Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 november 2012


Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria!

Dierbare kinderen van Medjugorje,

1 – Op 2 november 2012 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis in aanwezigheid van een grote menigte pelgrims, die gekomen waren voor het Hoogfeest van Allerheiligen. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

“Lieve kinderen, ik roep jullie op en kom naar jullie toe, omdat ik jullie nodig heb. Ik heb apostelen nodig met een zuiver hart. Ik bid - en dat moet ook jullie bede zijn - dat de Heilige Geest jullie helpt en leidt, dat Hij jullie verlicht en vervult met liefde en nederigheid. Bid dat Hij jullie vervult met genade en barmhartigheid. Pas dan zullen jullie mij begrijpen, mijn kinderen. Pas dan zullen jullie begrijpen hoeveel ik lijd voor diegenen die de liefde van God niet hebben leren kennen. Dan zullen jullie mij kunnen helpen. Jullie zullen mijn dragers van het licht van Gods liefde worden. Jullie zullen het pad verlichten voor al wie ogen gekregen heeft maar niet wil zien. Het is mijn wens dat al mijn kinderen mijn Zoon zien. Het is mijn wens dat al mijn kinderen Zijn Koninkrijk mogen beleven. Opnieuw roep ik jullie op en smeek ik jullie om te bidden voor diegenen die door mijn Zoon geroepen werden. Ik dank jullie.”

2 – In het Vagevuur bestaat geen werkloosheid. In de maand november gedenken we en bidden we voor onze overledenen, die ons soms een verrassing bezorgen.

In een centrum in Ierland voor zwangere vrouwen, deed een van de verantwoordelijken een bijzondere ontdekking. Als hij vrouwen ontving, die het voornemen hadden om abortus te plegen, dan was het meestal zo dat ze toch bij hun standpunt bleven, ondanks diepgaande gesprekken over de zware lichamelijke, psychische en geestelijke gevolgen van abortus. De inspanningen om hen er van te weerhouden, bleken meestal en vaak zonder effect. Op een dag besloot hij de hulp in te roepen van de zielen in het Vagevuur, nadat hij uren had gesproken met een vrouw, die volhardde in haar keus voor abortus. Hij voegde de daad bij het woord en benaderde een priester en vroeg hem een H. Mis op te dragen voor de zielen in het Vagevuur, en hij voegde er aan toe: “Voor die zielen, die al heel dicht de Hemel genaderd zijn en die bijna verlost zijn”.

Enkele uren later nam hij opnieuw contact op met de vrouw, om te checken of ze misschien bij een ander centrum een abortus ingreep had afgesproken. Tot zijn grote verbazing zei ze hem, dat ze van mening was veranderd en dat ze haar baby wilde houden. Aangemoedigd door deze vruchtbare ervaring, herhaalde de man zijn initiatieven ten gunste van de zielen van het Vagevuur, elke keer dat hij te maken had met een vrouw, die niet van abortus wilde afzien. Tot zijn grote vreugde boekte hij hiermee een groot aantal positieve resultaten en zo werden er veel onschuldige levens gered.

De zielen van onze overledenen hebben ons nodig en zij, van hun kant, kennen onze noden, omdat ze alles zien in Gods licht en niet besmet zijn door de leugens van de ons omringende wereld. Ze verlangen alleen het goede voor ons en willen ons het kwade besparen. Zij zullen niet schromen moeilijke situaties ter harte te nemen, en ze zullen zich des te meer haasten om een moeder te beschermen voor een slechte en onomkeerbare keuze. Deze zielen profiteren ten diepste van de kracht van de H. Mis. Daarom zijn deze zielen, uit dankbaarheid jegens hun weldoener die voor hen een H. Mis laat opdragen, maar al te gelukkig dat ze zijn gebed en het Misoffer kunnen beantwoorden ten voordele van het leven. Ze hebben het leven van een klein wezentje, dat gemaakt is naar Gods beeld en gelijkenis, intens lief.

Ik heb al veel mannen ontmoet, die totaal ontredderd en gebroken waren, omdat de moeder van hun kind, haar kindje wilde laten aborteren. Deze getuigenis biedt hen een wonderbare uitkomst.


