omdat Hij, in Zijn barmhartigheid, mij naar jullie toe stuurt. Dank jullie.

2 – Een bekoring in het licht gebracht. De ziel is belangrijker dan het lichaam zegt de heilige Maagd ons nog eens… Een Italiaanse vriendin heeft dit zeer goed begrepen.

Christine is een hele knappe vrouw. Al 12 jaar heeft ze een gelukkig huwelijk met haar man die ze bemint, ze hebben samen 3 kinderen. Gelovig en vol vuur probeert ze met heel haar hart de boodschappen van Medjugorje te beleven, zoals de maandelijkse biecht. Alles ging goed tot ze op een dag tijdens een diner een man ontmoette. Onmiddellijk spong er een vonk over en ze voelt zich onweerstaanbaar tot hem aangetrokken. Haar gedachten, verbeelding en hart werden geheel beheerst door deze man. Heel haar wezen is gegrepen, het is sterker dan zijzelf. Ontredderd, vraagt ze aan God of Hij haar wil beschermen, te meer omdat ze voelt dat deze man dezelfde gevoelens heeft voor haar. Christine wil haar man niet bedriegen, maar is bang dat ze zal bezwijken. Om zich tegen zichzelf te beschermen vraagt ze hem haar te vergezellen als ze weg gaat.

Drie weken later, gaat ze biechten. Ze belijdt haar zonden, maar hoewel ze geen echtbreuk heeft gepleegd met die man, bekent ze aan de priester deze verleiding en vertelt hem heel open over de bekoringen die ze beleeft en die nauwelijks te dragen zijn. De priester luistert en na enkele raadgevingen om stand te kunnen houden en te kunnen overwinnen, geeft hij haar de absolutie. Op het moment dat de woorden van de absolutie worden uitgesproken, verdwijnen alle gevoelens van Christine voor deze man volledig als sneeuw voor de zon. Het komt haar voor alsof ze uit een bizarre film is gestapt en in een klap staat ze weer met beide benen op de grond. “Wat heb ik toch in deze man gezien ?” vraagt ze zich af, “hij heeft niets bijzonders.” Ze ziet in het geheel niet meer waarom deze haar enkele minuten ervoor nog zo heeft geboeid.

“Nooit ben ik me echt bewust geweest van de kracht van dit sacrament” bekende ze later. Een eenvoudige absolutie heeft me bevrijd. Ik heb begrepen dat de duivel het licht schuwt. Hij heeft duisternis nodig om te kunnen handelen en de lelijkheid van zijn daden te verbergen. Het volstond dan ook dat ik alles in het licht bracht (een mooie vernedering voor mezelf) en mijn bekoringen aan de priester vertelde, om hem zijn prooi te doen loslaten.”
Dank U, Heer, voor deze overwinning van het licht. Dank U voor dit gezin, dat ontsnapt is aan de vernieling. Dank U, lieve Gospa, want de maandelijkse biecht is haar reddingsboei geweest ! “Nodig de mensen uit om elke maand te biechten, vooral op de eerste vrijdagen van de maand. De maandelijkse biecht zal een remedie zijn voor de Kerk in het Westen” (6 augustus 1982).

3 – Hoe Medjugorje helpen?
Hier een oproep van de parochie. Pater Danko (de pastoor) vraagt om getuigenissen te verzamelen van mensen die hun priester- of kloosterroeping gekregen hebben door Medjugorje. Deze zullen dienen om de vruchten van Medjugorje van de laatste 28 jaar te onderzoeken. Deze vraag is zeer belangrijk en de uitslag van kapitaal belang voor Rome. “Men erkent de boom aan zijn vruchten”. Daarom willen wij iedereen vragen of ze dergelijke mensen kennen, en om deze oproep zeer serieus te nemen en een eventueel antwoord te sturen naar:

- de parochie van Medjugorje per e-mail: (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)
- ofwel per brief naar:
Fra Danko,
Zupni Ured,
BiH – 88266 Medjugorje (Bosnië-Herzegovina)

- ofwel naar de vertaalster van deze nieuwsbrief van Zr. Emmanuel:
Noëlle Imkamp
Gedempte Burgwal 12c
2512 BT Den Haag
070-3553943

Uw brief zal dan worden doorgezonden. U mag schrijven in uw moedertaal, probeer het te beperken tot een A-4. Wees zeer duidelijk over de feiten, geef uw naam, geboortedatum en volledig adres, en elke bijzonderheid die aan de commissie de mogelijkheid geeft om u te bereiken als dat nodig mocht zijn.

