Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 januari 2018.


Geprezen zijn Jezus en Maria!

1 – Op 2 januari 2018 kreeg Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis in aanwezigheid van een grote menigte pelgrims die het nieuwe jaar kwamen toewijden aan het Hart van Maria. Na de verschijning deelde ze de volgende boodschap mee die de heilige Maagd voor ieder van ons gaf:

Lieve kinderen,  als de liefde op aarde begint te verdwijnen, als de weg van redding niet gevonden wordt, kom ik, jullie moeder, om jullie te helpen om tot echte liefde en echt geloof te komen -- levend en diep. Als moeder verlang ik naar onderlinge liefde, goedheid en zuiverheid. Ik wil dat jullie rechtschapen zijn en van elkaar houden. Mijn kinderen, wees vreugdevol in je ziel, wees zuiver, wees kinderen. Mijn Zoon zei dat Hij graag in zuivere harten vertoeft, omdat zuivere harten altijd jong en vreugdevol zijn. Mijn Zoon vroeg jullie om elkaar te vergeven en lief te hebben. Ik weet dat dat niet altijd gemakkelijk is. Het lijden brengt geestelijke groei voort. Om die groei zo groot mogelijk te maken, moet je oprecht en waarlijk vergeven en liefhebben. Veel van mijn kinderen op aarde kennen mijn Zoon niet, zij houden niet van Hem. Maar jullie die mijn Zoon wel liefhebben, die Hem in je hart dragen, bid, bid, en voel hoe mijn Zoon in het gebed naast jullie staat. Moge jullie ziel ademen in Zijn geest. Ik ben bij jullie en spreek over kleine en grote dingen. Ik word het nooit moe om jullie te vertellen over mijn Zoon, die ware Liefde is. Daarom, mijn kinderen, open jullie hart voor mij. Sta toe dat ik jullie leid als een moeder. Wees apostelen van de liefde van mijn Zoon, wees mijn apostelen. Als moeder smeek ik jullie: vergeet niet hen die mijn Zoon heeft geroepen om jullie leiders te zijn. Draag ze in je hart en bid voor ze. Ik dank jullie.

Video van de verschijning van 2 januari 2018 is te zien door op deze link te klikken.

2 – Een mooi Kerstgeschenk.
Zoals ik denk dat velen van jullie ook gedaan hebben, trok ik tijdens een bijeenkomst met mijn gemeenschap uit een mandje de naam van een heilige, mijn reisgezel, voor het jaar 2018. Hoe groot was mijn verrassing toen ik bemerkte dat deze reisgezel in feite een “legioen” bleek te zijn. Inderdaad, ik las: “De Engelbewaarders”. Het ging dus niet alleen om mijn eigen Bewaarengel (die het als zijn dagelijkse taak ziet om mij te beschermen), maar het betrof dus alle Engelbewaarders. Ik weet niet wat er ons in dit jaar te wachten staat, maar als zulk een menigte hemelse vrienden mij gekozen hebben, dan is het omdat ze daarvoor een reden hebben. Wisten jullie dat één Bewaarengel, zelfs de kleinste van allen, machtiger is dan alle Duivels in de hel te samen? Dat is op zich goed te begrijpen, want een Engelbewaarder heeft God met zich, wat bij de Duivels niet het geval is. Ik ben verrukt vanwege de taak die me daarbij is opgedragen: “De Bewaarengelen bekend maken”. Wel, laat ik er hier en nu mee beginnen.

