Medjugorje

Maria Koningin van de Vrede

Nieuwsbrieven 2020

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 13 september 2020
5de verschijning van Maria in Fatima

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria,


1. Op 25 augustus 2020 ontving de zienster Marija Pavlovic haar maandelijkse boodschap, die hieronder wordt weergegeven:

Lieve kinderen! Dit is een tijd van genade. Ik ben bij jullie en roep jullie opnieuw op, lieve kinderen: keer terug naar God en bid, totdat het gebed je vreugde wordt. Lieve kinderen, jullie zullen geen toekomst of vrede hebben totdat je leven begint met een persoonlijke bekering en een verandering ten goede. Het kwaad zal ophouden en er zal vrede beginnen te heersen in je hart en in de wereld. Dus, lieve kinderen, bid, bid, bid! Ik ben bij jullie en ik spreek voor ieder van jullie ten beste bij mijn Zoon Jezus. Dank dat jullie mijn oproep beantwoord hebben.


2. De ware plaatsen waar echte kracht van uitgaat. Enkele dagen geleden hebben we een priester bij ons in huis ontvangen, die al sinds heugenis met ons bevriend is, en die een prachtig apostolaat uitoefent: in de parochies die erom vragen realiseert hij de Altijddurende Aanbidding. Deze priester, pastoor Justo Lofeudo, is een rondreizende priester uit Toulon, die van land tot land gaat, en van stad tot stad, om gehoor te geven aan het grote verlangen dat hem beweegt: onze Redder de gelegenheid geven om aanwezig te zijn in de Eucharistie te midden van Zijn volk, en om dag en nacht te worden aanbeden door degenen die met Hem willen waken ten bate van de wereld. Want, de ware macht en kracht is natuurlijk alleen die van de Liefde, en wel die van de Liefde van de Levende Jezus.
Al aan het begin van de verschijningen gaf de heilige Maagd aan, dat ze in elke parochie een kapel van Eeuwigdurende Aanbidding zou willen zien. We zijn hier nog ver vandaan, maar een begin is er. Degenen die eraan deelnemen lopen over van geluk, gezien de veelheid aan genaden die over hun levens worden uitgestort, en over de levens van hun naasten en dierbaren. Dit is doodnormaal, want wie is er nu in staat om beter dan onze Schepper Zijn kinderen te zegenen dan Hijzelf, en hen te overladen met weldaden die beantwoorden aan hun dorst?

Pastoor Justo is in het bezit van talrijke voorbeelden hiervan, waarbij hij met zijn eigen ogen heeft kunnen zien hoe talloze mensen geheel zijn getransformeerd op een manier waarvan je alleen maar had kunnen dromen, en dit omdat deze mensen “aanbidders” zijn geworden, waaronder ook enkelen die Christus nog in het geheel niet kenden. Hij heeft gezien hoe Christus in meerdere personen de leegte heeft weten te genezen, waaronder zoveel van onze tijdgenoten te lijden hebben, om nog maar te zwijgen over de ziekte van de wanhoop die Christus bij vele zielen heeft weten weg te nemen.

Onder de vele getuigenissen vertelt pastoor Justo ons het volgende: « Er was een vrouw die haar leven wilde beëindigen, want haar leven was in haar ogen een totale mislukking. Om 4 uur in de morgen, tijdens een koude, winterse nacht, liep zij haar huis uit omdat ze zich vanaf de brug in de rivier wilde werpen. Maar omdat het pikkendonker was sloeg ze de verkeerde weg in, waarbij ze rechtsaf ging in plaats van linksaf. En vervolgens werd ze aan het eind van de weg, op de verkeerde route die ze was ingeslagen, een licht gewaar dat haar intens aantrok. Zij kon in het pikkendonker louter maar dat lichtje gewaarworden, en ze zag daarbij niet dat het lichtje scheen vanuit een kapel. Echter, iets in haar dreef haar in de richting van dit lichtje en de onopgemerkte kapel. Toen ze dicht bij het lichtje was aangekomen, zag ze een kapeldeur. Ze deed de kapeldeur open… en opeens bevond ze zich voor de Heer. Tot haar grote verbazing begon ze van binnen helemaal te smelten, en terstond viel ze op haar knieën, waarna ze in huilen uitbarstte. Vanuit het diepst van haar hart had ze opeens alles begrepen: Degene die haar hier naartoe had geroepen, en Die zich nu voor haar bevond, was niemand minder dan de Verrezen HEER, DIE HET LEVEN ZELF is. In plaats van zelfmoord te plegen, waar ze niet meer aan moest denken, leefde er een enorme hoop in haar op, want ze wist nu dat ze niet meer alleen was, en er niet meer alleen voorstond. Deze gebeurtenis vond plaats in 2008 in Italië, in het stadje Prato, waar twee kapellen zijn van Altijddurende Aanbidding.»

Hoe komt het dat het hart van “aanbidders” op zulk een krachtige wijze wordt omgevormd? Hoe komt het dat “aanbidders” zoveel genaden en weldaden ontvangen voor zichzelf en voor anderen? Iemand die een kapel van Aanbidding binnenloopt ziet daar in het geheel niets speciaals of bijzonders; er is niets aanwezig dat er op bijzondere wijze onze ogen, oren en gevoel aantrekt. Er zijn wat mensen die er op een stoel of bankje zitten, geheel onbeweeglijk, en het is er doodstil. Het enige dat je er gewaar wordt is dat er enkele mensen naar een punt aan het staren zijn, namelijk naar de monstrans die op een altaartje is geplaats of naar een open tabernakel. En Jezus is daar dan in heel Zijn nederigheid aanwezig, in de vorm van Eucharistisch Brood. Heel Zijn Goddelijke Persoon, heel Zijn Goddelijke kracht en macht, en heel Zijn Liefde zijn er geconcentreerd aanwezig in de levende Hostie. Het is op deze wijze dat zulk een eenvoudige en simpele plek als zo een kapelletje daardoor wordt tot een verheven plaats voor de hele wereld, waar Jezus zijn genezing aanbiedt, en bevrijding, en een uitstorting van de Heilige Geest, en er Zijn Vrede schenkt, en bekering, en verzoening, en het is een plaats waar wij Hem eerherstel geven, waar de Heer zo van houdt.

Een van de getuigenissen die ik het meest bijzonder vindt is er een uit Triest, dat bekend is geworden in Italië. Dit stadje kende het hoogste aantal zelfmoorden in heel Italië en ook vergeleken met Europa scoorde het het hoogste aantal ervan. Pastoor Justo opende in het centrum van het stadje de eerste kapel van Altijddurende Aanbidding in 2005. Een tijdje later publiceerde de burgemeester van de stad een officieel rapport dat te lezen was in de lokale krant, en daarin stond beschreven hoe binnen één jaar het aantal zelfmoorden was gedaald met meer dan de helft, en dat dit een spectaculaire gebeurtenis was. Ja, deze kapellen zijn een oase van Vrede in deze opstandige en geagiteerde wereld.

3.Een eenvoudige blik…
Wanneer een aanbidder naar Jezus kijkt dan moet hij goed weten dat er stralen van Leven en Liefde uit deze Hostie komen, die zijn hart zullen raken, en dat deze stralen niet alleen zijn hart zullen raken, maar heel de persoon. En deze stralen reiken veel verder dan alleen tot het hart van de persoon in kwestie, die in aanbidding is. Deze stralen zullen ook de andere mensen uit de stad raken, en ook de mensen in geheel de wereld. Jezus is altijd geheel actief en altijd in een houding van scheppen en herscheppen. Daarom dat het volgende fenomeen bekendheid heeft gekregen, dat altijd actueel is: Plaats een kapel van Altijddurende Aanbidding in een stad, en binnen enkele jaren zal het goede steeds meer terrein winnen ten aanzien van het Kwaad, dat stilaan zal smelten als sneeuw voor de zon. Er zullen minder echtscheidingen zijn en minder scheidingen in menselijke relaties, er zullen minder abortussen zijn, en minder drugsgebruik, en minder diefstallen, zelfmoorden, misdaden, en de praktijk van het Satanisme zal verminderen, en ook het occultisme zal verminderen, er zullen minder verkrachtingen plaatsvinden en andere seksuele misdrijven... Daar waar de Boze verdeeldheid zaaide en mensen elkaar liet uitmoorden, dáár zal God dan Zijn kinderen bijeenbrengen en hen doen herleven.

