Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel van 15 februari 2020.

 

13 februari 2020 De dienares Gods, Zr. Lucie van Fatima

Dierbare kinderen van Medjugorje,

Geprezen zijn Jezus en Maria!

1- Op 2 februari 2020 had Mirjana haar maandelijkse verschijning bij het Blauwe Kruis. Vervolgens deelde zij de volgende boodschap mee:

" Lieve kinderen, door Gods beslissing en liefde werd ik gekozen om de Moeder van God en jullie moeder te zijn. Maar ook uit vrije wil, en door mijn onmetelijke liefde voor de Hemelse Vader en mijn volledig vertrouwen in Hem, werd mijn lichaam de kelk van de mensgeworden God. Ik stond ten dienste van waarheid, liefde en redding, en zo ben ik nu bij jullie om jullie op te roepen, mijn kinderen, apostelen van mijn liefde, om dragers van de waarheid te zijn; om zijn woorden - de woorden die redden - te verspreiden uit vrije wil en uit liefde voor mijn Zoon; opdat jullie daden voor allen die Hem nog niet kennen een blijk van Zijn liefde worden. Jullie zullen kracht vinden in de eucharistie - mijn Zoon die jullie voedt met Zijn Lichaam en sterkt met Zijn Bloed. Mijn kinderen, vouw jullie handen en kijk in stilte naar het Kruis. Zo put je geloof om het te kunnen doorgeven; put je waarheid om te kunnen onderscheiden; put je liefde om waarachtig te kunnen liefhebben. Mijn kinderen, apostelen van mijn liefde, vouw jullie handen, kijk naar het Kruis. Alleen in het Kruis ligt redding. Ik dank jullie."


2 - Voor Frankrijk staat tijdens de maand februari het land in het teken van Lourdes (11 februari), en van de heilige Bernadette (18 februari). Dit kleine meisje groeide op in de grootste miserie, waarbij het allernoodzakelijkste ontbrak voor haar leven van alledag. We moeten ons realiseren dat haar jongste broertje het kaarsvet uit de Kerk stal, dat van de kaarsen was afgedropen, om er zijn lege maag mee te vullen. Het gezin, dat door heel de dorpsgemeenschap werd misprezen, woonde in een klein hutje. Tijdens een van haar verhoren bij de politie, zei Bernadette het volgende, dat ons doet verstommen: “Zij (de Dame), sprak tegen mij alsof ik een persoon was.” Haar vader werd onterecht beschuldigd van diefstal en belandde om die reden in de gevangenis, waarbij hij zijn vrouw en kinderen in de meest minderwaardige levensomstandigheden moest achterlaten. Maar het gezin Soubirous bezat een van de grootste rijkdommen: zij waren diep verenigd met elkaar in het geloof en in een ononderbroken gebedsleven. Bij Bernadette kwam God op de eerste plaats. Al tijdens haar prille kindertijd maakte het Kruis deel uit van haar leven. Zij werd hier echter in het geheel niet opstandig van, maar het versterkte haar band met Christus, met Wie zij veel gemeen had voor wat betreft haar lot. Het is waar dat een Kruis dat samen met Christus wordt gedragen een heilige van iemand kan maken, terwijl het Kruis dat zonder Jezus wordt beleefd tot wanhoop kan leiden. Bernadette schrijft hierover in haar dagboek:

“Jezus, ik voel mijn Kruis niet meer, omdat ik naar jouw Kruis kijk.”