Vanaf toen ik een kind was leerden mijn ouders mij om met mijn Engelbewaarder te spreken en me aan hem toe te vertrouwen, zodat hij me zou kunnen leiden en beschermen. Toen ik nog klein was gaf ik hem al een naam: Rafaël, om mijn betrekkingen met hem gemakkelijker te maken. Deze naam was me niet geopenbaard, maar ik had hem gekozen omdat ik dacht dat het hem plezier zou doen om de naam te krijgen van een Aartsengel. Ik ben mijn ouders dankbaar dat ze me over de Engelen gesproken hebben, want ik heb met die van mij in alle eenvoud een mooie vriendschap ontwikkeld. “De kleine weg” van de heilige Thérèse van het Kind Jezus is voor mij de zekerste, want zij is zonder buitengewone manifestaties.
Een episode die me erg getroffen heeft toen ik nog in Nazareth woonde, is de volgende: Een van de zusters van onze Gemeenschap, Sylvie, die protestants was opgevoed en die daarna katholiek is geworden, had er nog steeds moeite mee om te bidden tot de Engelen en de heiligen. Telkens wanneer ik haar aan tafel vertelde over mijn belevenissen met mijn Bewaarengel, over hoe hij me beschermd had of mijn taak op moeilijke momenten gemakkelijker had gemaakt, mompelde ze tegen zichzelf dat dit alles helemaal niet haar ding was. Maar omdat wat ik vertelde zeer reëel overkwam, besloot ze in het geheim de proef op de som te nemen, om zekerheid te hebben.
Op een morgen bad ze op de volgende wijze: “Rafaël, als we werkelijk moeten bidden tot de Engelen en hen tot vrienden moeten nemen, geef me dan een teken. Ik ga je wat vertellen dat je aan zuster Emmanuel moet overbrengen. Als ik merk dat ze de boodschap heeft ontvangen, dan heb je gewonnen, en dan zal ik ook bidden tot de Engelen”. De morgen ging voorbij en op het uur van het middageten kwam ik thuis en zei tegen de aanwezige zusters: “Raad eens wat de Heer me vandaag heeft doen begrijpen?” En ik deelde aan eenieder letterlijk de boodschap mee die Sylvie aan mijn Engelbewaarder had toevertrouwd. Op dat moment zelf zei ze niets en liet ze niets blijken, ze moest eerst nog bijkomen van de schok. Maar een tijdje later is ze een van de vurigste “fans” geworden van de Bewaarengelen.

3. Een werkloze Engel?
We leven te veel onder de capaciteit van onze mogelijkheden. Ik zeg heel duidelijk: “onder”. We lijden onder eenzaamheid, misverstanden, gebrek aan communicatie met onze naasten, we weten niet goed welke richting we in moeten slaan… en tegelijkertijd maken we geen gebruik van de vrienden die God aan onze zijde geplaatst heeft. Echter, hoe meer we ze vragen, des te meer tonen ze hun hulp. Ze hebben de opdracht om ons naar de weg van God te leiden, of er ons opnieuw op te zetten, en om ons te helpen om te kiezen voor Gods wil in plaats van de mensen te willen behagen. Elke Bewaarengel kent het plan van God voor zijn beschermeling. De Engelen kunnen voor ons zo oneindig waardevol zijn wanneer we ervoor kiezen om met hen in het onzichtbare te leven.
Veel ouders klagen dat ze geen gehoor meer vinden bij hun kinderen. Dezen luisteren liever naar vrienden van hun leeftijd en nemen hun manier van leven graag over. Deze ouders zijn vergeten dat hun kind ook een Engel heeft, die verlangt om het kind te bewaren in een goede geestelijke en lichamelijke gezondheid. Als de dialoog verbroken is of moeizaam verloopt, dan helpen de Engelen ons op een goddelijke wijze uit dit ongemak. Ze zullen aan het geweten van hun beschermeling dat suggereren wat God behaagt. Wel, hun manier van suggereren is zo nederig en eenvoudig, dat de beschermeling denkt dat het om zijn eigen idee gaat, waarop hij zal handelen volgens hetgeen hem gesuggereerd werd. Dat gaat natuurlijk niet automatisch, maar met een vertrouwvol gebed tot de Engelen bekomt men verrassende resultaten. Pater Pio was een goede vriend van de Engelen. Deze vriendschappen waren zo sterk, dat zijn Engelen in zijn plaats zijn veel te overvloedige briefwisselingen beantwoordden. Hoe kon hij zoveel brieven schrijven terwijl hij al zijn tijd doorbracht in de biechtstoel?
Vanaf het begin van de verschijningen vroeg de heilige Maagd aan ieder lid van de gebedsgroep om vriendschap te sluiten met zijn Bewaarengel, en hem een brief te schrijven. Ze wilde dan de volgende dag tijdens de verschijning al deze brieven inzamelen. De leden van de gebedsgroep wisten niet goed hoe ze er aan moesten beginnen, maar ze hebben allenmaal een brief geschreven en deze de dag daarna aan de voeten gelegd van de heilige Maagd. Het resultaat was dat ze allen een heel goede relatie kregen met hun Engelbewaarder. Dat heeft hen veel verrijkt, vooral onder de communistische onderdrukking, waarbinnen elke bescherming welkom was. Laten we dat onthouden voor mogelijke nieuwe verdrukkingen.