In Medjugorje
reikt de heilige Maagd de ware sleutel tot de oecumene aan, door ons te tonen dat Christus de ware pool is van onze eenheid: “Lieve kinderen, vandaag nodig ik jullie uit om verliefd te worden op het Heilig Sacrament des altaars. Aanbid het, lieve kinderen, in jullie parochies, en op deze wijze zullen jullie verenigd zijn met heel de wereld…” (25 september 1995).

Opgelet. Het komt er niet op aan om te komen om iets te “voelen”.
Natuurlijk, Jezus zorgt er soms voor dat we Zijn aanwezigheid voelen. Maar als we niets voelen betekent dat niet dat er niets gebeurt. Na een Heilig Uur, dat we hebben beleefd met de intentie om eenvoudigweg aanwezig te zijn bij Jezus, en om Hem gezelschap te houden, (waarbij we moeten bedenken dat Hij vooral Degene is Die ons gezelschap houdt), en zelfs wanneer we zijn gekomen uit louter toeval, is het resultaat het volgende: we zullen altijd, wanneer we weer vertrekken, verrijkt zijn met een nieuwe Vrede en een verandering hebben ondergaan. Vaak ontvangen we er ook een licht wanneer we een beslissing moeten nemen. Echter, in onze relatie met God is er niets magisch en er zijn geen automatismen aanwezig. Zoals in elke echte en ware liefdesrelatie, is elk nieuw contact iets nieuws en iets creatiefs; het gaat om twee zielen die zich op mysterieuze wijze met elkaar verbinden, waarin zowel momenten van zachtheid en tederheid aanwezig zullen zijn, als momenten van strijd. « Waak en bid, zegt Jezus tegen zijn leerlingen, om niet op de bekoring in te gaan... » (Mat 26, 41). We zouden bladzijden en nog eens bladzijden nodig hebben om alle weldaden te beschrijven van degenen die een Heilig Uur hebben gehouden en zich ertoe hebben geëngageerd, en ook om de kracht en de macht te beschrijven van herstel van heel de wereld.

De heilige Zr. Faustina vertelt: « Vandaag was er nachtelijke aanbidding. Ik kon er niet aan deelnemen vanwege mijn zwakke gezondheid. Maar voordat ik in slaap viel verenigde ik mij met de zusters die bij de aanbidding waren. Tussen vier en vijf uur werd ik plotseling gewekt. Ik hoorde een stem die tegen mij zei dat ik mij bij degenen moest aansluiten die op dat moment aan het aanbidden waren. Ik begreep dat er een ziel onder hen was die voor mij aan het bidden was. Toen ik mij in gebed onderdompelde, werd ik in de geest naar de kapel overgebracht. Daar zag ik de Heer Jezus die in de monstrans uitgesteld was. In plaats van de monstrans zag ik het verheerlijkte gelaat van de Heer. Hij zei tegen mij: “Wat je in werkelijkheid ziet, zien deze zielen door het geloof. O hoe aangenaam is hun grote geloof voor Mij. Alhoewel er in Mij geen spoor van leven aanwezig lijkt te zijn, zie jij hoe het in heel zijn werkelijkheid in heel zijn volheid in iedere Hostie afzonderlijk aanwezig is. Maar de ziel moet geloof hebben om Mij in staat te stellen om in haar te kunnen handelen. O hoe welbehaaglijk is een levend geloof voor Mij.» (Dagboek, § 1419-20)

Het geloof en het vertrouwen… de 2 grote sleutels om beroep te doen op het Hart van God en om het naar ons toe te laten buigen, en om de macht en de kracht van Zijn liefde over onze levens uit te laten storten.

4. De vermenigvuldigingen gaan nog steeds door
. Een van de angsten die de Vrede geheel vernietigt vandaag de dag is het idee dat we te kort zullen komen en honger zullen hebben. De economische crisis die is ontstaan vanwege het coronavirus heeft de armoede van de armsten erger gemaakt, en het heeft de rijken arm gemaakt. Het is geenszins mijn doel om een analyse van de situatie te geven, maar ik wil iedereen eraan herinneren dat de armen van God niet korter zijn geworden en dat de angst geen enkele plaats in het hart van de gelovigen mag innemen. Ik wil jullie inzage geven in twee gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan vanwege het handelen van Degene die broden en vissen heeft vermenigvuldigd...

In de lente van 2002 zou mijn zusje Florence oppassen op ons huis in Medjugorje vanwege mijn afwezigheid, omdat ik een heel lange missiereis ging maken. Voordat ik vertrok, toonde ik haar zo een dertig aantal cassettes met opnames, die gerangschikt stonden op een plank in de kast. Ik zei tegen haar: “Als de pelgrims cassettes willen kopen, dan kun je hen degenen aanbieden die daar staan.” Vervolgens vertrek ik op missiereis en bij mijn terugkomst vind ik precies het aantal cassettes op de plank, dat er ook was bij mijn vertrek. “Er is helemaal niemand gekomen om cassettes te kopen” zei ik tegen mijn zus, “Dat is nu jammer”. “Jawel, antwoordde ze, er zijn heel veel pelgrims gekomen, en ik heb elke dag velen cassettes verkocht. En ik heb er ook veel weggegeven“. Vervolgens glimlach ik in stilte, want na zoveel jaren geleefd te hebben als een toegewijd religieuze, begin ik Degene te kennen die mijn goddelijke Echtgenoot is… En mijn zusje voegt er aan toe: “Elke keer dat ik er ging halen, vond ik hetzelfde aantal cassettes op de plank staan.” Commentaar is hier overbodig.

Nog meer brood. In deze zelfde periode had de dochter van mijn zus een kamer gehuurd in het dorp om een retraite te doen van vasten op water en brood, samen met een vriendin, en dit voor 9 dagen. Voor de eerste dag had zij een brood gekocht, en ’s avonds hadden ze bijna het hele brood opgegeten. Maar de volgende dag hoefden ze geen nieuwe brood te kopen. Tot hun grote verbazing zagen ze hoe het brood van de dag ervoor er weer opnieuw lag, helemaal in tact en even groot als dat ze het hadden gekocht, alsof het zó, rechtstreeks van de bakker kwam. Kort gezegd: Tijdens heel hun retraite van 9 dagen hoefden ze geen enkele keer brood te kopen. Elke dag opnieuw lag er een volledig brood op tafel, alsof het net rechtstreeks van de bakker kwam. Daarbij kwam nog dat ze echt niet zo arm waren dat ze niet zelf elke dag een brood hadden kunnen kopen. Ik vroeg vervolgens aan de Heer: “Waarom doe je dit?“ Waarop Jezus me liet begrijpen dat Hij ons wilde voorbereiden op moeilijke tijden in de toekomst, als er ooit eens echte tekorten zouden kunnen ontstaan. Jezus leeft vandaag, zoals Hij ook 2000 jaar geleden leefde. Hij brengt ons steeds Zijn eigen woorden in herinnering, en Hij nodigt ons uit om met geloof te vragen, om vervolgens te ontvangen in overvloed, en vooral om te kunnen delen met de anderen.

