Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 2 september 2016.


Geprezen zijn Jezus en Maria!

1 – Op 2 september 2016 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis in aanwezigheid van een grote groep pelgrims, die hun vakantie bij de heilige Maagd kwamen afsluiten. Na de verschijning gaf ze de volgende boodschap door:

Lieve kinderen, overeenkomstig de wil van mijn Zoon en mijn moederlijke liefde kom ik naar jullie toe, mijn kinderen, en dan vooral naar diegenen die de liefde van mijn Zoon nog niet hebben leren kennen. Ik kom naar jullie toe, jullie die aan mij denken, jullie die mij aanroepen. Ik schenk mijn moederlijke liefde en breng de zegen van mijn Zoon mee. Zijn jullie harten zuiver en open? Zien jullie de geschenken, de tekenen van mijn aanwezigheid en liefde? Mijn kinderen, leef je aardse leven volgens mijn voorbeeld. Mijn leven bestond uit pijn, stilte, en een onmetelijk geloof en vertrouwen in de Hemelse Vader. Niets gebeurt toevallig: geen pijn, geen vreugde, geen lijden, geen liefde. Dat zijn allemaal genaden die mijn Zoon schenkt, en die zullen leiden naar het eeuwig leven. Mijn Zoon vraagt jullie om liefde en gebed in Hem. Als moeder leer ik jullie wat liefde en gebed in Hem inhoudt: het is bidden in de stilte van je ziel - niet het prevelen van gebeden. Het is zelfs het allerkleinste gebaar dat je doet in naam van mijn Zoon. Het is geduld, mededogen, het aanvaarden van pijn en het opdragen van offers voor het heil van een ander. Mijn kinderen, mijn Zoon kijkt naar jullie. Bid, opdat ook jullie Zijn gelaat mogen zien, opdat het jullie moge worden geopenbaard. Mijn kinderen, ik openbaar jullie de enige en echte waarheid. Bid, opdat jullie die mogen begrijpen en liefde en hoop kunnen ronddragen; opdat jullie mijn apostelen van liefde zouden mogen worden. Mijn moederlijk hart houdt op een bijzondere manier van de herders. Bid voor hun gezegende handen. Ik dank jullie.

2 – De Heilige Charbel leeft.
Na het mooie getuigenis van onze vriend Charbel Maroum over de reis van Vicka naar het Heilig Land in 2013, wil ik hier ook nog een ander deel van zijn getuigenis aanhalen over de grote heilige van het Midden-Oosten: Charbel Makhlouf. In Medjugorje vindt men overal zijn afbeelding. Waarom?

Er komen veel Libanezen naar Medjugorje (sinds vorig jaar is het aantal verdubbeld). Ze zijn trots op hun heilige en we zijn onder de indruk van hun verhalen. Charbel Maroun woont in Galilea en hij vertelde dat er drie jaar geleden een groot wonder gebeurd is in Nazareth.

Een Katholieke vrouw, Teresa, leed aan een verschrikkelijke kanker aan de knie. Ze raadpleegde een zeer bekende Joodse, ongelovige dokter. Deze stelde vast dat het om een zeer gevaarlijke kanker ging en dat er zo vlug mogelijk geopereerd moest worden. De onderzoeken wezen duidelijk uit: de kwaal was ongeneeslijk. Bij dit nieuws besloot Teresa naar de Carmelberg te gaan, waar zich het heiligdom bevindt, toegewijd aan de Heilige Charbel en om wat van de “gewijde olie” te halen uit dit heiligdom in Anaya, Libanon. De monniken doen wat olie van de lampen, die aan zijn graf branden, in flesjes, zegenen deze en geven ze aan de pelgrims. Teresa wreef wat van deze olie op haar been en haar knie, die door deze verschrikkelijke kwaal waren aangetast.

De volgende dag ging ze naar het ziekenhuis om zich te laten opereren. Maar heel eigenaardig, de dokter stelde uur na uur de operatie uit. Teresa begreep er niets van en begon voor het ergste te vrezen. Tenslotte kwam de dokter in haar kamer om het haar uit te leggen: “Ik word gek”, zei hij. De kanker is volledig verdwenen. “Zoiets heb ik nog nooit gezien.” Teresa legde hem uit dat het om een wonder ging, verkregen op voorspraak van de Heilige Charbel. De Joodse ongelovige dokter nam geen genoegen met deze uitleg en besloot persoonlijk naar het huis van zijn patiënte te gaan om haar voedsel en de lucht, die ze inademde te controleren. Hij vond niets. Bovendien toonden alle latere onderzoeken aan dat de kanker geen enkel spoor had nagelaten. De enige uitleg was, dat het hier ging om een mirakel.