4 – Het was minder dan één seconde.
Marthe is een meisje dat zeer met Medjugorje verbonden leeft. Ze vertelde: “Ik woon in Normandië en ik wil met jullie een ongelofelijk verhaal delen. Ik was 22 jaar en had juist mijn diploma als lerares Frans behaald en vooral, ik had een sterke bekering naar het Christelijk geloof meegemaakt. Kortom het was een gelukkig en erg beloftevol jaar. Op een avond had ik een fijn weekend met vrienden achter de rug en ik maakte aanstalten om terug naar huis te rijden. Ik had drie uur voor de boeg, en het was al na middernacht. Mijn vrienden raadden me stellig aan om pas de volgende dag in de morgen te vertrekken. Van mijn kant was daar geen sprake van, want ik moest de volgende morgen werken.
En zo bevond ik mij diep in de nacht op de snelweg, en na een kwartier begonnen mijn oogleden zwaar te worden. Om vlugger thuis te kunnen zijn begon ik sneller te rijden, en uiteindelijk reed ik 150 km per uur op de snelweg. En… toen viel ik in slaap aan het stuur. Vervolgens gebeurde er iets echt buitengewoons. Binnen enkele seconden had ik een visioen van een zeer grote en lichtende Engel en in mijn hart wist ik dat het mijn Bewaarengel was. Hij was groot van gestalte, als om me te zeggen dat hij me beschermde, en zijn licht was zo hevig dat dit me onmiddellijk wakker maakte. En toen: verrassing… Ik stormde recht op de vangrail af terwijl ik 150 km/h reed… Ik had juist en nog net de tijd om een ruk aan mijn stuur te geven om terug op de snelweg terecht te komen. Het was minder dan één seconde … minder dan één seconde … God is zo goed. Door mijn onvoorzichtigheid had ik op mijn 22 jaar dood kunnen zijn, bloedend langs de kant van de weg. God had echter medelijden met mij en Hij stond het toe aan mijn Bewaarengel om me te redden. Zoals we lezen in Psalm 91: “U aangaande gebiedt Hij zijn engelen om u, waar gij ook gaat, te bewaren”. Ik dank God dat Hij me heeft beschermd en dat Hij me een Bewaarengel heeft gegeven die over mijn waakt. Vergeet niet dat ook u een Bewaarengel heeft, die over u en de uwen waakt .”

 

Lieve Gospa, we bidden U, bewaar ons als Uw oogappel.
Als “ de liefde van de aarde dreigt te verdwijnen en als men de weg naar het heil niet meer vindt”
verlaat ons niet in de duisternis.
Wie beter dat U kan ons naar Uw Zoon Jezus trekken, die is en altijd zal blijven :
de Weg, de Waarheid en het Leven ?

Zr. Emmanuel Maillard
Vertaald uit het Frans
© Enfants de Medjugorje januari 2018