Maar dat is nog niet alles.
Jezus vermenigvuldigt soms ook de benzine in de tank van een auto, of geld in een portemonnee… We zien in het Evangelie dat Jezus zich zeer heel “cool” gedraagt ten aanzien van materiële zaken. Toen Hij op een keer geen geld had om de belastingen te betalen voor zichzelf en voor Petrus, toen heeft Hij geen grote berekeningen gemaakt, omdat Hij met heel zijn kracht en inspanningen werkte voor het Koninkrijk van God wist Hij zeker dat Zijn Vader in de Hemel alle macht zou gebruiken om Jezus te voorzien in Zijn materiële behoeften. Het vertrouwen van Jezus in Zijn Vader en in Zijn actieve goedheid jegens Hem, zette Jezus ertoe aan om het benodigde geld te gaan zoeken in een vis. Dit Evangelie is ons niet voor niets getoond, want het bevestigt het volgende Woord van Jezus: “Zoek eerst het Rijk Gods, dan zal alles U erbij gegeven worden.”(Mat 6, 33) Dit is niet iets dat alleen voorkomt in Medjugorje, maar het doet zich voor in het leven van veel gelovigen. Jezus droomt ervan om te geven en om nog meer te geven, want Hij houdt zoveel van ons. Waarom zouden we dan Zijn goedheid onderwaarderen en ons gedragen als weeskinderen en daardoor terechtkomen in de slavernij van de angst? Geloven betekent “hechten aan”. In het Hebreeuws betekent “hechten aan” geheel één-geworden zijn met Degene aan wie we ons hechten. Het geloof in God is veeleisend, maar een bron van zulk een immense vreugde. We moeten om het geloof vragen.

God voorziet niet alleen in onze behoeften door middel van menselijke tekens die niet te verklaren zijn, maar ook vaak door middel van eenvoudige gebeurtenissen waarin we Zijn hand kunnen zien als liefhebbende Vader vol van Barmhartigheid. Als we eens eenvoudigweg het geloof van onze vaderen zouden beleven, zoals in de primitieve Kerk, onder de werking van de Heilige Geest… Zij, in die tijd, hadden niets, en toch hadden ze alles.

5. Vicka heeft op 3 september haar 56ste verjaardag gevierd. Ter gelegenheid daarvan heeft de heilige Maagd met haar gebeden en haar omhelsd, zoals ze dat op elke verjaardag van haar doet. Vicka zei me dat de heilige Maagd haar omhelst zoals ieder mens dat doet, en vervolgens imiteerde Vicka het omhelzingsgebaar van de heilige Maagd. De heilige Maagd doet het op de manier waarop de Kroatische moeders het doen: men geeft op elke wang een zoen. De vreugde die deze omhelzing geeft is zo groot voor Vicka, dat ze elk jaar al een maand vóór haar verjaardag er blij om is. In de Hemel zullen we deze vreugde allemaal kennen… Dus.. nog even wat geduld!

***

Lieve Gospa, we weten niet wat de toekomst ons zal brengen. Maar we zijn in vrede, omdat onze enige ware toekomst Uw Zoon Jezus is. Hij is onze veilige schuilplaats, Zijn hart is onze enige echte toevlucht, Zijn Hart dat is verenigd met Uw Onbevlekt Hart. En samen bewerken jullie de overwinning op het Kwaad.

Zr. Emmanuel Maillard (Gemeenschap van de Zaligsprekingen)

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

 

Medjugorje, 14 augustus 2020
Heilige Maximiliaan Kolbe, beschermheilige van ons apostolaat

Dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria!


1. Op 25 juli 2020 ontving de zienster Marija Pavlovic haar maandelijkse boodschap, die hieronder wordt weergegeven:

Lieve kinderen, in deze turbulente tijd waarin de duivel zielen oogst om ze naar zich toe te trekken, roep ik jullie op tot volhardend gebed om in het gebed de God van Liefde en Hoop te ontdekken. Lieve kinderen, neem het Kruis in je handen. Moge het voor jullie een bemoediging zijn dat de Liefde altijd overwint, vooral nu, nu het Kruis en het Geloof verworpen zijn. Wees een afspiegeling en een voorbeeld door jullie leven, dat Geloof en Hoop nog levend zijn en dat een nieuwe wereld van Vrede mogelijk is. Ik ben met jullie en spreek bij mijn Zoon Jezus voor jullie ten beste. Dank dat jullie mijn oproep beantwoord hebben.


2. Maar, waar is de heilige Voorzienigheid gebleven? In deze onzekere tijden is een van de angsten die veel mensen beheerst het feit dat we misschien tekort zullen komen. Dat we een tekort zouden kunnen krijgen aan levensmiddelen, dat we te weinig veilig zouden zijn, dat we niet meer voldoende mogelijkheden zullen hebben om overal naartoe te kunnen reizen, dat we niet voldoende beschermd zullen zijn tegen het groeiende totalitarisme, dat we misschien ernstig ziek zouden kunnen worden, en deze angsten zijn misschien wel terecht. Maar ze zijn er ook de oorzaak van dat we de essentie van de dingen vergeten: namelijk, dat we er niet alleen voorstaan. Jezus heeft zo vaak het volgende gezegd: “Wees niet bang”.

Om dit te illustreren wil ik met jullie een ervaring delen uit mijn eigen leven, die ik vlak na mijn bekering in 1973 heb opgedaan. Het was de tijd dat de Charismatische Vernieuwing haar eerste passen zette in Parijs. De gebedsgroep van de gemeenschap Emmanuel, die is gesticht door Pierre Goursat, waarbij hij werd geholpen door Dr. Martine Lafitte, begon aan haar prille traject, dat haar zou leiden naar alle uithoeken van de wereld.

In die tijd bestond mijn werk eruit om sierraden te importeren naar Frankrijk vanuit Tibet, en ook andere spullen uit allerlei streken van Azië. Enkele dagen na mijn bekering kwam mijn jongste zus bij mij op bezoek, en zij zag toen hoe er maskers van Hindoestanen aan mijn muur hingen, en aankondigingsposters van het Tantrisme. Waarop mijn zusje me met de grootste rust en kalmte zei: “Weet je, Emmanuelle, je kunt het gewoonweg niet maken om deze spullen te verkopen die verkeerde Goden representeren, en die de mensen verkeerde spiritualiteiten zullen aanleren, die niets te maken hebben met de Christelijke boodschap. Je kunt niet tegen de mensen zeggen dat je Christen bent en tegelijkertijd zulke afgodsafbeeldingen verkopen.”

Voor een korte tijd brachten deze opmerkingen van mijn zus mij van mijn stuk. Ik was er tot in het diepst van mijn wezen door geraakt. En ik fluisterde tegen haar iets dat op een verdediging moest lijken, en dat erop neerkwam dat ik, wat zij had gezegd, probeerde te weerleggen met argumenten die ver onder de maat waren. “Maar ik heb een contract ondertekend met mensen uit India om deze spullen te verkopen. Deze voorwerpen zullen binnenkort aankomen op het vliegveld Orly, en dan moet ik ze in ontvangst nemen en betalen…” Maar er was niets tegen in te brengen. Mijn zusje had me voor een werkelijkheid geplaatst die ik niet kon weerleggen. Mijn zus had gelijk. Toen zij was vertrokken en weer naar huis was gegaan, werd ik een gewelddadige innerlijke strijd in mezelf gewaar. Deze bestelling die ik vóór mijn bekering in India had gedaan, had de waarde van een grote som geld. En als ik al deze objecten zou verbranden zou me dat in een enorme financiële crisis brengen. En… de posters die ik had besteld waren artistiek gezien echt prachtig. “Ik zal er nooit bovenop komen. Maar aan de andere kant: ik zal ook nooit Christus verraden”. Na enkele minuten nam ik dus de beslissing om alle bestelde spullen en posters te verbranden, die binnenkort bij de douane van Orly zouden arriveren. De volgende dag was ik aanwezig bij een gebedsbijeenkomst van de gemeenschap Emmanuel. En toen Martine Lafitte me er zag, vroeg ze: “Wat is er met jou aan de hand? Je zit zo te piekeren. Waar is je vrede? ” En vervolgens legde ik haar mijn probleem uit. En dat ik recht op de afgrond aan het afstevenen was voor wat betreft mijn werk. Maar in plaats van medelijden met mij te hebben barstte ze in lachen uit: “Maar daar moet je je helemaal geen zorgen om maken, antwoordde ze, je hebt de goede beslissing genomen, waarbij je trouw aan Christus bent gebleven. Het is voor Hem dat je al dat geld en al die spullen opoffert. En denk jij dat Hij je nu zal laten vallen? Wat ben jij een persoon met een klein geloof. Zeg tegen Jezus dat je je geheel aan Hem overgeeft, en dat om die reden vanaf dit moment dit probleem van Jouw werk NU Zijn probleem is, en dat Hij DIT PROBLEEM moet oplossen. Daarbij zullen wij voor je bidden, en je zult zien dat Hij je zal helpen”.