4 – Ik dank God voor een belangrijke verjaardag. Precies 20 jaar geleden, op 5 december 1989, in een Siberische kou, kwamen we aan in Medjugorje. Ik was er al geweest in juni 1984, toen het dorp nog zijn primitieve vorm had. En ik ben blij dat ik het toen, in deze zo bijzondere periode, die niet meer zal terugkomen, gekend heb. In september 1989 was ik met twee zusters terug gekomen, ditmaal om een reportage te maken voor het tijdschrift: “Feu et Lumière” (Vuur en Licht). Nog nauwelijks had ik een voet gezet op deze grond of de heilige Maagd begon achter me aan te zitten, waar ze soms zo bedreven in kan zijn. Ik voelde een sterke inwendige drang om met Haar mee te werken en een instrument te zijn in haar handen voor de verwezenlijking van haar plannen. Ik zag dat ze hulp te kort had en dat deed me pijn. Ik wilde haar boodschappen – parels van grote waarde – verspreiden en zodat ze zoveel mogelijk harten zouden bereikten. De boodschap die ze aan iedereen gaf: “Zonder jullie kan ik de wereld niet helpen, ik heb jullie nodig”, achtervolgde mij. Terug in Frankrijk deelde ik deze oproep mee aan mijn stichter en, na lang gebed, bevestigde hij hem. Hij zei me: ”Vertrek binnen een maand, maak je klaar. Neem een zuster mee.” Die zuster was Zr. Marie Raphaël, die velen kennen en die het eerste jaar mijn enige gezellin was. We logeerden ik een ijskoud kamertje op 1 km van de kerk, maar waren zo gelukkig in Medjugorje te zijn. Het waren gouden tijden in Medjugorje waar het, zelfs voor welgestelde bedevaarders, een vreugde was enkel om daar te zijn, heel simpel, onder de mantel van Maria, die elke dag kwam te midden van zeer precaire materiële omstandigheden. Door de vrijgevigheid van de heilige Jozef hadden we echter een auto gekregen en als het te koud was in de kamer, dan gingen we in de auto zitten om de Lauden te zingen. Deze auto was ons enige bezit en we deden onze boodschappen in Citluk. In die tijd, nog onder het communistisch bewind, liet de verkrijgbaarheid van producten in het winkeltje te wensen over. Ik hoef dit niet te beschrijven. We bleven lange uren op de bergen en vroegen aan de heilige Maagd ons te tonen hoe we voor haar konden werken. Ze wist het ons zeer goed te tonen, want deze periode van aftasten duurde maar een korte tijd. Zuster Marie-Rafaël zei me “Ik heb genoeg van het niets doen”. Een historische uitspraak, die nooit meer opnieuw zou klinken. Gedurende deze 20 jaar heeft de Heer ons stap voor stap geleid, ondanks onze fouten en ons gebrek aan bekering. Aan geestdrift heeft het ons echter nooit ontbroken, noch aan de dagelijks vernieuwde dankbaarheid om te kunnen dienen en om mee te mogen werken aan het buitengewoon goddelijk plan dat hier in Medjugorje ontplooid wordt voor het heil van deze wereld zonder vrede.
Op 19 maart 1990 (Het feest van de heilige Jozef) stichtten we de vereniging “Kinderen van Medjugorje” waar jullie nu deel van uitmaken. De weg, die we sindsdien afgelegd hebben zou een boek kunnen vullen. Nooit zal ik met genoeg vurigheid God kunnen danken voor deze 20 jaar van geluk en strijd, van goddelijke intimiteit en van kruisen. Met David, koning van Israël wil ik zeggen: “Hoe kan ik de Heer vergelden al het goed dat Hij me deed ?”

4 – Het jaar van de priesters: Hier een nieuw gebed voor de priesters dat we een maand kunnen bidden. Het is geschreven door Zr. Faustina Kowalska van Polen (Dagboek §1052):

O mijn Jezus, ik smeek U ter wille van de hele Kerk: verleen haar liefde en het licht van uw Geest. Schenk kracht aan de woorden van de priesters zodat verharde harten tot berouw mogen komen en tot U zouden terugkeren, o Heer. Heer, geef ons heilige priesters. Houdt U hen zelf staande in heiligheid. O Goddelijke Hogepriester, moge de kracht van uw genade hen overal vergezellen en hen beschermen voor de hinderlagen en de valstrikken van de duivel die voortdurend voor de zielen van de priesters opgezet worden. O Heer, moge de kracht van uw genade alles wat de heiligheid van de priesters zou mogen bezoedelen, vernietigen en op niets laten uitlopen. Want u kunt alle dingen.”

Lieve Gospa, in deze zo cruciale Advent, leer ons uw Zoon Jezus in ons hart te dragen,
met dezelfde opmerkzame liefde, zoals U Hem in uw moederlijke schoot hebt gedragen.

Sr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje november 2009