Medjugorje

Maria Koningin van de Vrede

Nieuwsbrieven 2022

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 15 juni 2022

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria.

1. Op 25 mei 2022 ontving de zienster Marija de volgende boodschap:

“Lieve kinderen! Ik kijk naar jullie en dank God voor ieder van jullie, omdat Hij mij toestaat nog bij jullie te zijn om jullie tot heiligheid aan te moedigen. Lieve kinderen, de vrede is verstoord en Satan wil onrust. Moge je gebed daarom nog sterker zijn, zodat elke onreine geest van verdeeldheid en oorlog het zwijgen wordt opgelegd. Wees bouwers van vrede en dragers van vreugde van de Verrezene, in jullie en rondom jullie, zodat het goede in iedere mens mag zegevieren. Bedankt dat je op mijn oproep hebt gereageerd."

2. In de schaduw van de Himalaya. In Kathmandu (Nepal) helpen de zusters van Moeder Teresa de armsten der armen, overeenkomstig de zending van de Missionarissen van Naastenliefde. Ze hadden geen idee van wat hen in 2017 zou overkomen. Op een dag ging een van de zusters naar buiten en ze zag een jonge vrouw op straat lopen. Deze zuster nodigde haar uit in haar klooster. Ze wist echter niets over deze vrouw, een zekere Maya, die van Spaanse afkomst was. In haar hart hoorde ze echter: “Zij is het”.

Maya was een atheïst in hart en nieren, geheel pro-abortus, pro-euthanasie, en ze haatte de Kerk, de Paus en de priesters. Ze hing alle feministische theorieën aan en ze stond achter alle vrouwenrechten. Gedurende tien jaar had ze gewerkt in een van de meest prestigieuze ziekenhuizen van Bilbao, waar zij om de 10-15 minuten een abortus uitvoerde om de zwangerschap bij een vrouw te onderbreken. Later werd ze een briljante fysiotherapeute. In haar praktijk ontving zij zeer beroemde mensen, want ze oefende haar vak op uitmuntende wijze uit. Daarnaast ging ze helemaal op in het sporten, en wel op zulk een fanatieke wijze, dat ze langere afstanden liep dan de marathon. Haar grootste passie was het beklimmen van bergen, en zeker niet de minste bergen. Ze was een perfectionist in alles, maar vanbinnen was ze leeg.

Na 20 jaar huwelijk zei haar echtgenoot dat hij haar ging verlaten en nog dezelfde dag besloot ze dat ze zelfmoord ging plegen. Vervolgens ging ze liggen op de bank en ze viel in slaap. Ze werd wakker toen ze de telefoon hoorde rinkelen, het was een van haar vrienden uit Kathmandu, een sherpa, dat wil zeggen: een voorklimmer uit Tibet die vooruitloopt bij bergexpedities en die de bagage draagt. Met hem had ze al meerdere keren tochten in het Himalaya gebergte gemaakt. “We hebben een aardbeving gehad”, zei hij, “en we hebben goed opgeleide mensen nodig om de slachtoffers te helpen”. Ze besloot in te gaan op deze oproep, maar tegelijkertijd zei ze tegen zichzelf: “Als ik klaar ben met deze missie, dan maak ik een eind aan mijn leven en pleeg ik zelfmoord. Ze verdeelde haar bezittingen om na haar verblijf in Nepal te kunnen verdwijnen.

Maar in Nepal woedde de moesson, en hevige stortbuien dwongen haar om in de stad te blijven.
Toen zij met haar Sherpa-vriend door de straten van Kathmandu liep, kwam een zuster van Moeder Teresa op haar toegelopen, en de zuster nam haar bij de arm, trok haar naar zich toe en zei: “Hier ben je dan eindelijk. We verwachten je al sinds lange tijd”. Echter, als aborteur haatte Maya Moeder Teresa met heel haar hart, omdat Moeder Teresa het leven verdedigde.
De zuster zei tegen Maya: “Kom morgen om 9.00 uur naar ons”. Maya wees deze uitnodiging van de hand, maar zij kon de hele nacht niet slapen en om 9.00 uur de volgende dag diende ze zich aan bij de zusters. We moeten er even bij stilstaan en ons ervan vergewissen dat de zusters een jaar lang tot de Heer hadden gebeden, op voorspraak van Moeder Teresa, om hen een fysiotherapeut te zenden, omdat zij er een nodig hadden. Eenmaal daar aangekomen, zei de zuster tegen Maya: “Kom morgen terug om 6.00 uur, we beginnen dan met de mis”. Maya weigerde dit ronduit, maar kon die nacht opnieuw niet slapen. Daarom ging ze, gedreven door nieuwsgierigheid, om kwart voor zes naar het klooster. Zij ging de kapel binnen die zeer eenvoudig was, en een zuster zei tegen haar: “Ga daar maar zitten”. Maya dacht: “Ik maak me zo klein mogelijk en na de mis vraag ik de zuster die ik op straat heb ontmoet waarom ze me op straat heeft aangesproken”. Plotseling, tijdens de mis, hoorde Maya een stem van een man, en wel zo luid dat het klonk als een luidspreker die in heel Kathmandu te horen was. Maar zij was de enige die de stem hoorde.