En… ze had gelijk. (Met de echte charismatisie zijn er geen halve maatregelen mogelijk en bestaan er ook geen halfbakken oplossingen, omdat Gods Glorie overwint). In de dagen die erop volgden – oh, grote verassing – ontving ik zoveel bestellingen voor de sierraden en andere spulletjes die ik al bij mij had opgeslagen in de kelder, dat binnen twee weken heel het financiële verlies was gedekt en was terugbetaald. En daarbij kwam nog dat mijn werk nu door God persoonlijk gezegend was.

Dit eenvoudige feit werd voor mij een groot Licht ten aanzien van Gods Voorzienigheid in actie. Hoeveel genaden lopen wij niet mis in ons dagelijkse leven omdat we niet voldoende geloof hebben en God niet voldoende liefhebben, Die ons juist zo graag uit de problemen wil helpen wanneer we ons aan Hem toevertrouwen. En op deze wijze wordt het belangrijke woord van Jezus uit het Evangelie werkelijkheid: “Zoek eerst het Koninkrijk Gods, en de rest zal je erbij gegeven worden in overvloed”. Dit kleine woordje “eerst” zet alles op zijn kop en laat elke situatie overhellen naar de kant van de genade, of te wel richting wondertekenen. Heer Jezus, ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp.

3. In Parijs vindt een uitzonderlijk evenement plaats.
Op 15 augustus, op het Hoogfeest van de Tenhemelopneming van Maria, zal Mgr. Aupetit, de aartsbisschop van Parijs, de stad Parijs toewijden aan de verenigde Harten van Jezus en Maria, tijdens een Mis die zal gevierd worden in de basiliek van de Sacre –Coeur te Montmartre. De aartsbisschop zal er ook bidden voor heel Frankrijk, opdat onder de mantel van Maria ons land in deze tijden van Covid 19 een weg van hoop mag vinden en van Vrede.

Deze toewijding maakt deel uit van een initiatief, waarbij het beeld van de heilige Maagd van Frankrijk rondreist door al de streken van haar grondgebied. Het is een initiatief van het volk vanuit Lourdes, dat op 1 juni is begonnen, en dit evenement brengt duizenden mensen samen van alle leeftijden en alle milieus. Dit initiatief is uitgegaan van een echtpaar dat afkomstig is uit de streek van de Loire en de Saone, en het heeft de naam “M van Maria” gekregen. Het doel ervan is om de mensen weer hoop te geven in deze moeilijke tijden. Vóór de toewijding van Mgr. Aupetit zal het beeld 5 dagen rondreizen door de hoofdstad van Frankrijk, wat duizenden mensen, gelovigen en ongelovigen, de gelegenheid zal geven om rondom het Mariabeeld te bidden. De dag van 15 augustus zal eindigen met een nacht van aanbidding voor Frankrijk in de Basiliek van de Sacre-Coeur te Montmartre.

Dit is toch zeker een initiatief dat om navolging vraagt in andere landen…

***

Lieve Gospa, veel van Uw kinderen kunnen niet naar Medjugorje komen in deze tijden.
Maar U nodigt ons allen uit om een klein Medjugorje te zijn en te beleven, daar waar we wonen.
U rekent op ons om een weerkaatsing van Uw vreugde te zijn, en van Uw Vrede, in deze wereld die zo hoopt dat er weer geluk zal zijn, en die het geluk vaak zoekt daar waar ze juist verloren gaat!

 

Zr. Emmanuel Maillard (Gemeenschap van de Zaligsprekingen)

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

 

Medjugorje, 20 juli 2020

Dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria!


1. Op 25 juni ontving Marija Pavlovic de volgende maandelijkse boodschap:

Lieve kinderen, ik hoor jullie smeken en gebeden en spreek voor jullie ten beste bij mijn Zoon Jezus die de Weg, de Waarheid en het Leven is. Lieve kinderen, keer terug naar het gebed en open je hart in deze tijd van genade en ga de weg van de bekering. Je leven is vergankelijk en heeft zonder God geen zin. Daarom ben ik bij jullie om je naar de heiligheid van het leven te leiden, zodat ieder van jullie de vreugde van het leven kan ontdekken. Ik bemin jullie allemaal, lieve kinderen, en ik zegen je met mijn moederlijke zegen. Dank dat jullie mijn oproep beantwoord hebben.


2. Op 13 juli is de zienster Vicka opgenomen in het ziekenhuis van Zagreb omdat ze een operatie moest ondergaan aan haar ruggenwervels. De operatie heeft 5 uur en 40 minuten geduurd. De chirurg was tevreden over het resultaat. We hopen dat Vicka weer snel op kracht zal komen. Het laatste nieuws dat we van haar hebben ontvangen is alleen maar goed nieuws. Ze heeft wél gewicht verloren; ze weegt nu 40 kilo. Laten we bidden voor deze zienster die meer en meer verborgen wil blijven op dit moment, maar die op zo een bijzondere wijze haar leven geeft voor elkeen van ons. De bovennatuurlijke vreugde die zij uitstraalt in alle omstandigheden, en zelfs ook in de meest pijnlijke ziektemomenten, uit liefde voor ieder voor ons, zonder daarbij een onderscheid te maken tussen de mensen, toont hoezeer zij een sprekend voorbeeld is geworden van hetgeen een ziel in zich kan laten groeien wanneer deze constant leeft in de aanwezigheid van Jezus en Maria. Dat ook wij deze overvloedige vreugde zouden mogen ontdekken die we vanuit ons hart zo vurig verlangen, en die een teken van de Hemel is. Laten we trouw de school van Jezus en Maria volgen.

3. De dood van jonge ongelovigen.
Vandaag de dag zijn er veel jongeren die komen te overlijden en dit op plotselinge wijze. Dat gebeurt vanwege auto-ongelukken, en ook vanwege een overdosis aan drugs, of omdat ze zelfmoord plegen. Het getuigenis van Philippe Coutel is sprekend. Drie van zijn familieleden zijn komen te overlijden vanwege een storm. Omdat geen van hen gelovig was en omdat ze eerder op een dwaalspoor terecht waren gekomen in hun leven, maakte Philippe zich zorgen om hun ziel. Om die reden is hij op bezoek gegaan bij de mystica Marthe Robin, die nu Eerbiedwaardig is, waarbij hij hoopte dat zij hem iets zou kunnen zeggen over hun lot in het hiernamaals. Marthe Robin had de gave om in de zielen te kijken. Toen Philippe bij haar was aangekomen durfde hij zijn vraag niet aan Marthe te stellen. Dus moest Marthe maar raden waarvoor hij gekomen was. Marthe had ooit tegen een van de predikanten van een retraite in de Foyer de Charité gezegd, dat de jongeren die komen te overlijden en die niet geen geloof hadden, een kans krijgen om God te ontdekken na hun dood. Ze krijgen na hun dood uren en soms dagen God te zien, waarna dan het eindoordeel over hen volgt. Nadat de Heer zich zo aan hen heeft getoond vraagt Hij hen: “Wil je Mijn Liefde ontvangen?” En over het algemeen zeggen de jongeren daar “ja” tegen.

Tegen Pater Maurice de Lesseps heeft Marthe gezegd: “Weet U pater, de ziel ontvangt een groot licht op het moment van de dood, en er zijn maar weinig zielen die dan nog “nee” zeggen tegen God. Vooral de jongeren doen dit niet.” De pater maakte zich ongerust over een van de neven van zijn vrienden die was komen te overlijden.