Wat zou ik graag willen dat ik hetzelfde zou kunnen zeggen als zij. Maar dan heb ik nog veel werk te verrichten… Bernadette geeft ons hier de meest sprekende illustratie van het woord dat de heilige Maagd deze maand februari tweemaal in haar boodschap van de 2de gebruikt: “Sla jullie handen ineen en kijk naar het Kruis.” Het Kruis uit de kindertijd van Bernadette zou nog intensiever worden tijdens haar tijd dat ze in Nevers verbleef in het klooster aldaar, waar zij de naam Zr. Bernard had ontvangen. Maar Bernadette is niet heilig geworden vanwege het vele lijden dat zij tijdens haar leven heeft ondergaan, en nog minder omdat zij de heilige Maagd heeft gezien. Nee, zij is een heilige geworden omdat zij met haar blik altijd gericht bleef op Jezus, ook te midden van de hoogste en meest woeste golven, waardoor haar lijden buitengewoon vruchtbaar is geworden. Zij is een heilige geworden omdat ze al de gebeurtenissen van haar leven aan God heeft geofferd, en deze daarbij ook heeft aangewend om steeds meer één te worden met de ziel van Christus, in de school van de heilige Maagd. Deze eenheid was voor haar haar grootste schat, en haar reden om te leven; een kleine Hemel die voor de ogen van de mensen verborgen is gebleven. Bekeken door de bril van de wereld was haar levenslot in geen enkel aspect iets om naar te verlangen, arm en ziek als ze daarbij ook nog eens was. Maar zij had haar plaats nooit aan iemand af willen staan. De heilige Maagd had haar niet het geluk van deze wereld beloofd, maar van de andere. (Hier wordt bedoeld: niet de wereld van het Hiernamaals, maar de wereld van het Koninkrijk Gods, dat al reëel aanwezig is, maar nog verborgen achter de sluier van het aardse leven).

Dat de heilige Bernadette ons mag bijstaan en mag helpen bij onze beproevingen, en bij de angsten die de mensheid vandaag de dag doorstaat, en om onze blik gericht te houden op onze enige Redder. Het is een sprekend teken dat de boodschap van Lourdes begint met een Kruisteken. Bernadette aapte het Kruisteken dat de heilige Maagd tijdens de verschijning maakte zo ostensief na, dat iedereen die naar Bernadette keek spontaan een Kruisteken maakte en tegelijkertijd er geheel ondersteboven van was.

3 – Zij heeft voor ons het remedie!

De aansporing van de heilige Maagd om naar het Kruis te kijken staat zeer zeker in verband met de uitbraak van het coronavirus in China en in de nabije omgeving van dit land, sinds de laatste weken, wat een golf van onrust over de hele wereld aan het teweeg brengen is.

De heilige Maagd geeft ons altijd eerst het remedie vóórdat we nog weten welke ziekte er gaat uitbreken. Kijken naar het Kruis is een bron van genezing, van vrede en van licht. Jezus biedt er ons het Heil aan vanuit Zijn geopende Hart. Kort geleden heeft de heilige Maagd tegen ons gezegd: “Als er beproevingen komen, dan zullen jullie overwinnen wanneer jullie mij toebehoren, want jullie schuilplaats zal dan het Hart van mijn Zoon Jezus zijn.” Onze Moeder heeft de moeilijkheden die er nu zijn niet voor ons verborgen gehouden. Zelfs de natuur komt in opstand tegen de mens. Het relaas over de Exodus en van de Hebreeën in de woestijn helpt ons om ons opnieuw te positioneren ten aanzien van God. Het Hebreeuwse volk had God de rug toegekeerd, Die hen had bevrijd uit de slavernij, waarbij ze zich zijn gaan wenden tot valse goden, tot de idolen van die tijd. Maar God hield van zijn volk, en Hij heeft niet gewild dat het de schat van het ware geloof zou verliezen, om zich te gaan verliezen in zonden. Daarom dat Hij slangen tevoorschijn liet komen, wat fatale gevolgen met zich meebracht. Als gevolg daarvan kwam er een tussenkomst van Mozes, die op een stok een bronzen slang omhoog hief, en eenieder die er naar keek werd genezen. Dit beeld prefigureert het Kruis van Christus en de redding die de mensheid geboden wordt door Jezus toen Hij werd genageld op een stuk hout. “Wie naar hem opkijkt zal lichten.”(Ps 34,6). Laten we de volgende ervaring van vele heiligen in herinnering brengen: wanneer we de wonden van Christus aanschouwen, dan worden onze wonden genezen. Maar wanneer we naar onze eigen wonden kijken dan gaan deze nog meer open…

« Door zijn striemen zijn wij genezen »