3 – De eigendommen, vanuit het hiernamaals bekeken.
Toen ik Maria Simma, een eenvoudige boerin uit Oostenrijks, die een heel bijzonder charisma ontvangen had, interviewde, vertelde ze me over verscheidene bezoeken, die ze had gekregen van zielen uit het Vagevuur. (Ik wil benadrukken dat dit bezoeken waren, die door God waren toegestaan, wat niets te maken heeft met het oproepen van geesten of van zielen van overledenen. Het oproepen van geesten zijn zaken die door God in de Bijbel, als “gruwelen” zijn voor zijn Aangezicht, en ze zijn strikt verboden. (Zie Deut.18,9-14)

Op een dag vroeg een ziel uit het Vagevuur aan Maria Simma om naar haar dorp te gaan en er bij haar broer iets recht te zetten. Deze overledene had op een oneerlijke manier zich een zaak toegeëigend, en zijn broer moest deze aan de rechtmatige eigenaar terug geven. Als hij dat zou doen, dan zou dat betekenen, dat de overledene verlost zou worden uit het Vagevuur en eindelijk naar de Hemel zou gaan. De broer wist niets af van deze onrechtvaardigheid en weigerde aanvankelijk dit rare verhaal te geloven. De ziel had echter aan Maria de gegevens van het dossier gegeven, zodat de broer, nadat hij alles bij de notaris had geverifieerd, het feit voor waar aannam en aanvaardde dat de overledene verkeerd en slecht had gehandeld. Hij gaf bijgevolg de zaak terug. De overledene bezocht Maria Simma opnieuw om haar te bedanken, omdat ze meteen verlost was en naar de Hemel was gegaan. Vanaf toen kreeg Maria Simma veel bekendheid en het verhaal deed overal de ronde. Later kwamen nog andere zielen dezelfde gunst vragen, niet alleen voor eigendommen, maar ook voor geldsommen en andere goederen.

De zielen in Vagevuur zijn onze zekerste vrienden. In Medjugorje heeft Maria gezegd: “Lieve kinderen, vandaag nodig ik jullie uit om dagelijks voor de zielen in het Vagevuur te bidden. Iedere ziel heeft gebed en genade nodig, om bij God en zijn Liefde te komen. Lieve kinderen, zo verkrijgen ook jullie nieuwe voorsprekers, die je op je levensweg zullen helpen….”(6 november 1986)

4 – “De vrouw met de lucifers”.
In de vorige eeuw was er een oude vrouw die helemaal alleen leefde, geïsoleerd van alles en iedereen, ver van elke beschaving, in een eenvoudig stenen huis in haar geboortestreek. Haar huisje leek meer op een stal dan op een huis. Er was geen elektriciteit, geen stromend water, niets van wat tegenwoordig onmisbaar geacht wordt.

Haar zoon woonde in het buitenland en kwam van tijd tot tijd zijn moeder bezoeken. Getroffen door de armzalige toestand, waarin ze leefde, besloot hij om bij haar elektriciteit te laten aansluiten. Het deed hem pijn zijn moeder elke dag in de avond een olielampje te zien aansteken, waardoor ze de hele avond in het schemerdonker moest blijven zitten. Hij vreesde dat zij zich zou verwonden, te meer, omdat ze door haar leeftijd minder goed begon te zien.

De elektricien kwam de aansluiting maken en de zoon vertrok gerustgesteld terug naar zijn land. Hij voelde zich goed omdat hij zijn plicht had gedaan en was gerust gesteld, omdat zijn moeder voortaan licht had.

Enkele maanden later kwam hij terug en vroeg zijn moeder: “En Mama, ben je blij dat je nu elektriciteit hebt? Dat heeft zeker je leven veranderd, niet ? O ja, antwoordde de moeder, nu zie ik ’s avonds voldoende om mijn lucifers te vinden om mijn olielampje aan te kunnen steken.”

Moet u hierom lachen? Welnu, wij gaan met God om, zoals deze oude vrouw. We leven volledig beneden onze mogelijkheden. Hoe vaak heeft Jezus ons niet bezocht om ons te ontrukken aan onze duisternis, om ons heilzaam licht te brengen? Zonder er ons zelfs van bewust te zijn, blijven we gehecht aan onze gewoonten, aan onze automatismen, en geketend aan onze afhankelijkheden. Wij zijn kinderen van een Koning en we leven in de grootste ellende. Als kinderen van de Hemelse Vader is alles wat van Hem is, ook van ons. We gebruiken niet het tiende van de mogelijkheden, die Hij ons ter beschikking stelt om te groeien naar het licht, naar de Hemel. Stel u een man voor, die in een prachtig kasteel woont, maar die alleen vertoeft in een van zijn slecht verluchte vertrekken en die zich de hele tijd beklaagt over zijn lot, zonder te beseffen welke grote ruimten hem omringen.

Vandaag zal de Heer aan uw deur kloppen en u vragen. Hebt u elektriciteit nodig om licht te kunnen maken?

Lieve Gospa, Moeder van Barmhartigheid en medelijden, zie onze verblinding.
Leer ons door het geloof en met uw Hart te leven met het onzichtbare.
Waarom zouden we voorbij gaan aan deze wondere vrienden, die God ons wil schenken?



Zr. Emmanuel
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje november 2012