Tijdens de enkele retraites die ik heb gevolgd in de Foyer de Charité van Chateauneuf- de- Galaure, toen ik nog jong was, heb ik de predikanten vaak woorden horen citeren van Marthe Robin, die gingen over de mensen die aan het sterven waren of over jongeren die plotseling waren komen te overlijden. Marthe had onder andere gezegd « De Heer bereidt een ziel voor, zelf op onbewuste wijze ». Ik heb er ook een getuigenis van iemand gehoord. Die persoon vertelde hoe Marthe eens in bilocatie was gegaan om een persoon bij te staan die was gewijd en die door omstandigheden helemaal alleen moest sterven. Deze bilocaties zijn vaker gebeurd bij Marthe Robin. Zo is zij op die wijze ook eens in China geweest. Marthe voelde zich op bijzondere wijze aangetrokken tot dit land, omdat er zoveel martelaren van het geloof zijn gestorven. Pas in de Hemel zullen we zien hoeveel reizen in bilocatie deze grote heilige heeft gemaakt, en hoeveel zielen ze heeft gered. Marthe heeft 50 jaar op bed geleefd, waaruit ze, vanwege verschillende aandoeningen, niet kon opstaan. Ze zei: “Na de klinische dood krijgt de ziel een tijd toebedeeld, waarin deze ziel zelf de keuze kan maken voor de eeuwigheid. Deze tijd is langer of korter naar gelang de persoon. Deze tijd is korter wanneer de persoon ernstig ziek is geweest, maar zij is van langere duur wanneer de persoon plotseling is komen te overlijden.”

Marthe besteedde veel zorg aan de stervenden, en ze drong er regelmatig op aan dat er veel voor hen moet worden gebeden, zowel tijdens hun sterfproces alsook na hun dood, tijdens hun klinische dood. Op het moment van de dood, waarin de leugen, de illusie en de verwarring geheel zijn verdwenen, staat de ziel geheel naakt oog in oog met de werkelijkheid zonder vertroebeling in het hart. Op dat moment dringt het Eeuwige Licht volledig door in deze ziel, want er niets meer dat dat Licht verduistert. Dit Licht is ook Barmhartigheid. Daardoor is de ziel dan in staat om zich geheel te werpen in de armen van God, Die zij misschien geheel haar leven op aarde niet heeft leren kennen, waardoor ze God ook nooit bewust heeft verworpen. Onze gebeden zijn daarbij van doorslaggevend belang, want de ziel kiest op het moment, vlak na haar dood, wél of niet voor de eeuwigheid, voor God of voor de Hel zonder God, en dit zijn de enige twee mogelijkheden na de dood. Het Vagevuur is louter een voorportaal van de Hemel.

Als we in de situatie zijn waarin we veel beslissingen tegelijk moeten nemen voor een ziel die is overleden en die we moeten begraven, laten we dan zoveel mogelijk in gebed aanwezig blijven bij deze ziel, want daarmee kunnen we een muur van bescherming om haar heenbouwen. De Rozenkrans van de Goddelijke Barmhartigheid is heel machtig in deze situatie. Het is Jezus Zelf Die deze Rozenkrans heeft voorgeschreven aan Zr. Faustina. Deze Rozenkrans is in staat om de meest opstandige en verharde harten te laten smelten.

4. Een woord van de kleine Van. Deze jongere uit Vietnam (1928-1959), die steeds meer bekendheid krijgt en die Eerbiedwaardig is, bezat sinds zijn kindertijd de genade dat hij stem van Jezus kon horen, alsook de stem van de heilige Thérèse van Lisieux, die Van vormde vanuit haar “Kleine weg”. Zijn bekende colloques zijn een schouwspel tot in het detail over hoe Jezus als persoon zich gedraagt. En dit alles wordt door Van op kinderlijke wijze beschreven, en raakt vele harten. Hier een van zijn colloques:

Jezus:“De zonde is nooit in staat om mijn Liefde te doen verminderen. Er is niets dat mijn Liefde kan verminderen. Alleen een gebrek aan vertrouwen in Mijn Liefde kan Mijn Liefde doen afnemen. Ook de Demon verliest elke hoop wanneer hij in een ziel ziet, dat deze nog vertrouwen in Mij heeft. Later, in de Hemel, zal men met verbaasdheid kunnen constateren hoeveel zielen zich zullen bevinden binnen de rangorde van de heiligen, en juist zielen waarvan men dacht dat ze verdoemd waren. Het is voor de zielen gemakkelijk om op de klimmen tot aan de Hemel. Het is echter zeer moeilijk voor de zielen om af te dalen tot in de Hel. Want de Liefde kan het niet verdagen dat een ziel snel verloren zal gaan en naar de Hel zal gaan.”

“Toch moet men oppassen om deze woorden te snel aan alle zielen te laten lezen. Men moet hier voorzichtig zijn, omdat deze woorden er ook de oorzaak van zouden kunnen zijn dat er mensen kunnen zijn die om die reden zich er gemakkelijk vanaf gaan maken en daarmee hun hart zullen verharden en zullen doorgaan om het Kwade te doen. Waardoor ze hun vertrouwen in Mij zouden kunnen verliezen en verloren zouden kunnen gaan.”(Colloques, § 646-650)

***

Lieve Gospa, ik wil zo graag van dit leven naar het nadere leven gaan op een wijze dat ik dit in Uw armen kan doen. Help mij om meer intens Uw Liefdesschool te volgen en om elk moment van mijn leven te beleven met mijn hand in uw hand.

 

Zr. Emmanuel Maillard (Gemeenschap van de Zaligsprekingen)

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 maart 2020.

 

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria!

1- Op 2 maart 2020, had Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis, waarbij er slechts een klein groepje pelgrims aanwezig was. Vervolgens deelde zij de volgende boodschap mee:

"Lieve kinderen, jullie zuivere en oprechte liefde trekt mijn moederlijk hart aan. Jullie geloof en vertrouwen in de Hemelse Vader zijn geurende rozen die jullie mij schenken - de allermooiste boeketten, samengesteld uit jullie gebed, daden van barmhartigheid en liefde. Apostelen van mijn liefde, jullie die oprecht en met een zuiver hart mijn Zoon willen volgen, jullie die Hem oprecht liefhebben, help mij: wees een voorbeeld voor de mensen die de liefde van mijn Zoon nog niet hebben leren kennen - niet alleen met woorden, mijn kinderen, maar ook met daden en zuivere gevoelens ter verheerlijking van de Hemelse Vader. Apostelen van mijn liefde, dit is een tijd van waakzaamheid en van jullie vraag ik liefde, en dat jullie niet oordelen - over niemand. Want het is de Hemelse Vader die zal oordelen over eenieder. Ik vraag dat jullie liefhebben, dat jullie de waarheid overbrengen, want de waarheid is oud, is niet nieuw, is eeuwig, is waar. De waarheid getuigt van Gods eeuwigheid. Draag het licht van mijn Zoon rond en doorbreek de duisternis die steeds verwoeder probeert om jullie te grijpen. Wees niet bang. Door de genade en liefde van mijn Zoon ben ik bij jullie. Ik dank jullie."

Op 18 maart zal Mirjana haar jaarlijkse verschijning krijgen in de middag. De boodschap ervan zal zij, zoals gewoonlijk, aan ons doorgeven.

