Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 augustus 2012

Maria Tenhemelopneming

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria!

1 – Op 2 augustus 2012 had Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis. De Podbrodo werd weer overspoeld door bedevaartgangers. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:
“Lieve kinderen, ik ben bij jullie en geef niet op. Ik wil dat jullie mijn Zoon leren kennen. Ik wil dat mijn kinderen met mij in het eeuwig leven delen. Ik wil dat jullie de vreugde van de vrede voelen en het eeuwig heil bereiken. Ik bid opdat jullie de menselijke zwakheden kunnen overstijgen. Ik smeek mijn Zoon dat Hij jullie een zuiver hart geeft. Mijn lieve kinderen, alleen een zuiver hart weet hoe het een kruis moet opnemen en hoe het offers moet brengen voor alle zondaars, die de Heilige Vader gekwetst hebben en zelfs blijven kwetsen, ook al kennen ze Hem niet. Ik bid opdat jullie het licht van het ware geloof leren kennen, dat slechts voortkomt uit het gebed van een zuiver hart. Dan zullen allen om jullie heen de liefde van mijn Zoon voelen. Bid voor hen die door mijn Zoon uitverkoren werden om jullie te leiden op de weg naar het heil. Moge jullie mond geen enkel veroordelend woord spreken. Ik dank jullie.”

2 - Hoop voor Frankrijk. In mijn nieuwsbrief van 15 mei 2012, haalde ik enkele profetische woorden aan van heiligen met betrekking tot Frankrijk. Vandaag wil ik jullie een bemoedigende profetie van Marthe Robin (1901-1981) laten lezen. Marthe is een Franse mystica, die in Rome op de wachtlijst staat om eventueel zaligverklaard te worden.

www.martherobin.comwww.foyer-de-charité.comhttp://boutique.labonnenouvelle.fr

Ik bezocht Marthe in 1973 en deelde met haar over de wonderen die ik zag gebeuren in de opkomende Charismatische Vernieuwing in Parijs, en dat met het enthousiasme van mijn eigen bekering – ten minste het begin van mijn bekering. We leefden toen zoals in de Handelingen van de Apostelen. Ze antwoordde me: “Dat is nog niets in vergelijking met wat er later nog zal gebeuren.” Nooit vergat ik dit antwoord.

Beter nog… Eerw. priester Jannick Bonnet, scheikundig ingenieur, die later priester is geworden, bezocht Marthe in april 1973. Zich reeds en volledig bewust van de sociale en morele achteruitgang van Frankrijk, en als vader verantwoordelijk voor een groot gezin, maakte Jannik zich zorgen over de toekomst van zijn nakomelingen. Er was toen nog niet in het parlement vóór de abortuswet gestemd, want President Pompidou had die wet weten tegen te houden. Er waren toen nog überhaupt geen wetten en wetsontwerpen die men nu aan het voorbereiden is met betrekking tot het het homo-huwelijk en euthanasie, en verder de hulp bij zelfdoding of het doden van baby’s bij 9 maanden zwangerschap… Jannick wilde weten wat Marthe daarover dacht. Zij antwoordde klip en klaar: “Dat is nog niets in vergelijking met wat er nog zal gebeuren. Je kunt je er geen voorstelling van maken hoe diep men nog zal vallen.” Ze voegde er echter de volgende prachtige zin aan toe: “De heropleving en geestelijke vernieuwing zal echter buitengewoon zijn, zoals een bal die terugkaatst. Nee, ze zal vlugger en hoger terugkaatsen dan een bal.” Dit onderhoud met Marthe Robin, heeft bij Jannick een onvergetelijke indruk achter gelaten. “Vanaf die dag, zo zegt hij, is alle pessimisme bij mij weggevaagd als ik naar de wereld kijk. In nog geen uur had Marthe me “ingeënt” tegen elke vorm van pessimisme en me een enorme vaccinatie van Hoop gegeven.” Hij raadt alle pessimisten aan om te gaan bidden in de kamer van Marthe in Châteauneuf-de-Galaure (Drôme). Hij is ervan overtuigd dat ze er geheel veranderd weer weg zullen gaan.(Samenvatting van een artikel van Eerw. priester Jannick Bonnet, verschenen in “L’Homme Nouveau” van 6 november 2010)

3 – Het jongerenfestival was ook dit jaar een groot moment van genade en een intense ervaring voor de grote meerderheid van de jongeren die aanwezig waren. Hoeveel harten hebben er niet vrede en levensvreugde terug gevonden. Het aantal deelnemers was nog groter dan vorige jaren. Er waren meer dan 600 priesters, waarvan de meesten concelebreerden en enkelen bleven biecht horen. Wat me bijzonder trof was, dat meerdere jonge stellen die ik er ontmoette, elkaar hadden leren kennen bij een van de vorige festivals en daarna zijn getrouwd. Ze kennen de vreugde hetzelfde geloof te delen en hetzelfde doel na te streven voor hun gezin.