De stem zei en herhaalde: “Welkom thuis! Je hebt zo lang gewacht om van me te houden”. Voor Maya hing een kruisbeeld en zij zag hoe Jezus er van het Kruis kwam, niet dood maar als de Verrezene. En op dat moment beleefde zij een verlichting van het geweten en zelfs wat ook wel het “bijzondere oordeel” wordt genoemd (wat ieder van ons zal ervaren op het moment van onze dood). Zie de Catechismus van de Katholieke Kerk, § 1021: “De dood maakt een einde aan het leven van de mens als de tijd waarin hij de in Christus zichtbaar geworden genade kan aanvaarden of verwerpen. Over het oordeel spreekt het Nieuwe Testament vooral in de zin van de uiteindelijke ontmoeting met Christus bij Zijn tweede komst, maar het bevestigt ook herhaaldelijk het loon dat eenieder onmiddellijk na zijn dood zal ontvangen voor zijn werken en zijn geloof…” En § 1022: “Zodra hij gestorven is, ontvangt iedere mens in zijn onsterfelijke ziel de eeuwige vergelding in een bijzonder oordeel dat zijn leven in het licht van Christus plaats, zodat hij ofwel een loutering ondergaat ofwel onmiddellijk in de gelukzaligheid van de hemel binnentreedt ofwel onmiddellijk voor eeuwig verdoemd wordt”. Voor Maya was dit zo een krachtige ervaring dat ze dacht dat ze doodging. Bovendien wist zij dat als zij op dat moment zou sterven, zij uit eigen vrije wil naar de hel zou gaan. Daarom begon ze te huilen, en te huilen, te snikken, en ze kon alleen maar herhalen: “Vergeef me, vergeef me”. Rond om haar heen ontstond een plas van tranen. Deze ervaring leek 10 minuten te duren, maar in werkelijkheid duurde het drie uur. De zusters waren al die tijd om haar heen blijven staan. Ze zagen Maya als omgeven door een vuurbal met daarbij vurige tongen die boven haar dansten. De rest van het verhaal laat zich raden... Maya bekeerde zich op radicale wijze, en ze getuigde: “Ik ging bij de zusters op bezoek als Maya, en ik vertrok er als Maria”. Voortaan wordt ze ‘Maria van de Himalaya’ genoemd. Ze ontving een vorming in het christelijke geloof en begon op nederige wijze met Christus te leven. Ze ontving van Hem een prachtige zending om te evangeliseren en haar getuigenis te geven.

3. Welke toekomst staat ons te wachten? Ik vertel het verhaal van Maria van de Himalaya omdat ik vaak vragen krijg over de toekomst van de wereld, vragen die soms een mate van ongerustheid uitdrukken en die ook angst weerspiegelen. Dit getuigenis, hoewel ogenschijnlijk buitengewoon, schetst een zeer reëel beeld van de toekomst voor ons allen. Het kwaad heeft geen enkele toekomst. Het zal ten onder gaan zoals alles dat niet van God komt. “Iedere aanplanting die niet door mijn hemelse Vader geplant is, zal worden uitgerukt”, zegt Jezus ons in het Evangelie (Mt 15,13).