2 - De poot van het schaap. Op een dag in Medjugorje liep een Kroatische pelgrim langs de velden toen er juist een groep schapen voorbij kwam gelopen. Hij werd vervolgens met stomheid geslagen, want hij zag onder zijn ogen iets gebeuren wat hij vreselijk vond: de herder van deze kudde was een van zijn schaapjes heftig aan het mishandelen, waarbij hij opzettelijk een van zijn poten brak. Het arme beest begon daarop weeklagend te blaten en te mekkeren. De pelgrim, die door zoveel wreedheid boos was geworden en kookte van woede, rende vervolgens op de herder af, en schreeuwde hem kwaad toe: “Wat bij jij in hemelsnaam aan het doen? Ben je helemaal gek geworden? Wat een wreedheid.” De herder echter legde hem vol rust uit wat hij had gedaan: “Wees in vrede. Ik doe enkel mijn werk als herder. Dit schaapje loopt altijd ver van de kudde vandaan, ze is enorm verwilderd, en dat is heel riskant voor haar omdat ze daardoor kan verdwalen. Mocht ze op een dag echt verdwalen dan zal ze sterven tussen de rotsblokken en doornenstruiken. Ik heb één van haar poten gebroken zodat ze de komende tijd niet heel ver zal kunnen lopen, en ik heb dit expres gedaan. Ik zal haar nu op mijn schouders moeten dragen, waardoor ze aan mij gewend zal raken, en ook aan mijn stem. Vervolgens, wanneer zij genezen zal zijn, zal ze niet meer ver van me weglopen.” De pelgrim kreeg spijt dat hij zo boos was geworden tegen de herder, want hij had begrepen dat zijn doel was om het leven te redden van dit schaap, juist door diens poot te breken.



“Ik ben de Herder van de schapen, zegt Jezus tegen ons, wie Mij volgt zal niet in duisternis wandelen, maar hij zal het Licht des levens bezitten.” Deze boodschap is helder en duidelijk. Het is beter om de pijn te doorstaan van een provisorisch gebroken pootje, dan dat je je ver verwijdert van de Herder, en dat je daarbij dan voor altijd het eeuwig leven verliest. En als het coronavirus een gelegenheid is om onszelf opnieuw in vraag te stellen ten aanzien van de manier waarop we denken en leven, dan kunnen we in dit virus niet alleen maar kwaad zien. Het echte drama is dat het grootste deel van de mensheid zich steeds meer aan het verwijderen is van de Goddelijke Herder. En Hij alleen geeft ons de ware woorden van eeuwig leven. Hij alleen heeft Zijn leven gegeven voor Zijn schapen. Hij heeft de losprijs betaald voor ons leven, en tegen welke prijs. Door ZIJN STRIEMEN zijn wij genezen. Wij willen dus geenszins het geluk daar zoeken waar we het verliezen. Onder de hamerslagen die ons treffen bevindt zich altijd de hand van de Goede Herder die ons geneest.

Het kopje koffie van Johannes Paulus II. Na zijn verblijf in het Gemelli ziekenhuis te Rome, terwijl hij nog maar kort was hersteld van de aanslag die op hem was gepleegd, waardoor hij in 1981 in het ziekenhuis moest worden opgenomen, nodigde de Paus enkele vrienden bij hem uit om samen met hem te dineren. Het ging om een handjevol bisschoppen, waaronder Mgr. Hnilica (Slowakije), die me het volgende relaas meedeelde: Toen het gesprek met de gasten goed op dreef was gekomen, begonnen zij vragen te stellen over de aanslag. Een van de bisschoppen stelde de volgende vraag: “Wie zat er achter deze aanslag?” Waarop iedereen zijn mening erover gaf: dat het de KGB was… of de CIA, en alle mogelijkheden ertussen. Daarbij dronk de Paus op serene wijze zijn kopje koffie, terwijl hij aandachtig luisterde naar alle analyses. Toen alle scenario’s de revue hadden gepasseerd, wachtten allen met veel nieuwsgierigheid op het antwoord van de Heilige Vader. En deze zei vervolgens: “Het was Satan”. Geheel uit het veld geslagen deden de bisschoppen het zwijgen toe, en de Paus voegde eraan toe: “Maar vergeet niet dat zelfs Satan een instrument is in de handen van God”.



3 – Wie heeft het coronavirus over de wereld verspreid? Dat is Satan. Wie heeft ervoor gezorgd dat alle Kerken voor de gelovigen zijn gesloten? Dat is Satan. Wie wil dat de Eucharistie onder ons verdwijnt en de Werkelijke Tegenwoordigheid van Christus onder ons? Dat is alweer Satan. Wie is er een algehele paniek onder heel de aardse bevolking aan het zaaien? Alweer: Satan. Wie wil het menselijk ras van de aardbodem laten verdwijnen. Dat is hij, de moorddadige ”die brullend als een leeuw rondgaat, en probeert om alles en iedereen te verslinden”. Wie wil de mensen ervan overtuigen dat ze verloren zijn en door God zijn verlaten? Dat is ook weer Satan, die altijd jaloers is geweest op de mens. Satan heeft ervoor gezorgd dat we een beschaving hebben opgebouwd zonder God, waarbij het aardse geluk wordt ervaren als het meest gelukzalige en volledige doel van het leven. Hij brengt dat teweeg, de prins van de leugen. Ik zou nog lang zo kunnen doorgaan. Maar meer dan ooit is de boodschap duidelijk: achter deze schandalige knevelarij en de pijnlijke doodsangsten die de kinderen van God vandaag de dag moeten ondergaan, bevindt zich Gods plan. Hij alleen is bij machte om het goede te laten voortkomen uit het kwaad, en Hij is dit al aan het doen.

Dierbare broeders en zusters, deze tragedie die heel de wereld raakt, heeft, en is, niet het laatste woord, het zal voorbijgaan. Het is aan ons om in gebed te waken en om zó te bidden dat ons gebed wordt gehoord. Hiervoor staat ons het meest eenvoudige en geniale middel ter beschikking, en wel hetgeen dat de heilige Maagd ons al 39 jaar onderwijst in Medjugorje. In dit onderricht van haar vinden alle antwoorden voor onze huidige situatie. Is dat u ook opgevallen? Waar komt het kwaad vandaan? Hoe kunnen we tegen dit kwaad strijden en het overwinnen? Hoe kunnen we van onze Kruisweg een weg van Vreugde maken? We weten dat wanneer we ons lijden verenigen met dat van Jezus in Zijn Passie, dat dan ons lijden oorzaak wordt van grote zegeningen, waarbij verloren zielen gered zullen worden. Het is dus een mede-verlossend lijden in navolging van het lijden dat Maria zelf heeft ondergaan en heeft opgedragen, zij, de Mede-verlosseres bij uitstek. Wij zijn aan zet, en wat er gaat gebeuren hangt voor een groot deel af van ons.

4 - Hier en daar zijn er hele mooie initiatieven op gang gekomen. We zien onder andere hoe priesters hun stad of dorp zegenen met het Heilig Sacrament vanuit een helikopter. Anderen staan daarbij rechtop boven op een vrachtwagen, waarbij ze langzaam door de straten rijden en de voorbijgangers zegenen, die daardoor even stil kunnen staan bij het Heilig Sacrament om Jezus te aanbidden, en er zijn priesters die vanaf hun dak bidden met een microfoon. Een van de priesters is door zijn stad getogen onder een baldakijn met het Heilig Sacrament, zoals op het Feest van Christus Koning.

Vliegtuig

Klik op de foto's


Bijzonder

In de huizen zijn er veel gezinnen die een klein altaar hebben geconstrueerd waaromheen het gezin samenkomt om te bidden, en om vurig de rozenkrans te reciteren, en Psalmen, en om Hymnen te zingen… Veel Heilige Missen die privé door een priester worden gevierd worden uitgezonden via livestream, waardoor de gelovigen zich met hun hart kunnen verenigen tijdens deze geprivilegieerde momenten, waardoor ze worden gesterkt en getroost. Zonder nog te spreken van de enorme akten van naastenliefde van de artsen en verpleegkundigen en het zorgpersoneel. Velen van hen zetten zich in totdat ze totaal zijn uitgeput om de zieken en de stervenden bij te staan.

Omdat we niet feitelijk bij de Mis aanwezig kunnen zijn, kunnen we op verschillende wijzen Geestelijk Communiceren.