(Jesaja 53) Er zijn landen die hebben besloten om Christus buiten hun grenzen te gooien. Daardoor is het Kruis er ook verdwenen, en wordt een christelijke opvoeding zwaar gestraft, waarbij de christenen zelf ook op afschuwelijke wijze worden vervolgd, enz. Maar, wat kan er van een land worden zonder Redder? “Een wereld zonder Jezus heeft geen toekomst”, zegt Maria ons. Jezus forceert geen deuren die voor Hem gesloten zijn, Hij is er te nederig voor. Daarentegen respecteert Hij onze vrijheid en Hij trekt zich terug. Maar wie zal dan deze plaats bij ons komen bezetten? De geschiedenis laat zien dat de mensheid zonder God geheel aan zichzelf wordt overgeleverd, en juist op eigen kracht komt de mensheid niet ver. Het zal als gevolg daarvan verkeerde vormen van redding creëren en daarbij het geluk daar zoeken waar het juist verloren gaat. Daarbij zal het het eenvoudige menselijk aanvoelen van wat reëel is en goed verliezen, en het zal de natuurwetten met voeten treden. We hebben altijd het recht om een gebeurtenis als het uitbreken van het coronavirus te interpreteren, en om er een betekenis aan te geven, en om het te zien als een waarschuwing, niet zozeer om ons angst aan te jagen, maar opdat onze gewetens zouden ontwaken, en wij opnieuw op onze knieën zouden gaan. Of het virus zich nu wel of niet zal verspreiden, het belangrijkste is om de genade te vragen om de tekenen van de tijd te kunnen verstaan, en om veel te kunnen bidden. Minder alles willen becommentariëren en meer bidden.

Let goed op. God stuurt ons geen epidemie of een cycloon. God is onschuldig ten aanzien van het kwaad. We kunnen Hem onder geen beding verantwoordelijk houden voor het Kwaad, voor geen enkel kwaad. Maar wanneer God niet meer is uitgenodigd om onder Zijn volk te zijn, wanneer het volk denkt dat het zonder zijn God kan leven, dan trekt God Zich terug, en met Hem verdwijnt dan ook de bescherming die Hij Zijn volk had willen bieden. En vanwege zijn onophoudelijk verlangen om ons te willen redden, laat Hij ruimte aan de vijand om te handelen. Allerlei ongemakken zullen het volk dan treffen, totdat het weer gaat roepen tot zijn Redder. Alleen God kan het kwaad ten goede keren, en een beproeving omvormen in een weldaad. Het gewicht van het lijden is zwaar, maar wanneer het wordt verenigd met het lijden van Christus, dan wordt het vruchtbaar en verlossend. Hiervoor geeft Maria ons vandaag de dag de sleutel: namelijk haar Zoon Jezus. “Alleen het Kruis redt”. De eerste christenen weten hier alles van. “Er is geen andere Naam onder de hemel die ons kan redden”. (Hand. 4, 12)

Beste broeders en zusters, wij zijn nu aan zet. Dat vandaag de dag mag zijn dat we ons opnieuw tot God zouden keren, en Zijn Woord zouden gaan leven. De wending die de geschiedenis op dit moment kan nemen, en hetgeen er kan gebeuren, hangt voor een groot deel van ons af. Wij zijn ons er niet van bewust welk een macht ons kleinste gebed heeft, en onze kleinste offers die we aan God opdragen. De Hemel is ons altijd dankbaar voor de kleinste stap die we zetten ten gunste van het leven, en ten gunste van onze broeders die in nood verkeren, en ten aanzien van onze eigen nood.

4 - Ons dertigdaagse gebed tot Sint Jozef. Op 17 februari begint onze gebed tot het tedere hart van onze geliefde Sint Jozef. Elk jaar bidt ons huis een dertigdaagse tot hem. 30 dagen waarin we in zijn aanwezigheid leven, en waarin we hem onze noden bekend maken. Aarzel niet om u bij ons te voegen, en om degene te eren die door God werd uitgekozen om de echtgenoot te zijn van de heilige Maagd, en die door het kind Jezus “pappa” werd genoemd. Zijn litanieën leren ons wie hij is en wat hij doet, waarbij zachtheid en kracht samenkomen. Laten we samen tot hem bidden tot aan zijn feest op 19 maart, en laten wij hem om een teken van zijn goedheid vragen.

Lieve Gospa, U heeft beproevingen gekend, en wat voor een beproevingen.
Het geeft ons zo een zeker gevoel dat we weten dat U zo dichtbij ons bent.
U begrijpt ons, en ons lijden is ook uw lijden. Wij zijn niet door U verlaten.
Wij bidden U, laat onze duisternis verdwijnen en versnel de triomf van uw Onbevlekt Hart.

 

Zr. Emmanuel
Gemeenschap van de Zaligsprekingen
Vertaald uit het Frans