Onze enige ware toekomst is Christus. De Liefde die geen einde kent, dat is onze toekomst, en dat is zekerder dan de komst van de dageraad. Het is de vereniging van de harten tussen God en ons die ons zal vervullen met geluk, een geluk dat wij hier beneden reeds kunnen smaken als Christus waarlijk het centrum van ons leven en onze adem is. Als wij vandaag de dag ons in zulke moeilijkheden bevinden, dan komt dat omdat wij het roer waarmee wij koers zetten in de verkeerde richting hebben gezet… en wij zijn verrast dat we zijn afgedreven… Maria van de Himalaya was ver afgedreven en de ervaring van haar ‘bijzondere oordeel’ in Kathmandu heeft haar de ogen geopend. Zij heeft de schok van haar leven gekregen toen zij het pad van haar verdoemenis in het volle licht zag, en ze heeft tot God geroepen. Ze heeft er goed aan gedaan, want God hoort altijd het geroep van de armen, en Hij is maar al te blij hen te kunnen redden. Hij heeft van Maria een krachtige getuige gemaakt, ik zou zelfs zeggen: een waarschuwing voor onze wereld die vrede zoekt buiten God, daar waar deze verloren gaat. Laten we niet wachten tot het laatste uur om de weg van heiligheid in te slaan.

Welke schuilplaats wordt ons geboden? “De zonde zal heersen, zegt Maria, maar als jullie van mij zijn, zullen jullie overwinnen, want jullie toevlucht zal het Hart van mijn Zoon Jezus zijn”. (25 juli 2019) Jullie zullen overwinnen? Dit is de belofte die de Moeder van God ons geeft en waar de grafdelvers van Christus geen macht over hebben. De storm die op vele wijzen woedt, en onze menselijke zekerheden die mogelijk verdorren, dat alles doet de boot van Jezus niet zinken, ook al loopt hij vol met water.

4. De 41ste verjaardag van de verschijningen valt dit jaar op 25 juni én op de dag waarop wij het Onbevlekt Hart van Maria vieren. Om haar te bedanken voor haar dagelijkse bezoeken en voor alle genaden die zij op haar voorspraak voor ons verkrijgt, bereidt de parochie van Medjugorje zich, zoals elk jaar, voor met een noveen van intens gebed. Ieder van ons kan zelf kiezen welke noveen hij of zij aan Maria willen aanbieden. Een geschenk wordt met het hart gegeven. Ik stel vier mogelijkheden voor:

a. Gebed. Leg de nadruk op het gebed voor de zondaars en voor hen die de Liefde van God nog niet kennen; een gebed dat de heilige Maagd zo dierbaar is. De volgende woorden van Jezus tot de heilige Faustina kunnen ons bemoedigen: “Het verlies van iedere ziel stort Mij in een dodelijk verdriet. Je troost Mij altijd als je voor de zondaren bidt. Het gebed dat Mij het meest aangenaam is, is het gebed voor de bekering van de zondaars. Weet, Mijn dochter, dat dit gebed altijd gehoord en beantwoord wordt. (Dagboek, § 1396) Twee dagen geleden kwam een man met zijn groep bidden in onze stal met de kribbe. In het getuigenis dat hij gaf zei hij dat hij in zijn leven ernstige zonden had begaan. Toen het zijn beurt was om het Kindje Jezus in zijn armen te nemen, sperde de man plotseling, stom van verbazing, zijn ogen wijd open, en inderdaad: het Kindje Jezus bewoog en Het sloeg met Zijn hoofdje krachtig tegen het hart van de man. “Bang, bang!”, zo vertelde hij ons in alle eenvoud. Dit ging zo een tijdje door en bij elke nieuwe slag voelde deze broer hoe het Kind Jezus bij zijn hart aanklopte, alsof Het er wilde binnendringen, het wilde genezen en daar wilde blijven. Na deze genade volgde er natuurlijk een goede biecht. Dit is een voorbeeld tussen vele anderen...

b. Vergeving. Een mooi geschenk aan de heilige Maagd is ook het vaste besluit om te vergeven en om geen enkel spoor van wrok in onze ziel achter te laten. Toen de heilige Faustina op zekere dag Jezus aan het Kruis zag hangen, zei Hij tegen haar: “Mijn leerlinge, heb grote liefde voor degenen die de oorzaak zijn van je lijden. Doe goed aan degenen die je haten”. Ik antwoordde: “O mijn Meester, U ziet heel goed dat ik geen liefde voor ze voel en dat kwelt mij”. Jezus antwoordde: “Het ligt niet altijd in je macht om zeggenschap te hebben over je gevoelens. Dat je liefde hebt zul je hieraan herkennen: als, nadat je overlast en tegenspraak hebt ondervonden, je je vrede niet verliest, maar voor degenen die je hebben laten lijden bidt en ze het goede toewenst”. (Dagboek §1627)