Voorbeeld:
Gebed bij de geestelijke communie

Mijn Jezus, ik geloof
dat U in het Allerheiligst Sacrament tegenwoordig bent.

Ik bemin U boven alles
en wens U in mijn hart te verwelkomen.

Nu ik niet de communie daadwerkelijk kan ontvangen,
vraag ik van U de genade van de geestelijke communie.

Omhels mij
en zuiver mijn verlangen naar de hemelse Vader.

Draag mij in Uw Geest,
en laat mij nooit van U gescheiden worden.

Amen
(van de H. Alphonsus Maria Liguori)

5 - De geheimen? Men heeft mij meerdere malen gevraagd of deze huidige beproeving deel uitmaakt van de geheimen die Maria heeft toevertrouwd aan de zieners van Medjugorje. Nee, deze beproeving maakt geen deel uit van de geheimen. En nog veel minder is het een teken van het einde van de wereld. Maria spreekt soms met ons over de komende generaties… Maar, het is niet verboden om deze beproeving te interpreteren als een grote waarschuwing. Op het uur dat door Maria wordt ingeleid, zal zij aan de zieners vragen om een priester te kiezen (het is niet de heilige Maagd die de priesters zal kiezen). Deze priester moet vervolgens 7 dagen vasten op water en brood samen met de ziener/zienster voordat deze aan hem de geheimen of een geheim zal toevertrouwen. Vervolgens moet deze priester aan de wereld bekend maken wat de inhoud is van het geheim of de geheimen die hij van de ziener/zienster te horen heeft gekregen. En 3 dagen erna zal het geheim zich dan realiseren. De zieners zijn de enige die deze geheimen kennen. “Lieve kinderen, spreek niet over de geheimen, zegt Maria tegen ons, maar bid voor deze geheimen. Wacht niet op het teken (op de Pdbrdo) om je te bekeren.” “Ik ben gekomen om de wereld voor de laatste keer op te roepen om zich te bekeren.”

6 - Versterk je immuunsysteem! Enkele basis aanbevelingen: Neem vitamine C, sinaasappels en citroenen bevatten veel vitamine C, en ook grapefruit, kiwi, papaja, aardbeien, ananas, mango, peterselie enz. En vooral: blijf rustig in uw ziel, want angst verzwakt ons immuunsysteem.

7 - Wanneer Sint Jozef met kracht tussenbeide komt... Laten we in deze troebele tijden gezamenlijk deze grote vriend van de mensen aanroepen, en laten we hem vragen om ons zijn macht te tonen en om ons door zijn tussenkomst een teken van zijn goedheid te geven.


Lieve Gospa, hoe kunnen wij vergeten dat U ons in Medjugorje heeft gezegd: “Lieve kinderen, ik liefkoos jullie ziel.” En wij hebben hier nood aan. “Ik omhels jullie met mijn moederlijke omhelzing”. “Ik wil jullie allemaal verzamelen, lieve kinderen, onder mijn moederlijke mantel, opdat jullie beschermd mogen zijn tegen satanische aanvallen”. Ja, U toont ons dat U de beste van alle moeders bent. Wij kunnen Jezus nooit genoeg bedanken dat Hij ons U geschonken heeft.

 

Zr. Emmanuel
Gemeenschap van de Zaligsprekingen
Vertaald uit het Frans

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 februari 2020.

 

13 februari 2020 De dienares Gods, Zr. Lucie van Fatima

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria!

1- Op 2 februari 2020 had Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis. Vervolgens deelde zij de volgende boodschap mee:

" Lieve kinderen, door Gods beslissing en liefde werd ik gekozen om de Moeder van God en jullie moeder te zijn. Maar ook uit vrije wil, en door mijn onmetelijke liefde voor de Hemelse Vader en mijn volledig vertrouwen in Hem, werd mijn lichaam de kelk van de mensgeworden God. Ik stond ten dienste van waarheid, liefde en redding, en zo ben ik nu bij jullie om jullie op te roepen, mijn kinderen, apostelen van mijn liefde, om dragers van de waarheid te zijn; om zijn woorden - de woorden die redden - te verspreiden uit vrije wil en uit liefde voor mijn Zoon; opdat jullie daden voor allen die Hem nog niet kennen een blijk van Zijn liefde worden. Jullie zullen kracht vinden in de eucharistie - mijn Zoon die jullie voedt met Zijn Lichaam en sterkt met Zijn Bloed. Mijn kinderen, vouw jullie handen en kijk in stilte naar het Kruis. Zo put je geloof om het te kunnen doorgeven; put je waarheid om te kunnen onderscheiden; put je liefde om waarachtig te kunnen liefhebben. Mijn kinderen, apostelen van mijn liefde, vouw jullie handen, kijk naar het Kruis. Alleen in het Kruis ligt redding. Ik dank jullie."


2 - Voor Frankrijk staat tijdens de maand februari het land in het teken van Lourdes (11 februari), en van de heilige Bernadette (18 februari). Dit kleine meisje groeide op in de grootste miserie, waarbij het allernoodzakelijkste ontbrak voor haar leven van alledag. We moeten ons realiseren dat haar jongste broertje het kaarsvet uit de Kerk stal, dat van de kaarsen was afgedropen, om er zijn lege maag mee te vullen. Het gezin, dat door heel de dorpsgemeenschap werd misprezen, woonde in een klein hutje. Tijdens een van haar verhoren bij de politie, zei Bernadette het volgende, dat ons doet verstommen: “Zij (de Dame), sprak tegen mij alsof ik een persoon was.” Haar vader werd onterecht beschuldigd van diefstal en belandde om die reden in de gevangenis, waarbij hij zijn vrouw en kinderen in de meest minderwaardige levensomstandigheden moest achterlaten. Maar het gezin Soubirous bezat een van de grootste rijkdommen: zij waren diep verenigd met elkaar in het geloof en in een ononderbroken gebedsleven. Bij Bernadette kwam God op de eerste plaats. Al tijdens haar prille kindertijd maakte het Kruis deel uit van haar leven. Zij werd hier echter in het geheel niet opstandig van, maar het versterkte haar band met Christus, met Wie zij veel gemeen had voor wat betreft haar lot. Het is waar dat een Kruis dat samen met Christus wordt gedragen een heilige van iemand kan maken, terwijl het Kruis dat zonder Jezus wordt beleefd tot wanhoop kan leiden. Bernadette schrijft hierover in haar dagboek:

“Jezus, ik voel mijn Kruis niet meer, omdat ik naar jouw Kruis kijk.”

Wat zou ik graag willen dat ik hetzelfde zou kunnen zeggen als zij. Maar dan heb ik nog veel werk te verrichten… Bernadette geeft ons hier de meest sprekende illustratie van het woord dat de heilige Maagd deze maand februari tweemaal in haar boodschap van de 2de gebruikt: “Sla jullie handen ineen en kijk naar het Kruis.” Het Kruis uit de kindertijd van Bernadette zou nog intensiever worden tijdens haar tijd dat ze in Nevers verbleef in het klooster aldaar, waar zij de naam Zr. Bernard had ontvangen. Maar Bernadette is niet heilig geworden vanwege het vele lijden dat zij tijdens haar leven heeft ondergaan, en nog minder omdat zij de heilige Maagd heeft gezien. Nee, zij is een heilige geworden omdat zij met haar blik altijd gericht bleef op Jezus, ook te midden van de hoogste en meest woeste golven, waardoor haar lijden buitengewoon vruchtbaar is geworden. Zij is een heilige geworden omdat ze al de gebeurtenissen van haar leven aan God heeft geofferd, en deze daarbij ook heeft aangewend om steeds meer één te worden met de ziel van Christus, in de school van de heilige Maagd. Deze eenheid was voor haar haar grootste schat, en haar reden om te leven; een kleine Hemel die voor de ogen van de mensen verborgen is gebleven. Bekeken door de bril van de wereld was haar levenslot in geen enkel aspect iets om naar te verlangen, arm en ziek als ze daarbij ook nog eens was. Maar zij had haar plaats nooit aan iemand af willen staan. De heilige Maagd had haar niet het geluk van deze wereld beloofd, maar van de andere. (Hier wordt bedoeld: niet de wereld van het Hiernamaals, maar de wereld van het Koninkrijk Gods, dat al reëel aanwezig is, maar nog verborgen achter de sluier van het aardse leven).