Teresa vertelde de dokter alles wat ze over de heilige wist en dat ze haar knie had ingewreven met zijn olie. Dit getuigenis raakte de ongelovige dokter zo diep, dat hij zelf naar de Carmelberg ging naar het heiligdom van de Heilige Charbel. Een onvergetelijk bezoek. Inderdaad, erg getroffen door wat hij daar zag, vooral het vurig gebed van zoveel jongeren, vroeg hij de Israëlische media dit ongelofelijke wonder bekend te maken. Het is het eerste Christelijke wonder dat door de Israëlische media is verspreid. Vandaag de dag, 3 jaar later, stelt Teresa het nog steeds goed. Als ik dit verhaal publiceer, dan is het omdat de Heilige Maagd vaak vraagt het leven van de heiligen te lezen en ons door hen te laten inspireren op de weg naar de heiligheid. De genezing van Teresa is mooi, maar zoals ieder van ons, zal ze op een dag deze aarde moeten verlaten. Wat dan telt, in het licht van haar eeuwigheid, is de rijkdom aan Goddelijke liefde, die zal te vinden zijn in haar ziel. Wel, het doel van de heiligen, als ze een lichamelijke genezing bewerken, is zeker een betere gezondheid van het lichaam toe te laten, maar vooral, het bewustzijn van de persoon op te wekken, opdat ze zich met meer moed en geestdrift naar God zou keren. De persoon, die genezen werd, kijkt hoe deze heilige geleefd heeft en welke lessen ze uit zijn voorbeeld kan trekken voor haar eigen geestelijke weg. Daarom wordt een lichamelijke genezing dikwijls gevolgd door een echte bekering van het hart. Nog iets over de Heilige Charbel. Vaak komt hij de mensen bezoeken in hun dromen. Iedereen begrijpt dan hoezeer deze heilige hen nabij is. Maar het meest spectaculaire gebeurt in operatiezalen. De dokters zien deze monnik verschijnen, in zijn zwart habijt, en niet alleen in Libanon, maar ook in het Heilige land. Hij werkt mee aan de aan gang zijnde operatie, en de dokters staan verbaasd over zijn kennis en vragen zich af hoe deze monnik chirurgie kent, beter dan zijzelf, die er 10 jaar op gestudeerd hebben.

Met de Heilige Charbel staan we voor een fenomeen, door God gegeven voor deze troebele tijd. Waarom nu ? God weet het. En wij, in het gebed, zullen het kunnen begrijpen en dank kunnen zeggen.


3 – Hoe zouden we kunnen zwijgen over de verschrikkelijke beproeving, die Italië getroffen heeft met de aardbeving? Ik heb deze maandelijkse brief vroeger gezonden om een dringende oproep te doen.

Op basis van verhalen via de media op internet en via persoonlijke getuigenissen, heb ik een schitterend idee overgenomen van een vrouw uit Amatrice, dat zeker zijn vruchten zal dragen in ons hart. Ik laat haar aan het woord:

“Ik zoek op de televisie of op internet, zo zegt ze, de gezichten van de bejaarde mensen uit het rustoord, waar ik gewoonlijk naar de Mis ga. Ik zie Don Savono, de priester, die huilt op het televisiejournaal. Hij die zo timide en gewoonlijk zo ingehouden is. Ik zie het rusthuis voor vrouwen geheel ingestort. Ik hoor dat de drie zusters, Zr. Cecilia, Zr. Agatha en Zr. Anna niet teruggevonden werden. Ik denk dat ze omgekomen zijn. Het was een van hen die ‘s morgens nog de deur voor me heeft opengedaan, omdat ik wat te laat was.

Wat kunnen we in zulk een geval doen? Ik vraag me af wat ikzelf in een dergelijke situatie zou wensen van een volslagen onbekende. Ik zou gebeden vragen. Als ik in doodsgevaar zou zijn, zou ik gebeden wensen. Maar vooral, als ik voor het oordeel voor God zou moeten verschijnen, dan zou ik alle onbekenden van de wereld vragen om voor mij Zijn Barmhartigheid af te smeken.

In dit Jaar van de Barmhartigheid zou ieder van ons een van deze slachtoffers kunnen adopteren. We zouden voor hem of haar een volle aflaat kunnen verdienen, aangeboden door dit Jubeljaar. We zouden een naam kunnen kiezen of God het meest anonieme slachtoffer laten kiezen. Een bejaarde, een zorgverlener, een eenzame, een kind… Wat is er gebeurd met het meisje van 14, wiens vader geïnterviewd werd op het televisiejournaal? De vader, sprakeloos voor zijn nachtmerrie-huis. Welk een wrede pijn. Bidt er iemand voor zijn dochter? Zo niet, wie vraagt er een aflaat voor haar?

Wij kunnen hen terzijde staan met de grootst mogelijke daad van naastenliefde: hen aanbieden aan de Vader en voor hen niet enkel vergeving vragen voor hun zonden, maar ook de bevrijding uit de tijdelijke straf voor de zonden. Is dat niet de grootste hulp?” (Constance Mariano)

4 – Moeder Teresa wordt heilig verklaard op 4 september.
Dikwijls geven heiligen buitengewone genaden aan hen, die tot hen bidden op de dag van hun heilig verklaring. Laten we God danken dat Hij ons dergelijke vrienden gegeven heeft in de Hemel en zulke voorbeelden op aarde.

Nog een anekdote die goed de sterke persoonlijkheid van Moeder Teresa in het licht stelt. Een Canadese priester had gedurende jaren met haar samen gewerkt in het huis van de stervenden. Op een dag had hij er echter genoeg van. Vol afkeer voor zijn werk ging hij naar Moeder Teresa en zei haar: “Moeder, ik kan niet meer op tegen al die smerigheid, die stinkende walmen, die verstikkende warmte … Ik ga terug naar Amerika ” Moeder Teresa keek hem recht in de ogen en, met die vurige blik, die haar eigen was, zei ze: “Go back to work (ga terug naar uw werk)” Een enkel woord van haar en de priester was uit zijn crisis.

Lieve Gospa, hoe goed is het in deze verwarde tijden U als Moeder te hebben
en te kunnen vluchten tot bij uw hart, onder uw moederlijke mantel.
Maak dat we te midden van de golven, Uw Zoon Jezus trouw blijven.

Zr. Emmanuel Maillard
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje september 2016