4 – Bescherm het leven. De Franciscaan, Pater Danko, die verantwoordelijk was voor de organisatie van het festival, heeft alle deelnemers gevraagd om een petitie te tekenen omwille van de bescherming van het leven in de moederschoot. Het gaat om een grote actie op Europees niveau, die haar oorsprong heeft in Medjugorje. Het gaat om de actie ‘One of Us’ (Een van de onzen). Je kunt het vinden op internet www.oneofus.eu en er een formulier downloaden om te tekenen. Als er één miljoen verzameld zijn, verdeeld over de verschillende landen, dan zullen de handtekeningen voor 10 mei volgend jaar aan het Europese Parlement overhandigd worden.
De verenigingen ter bescherming van het leven hebben zich verenigd om deze noodkreet te lanceren. Het is de strijd van David tegen Goliath. We willen voor Europa een cultuur van het leven en geen cultuur van de dood. Denken we aan de Europese vlag met de 12 sterren op een blauwe achtergrond. Het zijn de 12 sterren van de Vrouw, bekleed met de zon van de Apocalyps . Het is immers door middel van deze Vrouw dat we de overwinning zullen behalen, zoals Paus Johannes-Paulus II in Jasna Gora zei op 19 juni 1983. Het kwaad heeft geen enkele toekomst. “Op het einde zal mijn Onbevlekt Hart triomferen” zei Maria in Fatima. In afwachting van deze overwinning kunnen we proberen om het vergieten van het bloed van onschuldige ongeboren kinderen zoveel mogelijk te beperken.

5 – De dood van de wolf. Op 12 augustus jl., vertelde een Amerikaanse priester in zijn homilie een aangrijpend verhaal, een soort parabel over hoe de zonde de ziel kwetst. Hij vertelde: “De Inuits (Eskimo’s) in Alaska hebben een heel bijzondere manier om hun leven te beschermen. Als er een gevaar opduikt van wolven, kammen ze heel de streek uit in het gebied waar ze een wolf hebben opgemerkt. Dan nemen ze een lang scherp geslepen mes van 25-30 cm en bestrijken het lemmet met bloed en laten het bevriezen. Nogmaals bestrijken ze het met bloed en laten het weer bevriezen. Zo nog een 3de en een 4de maal. Als het mes klaar is, gaan ze naar de plaats waar ze de sporen van de wolf gezien hebben. Daar duwen ze het lemmet in de grond zo dat het er niet uitgetrokken kan worden. Rondom wordt er nog wat bloed in de sneeuw gesprenkeld om de wolf te lokken. Dan wachten ze geduldig zijn komst af. De wolf begeert wat hij ziet en ruikt en zal het bloed oplikken dat hij op de sneeuw ziet liggen. Aangetrokken door wat hij ruikt, zal hij het mes naderen en eraan beginnen te likken. Hij likt de eerste laag bloed er vanaf, dan de tweede. Als hij bij de derde laag komt, is zijn tong verdoofd door de koud en ongevoelig geworden. Als hij eens wist wat hem onder die laatste laag bloed te wachten staat. Hij likt en likt zonder er zich ervan bewust te zijn dat hij zijn eigen tong beetje bij beetje aan het insnijden is. Als hij klaar is en al het bloed heeft afgelikt en de laatste slok ervan binnen heeft, dan slikt hij zijn eigen tong in en stikt. De volgende dag komen de Inuits het kadaver van de wolf halen en zijn ze weer veilig. Zoals de wolven, worden wij aangetrokken, aangetast en uiteindelijk vernietigd door de zonde. De wereld is ongevoelig geworden voor de zonde, zoals de tong van de wolf verdoofd wordt door het bevroren bloed. De mensen weten niet meer wat zonde is, ze weten niet meer waar het kwaad zit, ze weten niet meer dat de zonde bestaat. De zonde is aantrekkelijk. We houden van wat we zien. We houden van wat we voelen. We volgen onze zinnen blindelings, maar na een tijdje eindigen we zoals de wolf.”

In de afgelopen maand mei zei de H.Maagd: “Ik ben een moeder en ik wil je redden van onrust, wanhoop en de eeuwige verdoemenis. Door zijn Kruisdood heeft mijn Zoon jullie zijn enorme liefde betuigd; Hij heeft zich opgeofferd voor jullie en jullie zonden. Ga niet zo door: verwerp zijn offer niet, maak zijn lijden niet erger door je zonden, sla de deuren van de Hemel niet zelf dicht.” En in juni: “Mijn kinderen, er rust een grote verantwoordelijkheid op jullie schouders. Ik wil dat zondaars door jullie voorbeeld weer klaarheid zien, dat jullie voorbeeld hun ziel verrijkt en ze weer naar mijn uitgestrekte armen leidt. Daarom bid, bid, vast en biecht regelmatig. Als het ontvangen van mijn Zoon in de Heilige Eucharistie het middelpunt van je leven is, wees dan niet bang, want dan kun je alles."

Lieve Gospa, U, de Onbevlekte,
bekleed met de oneindige Barmhartigheid van God,
help ons om het echte licht te ontvangen en de zonde te verwerpen,
die zo sterk uw kinderen schade toebrengt !

Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje augustus 2012