Dat de heilige Bernadette ons mag bijstaan en mag helpen bij onze beproevingen, en bij de angsten die de mensheid vandaag de dag doorstaat, en om onze blik gericht te houden op onze enige Redder. Het is een sprekend teken dat de boodschap van Lourdes begint met een Kruisteken. Bernadette aapte het Kruisteken dat de heilige Maagd tijdens de verschijning maakte zo ostensief na, dat iedereen die naar Bernadette keek spontaan een Kruisteken maakte en tegelijkertijd er geheel ondersteboven van was.

3 – Zij heeft voor ons het remedie!

De aansporing van de heilige Maagd om naar het Kruis te kijken staat zeer zeker in verband met de uitbraak van het coronavirus in China en in de nabije omgeving van dit land, sinds de laatste weken, wat een golf van onrust over de hele wereld aan het teweeg brengen is.

De heilige Maagd geeft ons altijd eerst het remedie vóórdat we nog weten welke ziekte er gaat uitbreken. Kijken naar het Kruis is een bron van genezing, van vrede en van licht. Jezus biedt er ons het Heil aan vanuit Zijn geopende Hart. Kort geleden heeft de heilige Maagd tegen ons gezegd: “Als er beproevingen komen, dan zullen jullie overwinnen wanneer jullie mij toebehoren, want jullie schuilplaats zal dan het Hart van mijn Zoon Jezus zijn.” Onze Moeder heeft de moeilijkheden die er nu zijn niet voor ons verborgen gehouden. Zelfs de natuur komt in opstand tegen de mens. Het relaas over de Exodus en van de Hebreeën in de woestijn helpt ons om ons opnieuw te positioneren ten aanzien van God. Het Hebreeuwse volk had God de rug toegekeerd, Die hen had bevrijd uit de slavernij, waarbij ze zich zijn gaan wenden tot valse goden, tot de idolen van die tijd. Maar God hield van zijn volk, en Hij heeft niet gewild dat het de schat van het ware geloof zou verliezen, om zich te gaan verliezen in zonden. Daarom dat Hij slangen tevoorschijn liet komen, wat fatale gevolgen met zich meebracht. Als gevolg daarvan kwam er een tussenkomst van Mozes, die op een stok een bronzen slang omhoog hief, en eenieder die er naar keek werd genezen. Dit beeld prefigureert het Kruis van Christus en de redding die de mensheid geboden wordt door Jezus toen Hij werd genageld op een stuk hout. “Wie naar hem opkijkt zal lichten.”(Ps 34,6). Laten we de volgende ervaring van vele heiligen in herinnering brengen: wanneer we de wonden van Christus aanschouwen, dan worden onze wonden genezen. Maar wanneer we naar onze eigen wonden kijken dan gaan deze nog meer open…

« Door zijn striemen zijn wij genezen »

(Jesaja 53) Er zijn landen die hebben besloten om Christus buiten hun grenzen te gooien. Daardoor is het Kruis er ook verdwenen, en wordt een christelijke opvoeding zwaar gestraft, waarbij de christenen zelf ook op afschuwelijke wijze worden vervolgd, enz. Maar, wat kan er van een land worden zonder Redder? “Een wereld zonder Jezus heeft geen toekomst”, zegt Maria ons. Jezus forceert geen deuren die voor Hem gesloten zijn, Hij is er te nederig voor. Daarentegen respecteert Hij onze vrijheid en Hij trekt zich terug. Maar wie zal dan deze plaats bij ons komen bezetten? De geschiedenis laat zien dat de mensheid zonder God geheel aan zichzelf wordt overgeleverd, en juist op eigen kracht komt de mensheid niet ver. Het zal als gevolg daarvan verkeerde vormen van redding creëren en daarbij het geluk daar zoeken waar het juist verloren gaat. Daarbij zal het het eenvoudige menselijk aanvoelen van wat reëel is en goed verliezen, en het zal de natuurwetten met voeten treden. We hebben altijd het recht om een gebeurtenis als het uitbreken van het coronavirus te interpreteren, en om er een betekenis aan te geven, en om het te zien als een waarschuwing, niet zozeer om ons angst aan te jagen, maar opdat onze gewetens zouden ontwaken, en wij opnieuw op onze knieën zouden gaan. Of het virus zich nu wel of niet zal verspreiden, het belangrijkste is om de genade te vragen om de tekenen van de tijd te kunnen verstaan, en om veel te kunnen bidden. Minder alles willen becommentariëren en meer bidden.

Let goed op. God stuurt ons geen epidemie of een cycloon. God is onschuldig ten aanzien van het kwaad. We kunnen Hem onder geen beding verantwoordelijk houden voor het Kwaad, voor geen enkel kwaad. Maar wanneer God niet meer is uitgenodigd om onder Zijn volk te zijn, wanneer het volk denkt dat het zonder zijn God kan leven, dan trekt God Zich terug, en met Hem verdwijnt dan ook de bescherming die Hij Zijn volk had willen bieden. En vanwege zijn onophoudelijk verlangen om ons te willen redden, laat Hij ruimte aan de vijand om te handelen. Allerlei ongemakken zullen het volk dan treffen, totdat het weer gaat roepen tot zijn Redder. Alleen God kan het kwaad ten goede keren, en een beproeving omvormen in een weldaad. Het gewicht van het lijden is zwaar, maar wanneer het wordt verenigd met het lijden van Christus, dan wordt het vruchtbaar en verlossend. Hiervoor geeft Maria ons vandaag de dag de sleutel: namelijk haar Zoon Jezus. “Alleen het Kruis redt”. De eerste christenen weten hier alles van. “Er is geen andere Naam onder de hemel die ons kan redden”. (Hand. 4, 12)

Beste broeders en zusters, wij zijn nu aan zet. Dat vandaag de dag mag zijn dat we ons opnieuw tot God zouden keren, en Zijn Woord zouden gaan leven. De wending die de geschiedenis op dit moment kan nemen, en hetgeen er kan gebeuren, hangt voor een groot deel van ons af. Wij zijn ons er niet van bewust welk een macht ons kleinste gebed heeft, en onze kleinste offers die we aan God opdragen. De Hemel is ons altijd dankbaar voor de kleinste stap die we zetten ten gunste van het leven, en ten gunste van onze broeders die in nood verkeren, en ten aanzien van onze eigen nood.

4 - Ons dertigdaagse gebed tot Sint Jozef. Op 17 februari begint onze gebed tot het tedere hart van onze geliefde Sint Jozef. Elk jaar bidt ons huis een dertigdaagse tot hem. 30 dagen waarin we in zijn aanwezigheid leven, en waarin we hem onze noden bekend maken. Aarzel niet om u bij ons te voegen, en om degene te eren die door God werd uitgekozen om de echtgenoot te zijn van de heilige Maagd, en die door het kind Jezus “pappa” werd genoemd. Zijn litanieën leren ons wie hij is en wat hij doet, waarbij zachtheid en kracht samenkomen. Laten we samen tot hem bidden tot aan zijn feest op 19 maart, en laten wij hem om een teken van zijn goedheid vragen.

Lieve Gospa, U heeft beproevingen gekend, en wat voor een beproevingen.
Het geeft ons zo een zeker gevoel dat we weten dat U zo dichtbij ons bent.
U begrijpt ons, en ons lijden is ook uw lijden. Wij zijn niet door U verlaten.
Wij bidden U, laat onze duisternis verdwijnen en versnel de triomf van uw Onbevlekt Hart.

 

Zr. Emmanuel
Gemeenschap van de Zaligsprekingen
Vertaald uit het Frans

 


Copyright © 2014. All Rights Reserved.