c. Het offeren van lijden. Maria kent ons lijden omdat zij het zelf heeft doorleefd, zo zegt ze ons. Op haar eigen verzoek vereren wij elke vrijdag in Medjugorje het Kruis van haar Zoon, waardoor wij grote genaden ontvangen. Jezus zei tegen de heilige Faustina: “Mijn dochter, mediteer heel vaak over het lijden dat Ik omwille van jou ondergaan heb. Dan zal niets van hetgeen je voor Mij lijdt, je zwaar toeschijnen. Je behaagt Mij het meest als je Mijn bitter lijden overweegt. Voeg je kleine pijnen bij Mijn bitter lijden zodat ze voor het oog van Mijn Majesteit oneindige waarde mogen hebben.” (Dagboek § 1511) Maria zegt ons: “Geloof helpt in het lijden, en lijden zonder geloof maakt wanhopig. Lijden dat beleefd en geofferd wordt aan God verheft… Ik sta aan jullie zijde in het leven, in lijden, in pijn, in vreugde en in liefde. Wees daarom hoopvol”. (2 maart 2018)

d. Radicaal nee zeggen tegen de angst. Maria zegt tegen ons: “Mijn kinderen, verspil geen tijd door na te denken en je zorgen te maken over de toekomst. Laat je enige zorg zijn om elk moment goed te beleven naar het voorbeeld van mijn Zoon – en dan krijg je vrede”. (2 oktober 2017)

5. - Het Jongerenfestival zal plaatshebben van 1 tot 6 augustus 2022, met als thema “Word mijn discipelen en je zult vrede vinden”. (Mt 11, 28-30). Kom met velen. Het programma is te vinden op de website van de parochie, www.medjugorje.hr
- De geestelijke retraite voor priesters vindt plaats van 4 tot 9 juli 2022.
- De geestelijke retraite voor echtparen vindt plaats van 2 tot 5 november 2022.

Lieve Gospa, U heeft ons gezegd dat uw grootste vreugde is om ons samen te zien bidden tot uw Zoon Jezus, met verenigde harten. Dat is het geschenk dat wij U willen aanbieden op deze 41ste verjaardag van uw verschijningen. Moge uw hart, het hart van Jezus, en onze harten één hart zijn.

 

Zr. Emmanuel Maillard
Gemeenschap van de Zaligsprekingen

 

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 13 mei 2022

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria.

1. Op 25 april 2022 ontving de zienster Marija de volgende boodschap:

“Lieve kinderen! Ik kijk naar jullie en zie dat jullie verdwaald zijn. Daarom roep ik jullie allen op: keer naar God terug, keer naar het gebed terug, en de Heilige Geest zal je met Zijn Liefde vervullen, die het hart vreugde schenkt. De hoop zal in jullie groeien, ook op een betere toekomst, en je zult vreugdevolle getuigen zijn van Gods Barmhartigheid in jezelf en om je heen. Dank dat je op mijn oproep gereageerd hebt."

2. Deze Mariamaand wil ik u iets persoonlijks toevertrouwen
, dat, naar ik hoop, enkele mensen zou kunnen helpen. Toen er tijdens een bepaalde periode in mijn leven veel lijden aanwezig was, ben ik volledig ingestort en ik heb op dat moment de dag dat ik geboren was vervloekt. En juist toen toonde de Heer Zijn Barmhartigheid waardoor ik de keuze heb gemaakt om Hem vol vreugde en vrede te volgen.

In 1989 kwam ik aan in Medjugorje, en het was toen dat de heilige Maagd mijn hart volledig heeft veroverd, en zelfs zozeer dat ik soms huilde van blijdschap. Daarvoor hield ik ook wel van haar, maar vanaf een afstand. In Medjugorje voelde ik me als opgenomen in haar schoot, als een klein kind dat rust in geborgenheid, en dat van zijn moeder alles ontvangt wat nodig is om te leven en te groeien. Deze band tussen haar en mij was zo sterk, dat ik mij zelfs niet kon voorstellen dat ik Medjugorje misschien ooit zou verlaten, want dat zou geweest zijn alsof ik te vroeg geboren zou zijn en in een woestijn zou zijn weggekwijnd. Twee jaar lang voedde ik mij met de boodschappen, die voor mij waren als echte bloedtransfusies; het waren nieuwe levensimpulsen die ik maar al te graag in ontvangst nam, zoals iemand die een bron van levend water vindt terwijl hij sterft van de dorst.

Een kleine anekdote: een heilige vrouw die vaak met groepen meereisde gaf mij eens een woord van kennis: “Op een dag zal je je pelgrimsstaf vastpakken en zal je de boodschappen van Maria over de hele wereld uitdragen.” Waarop ik antwoordde: “Hou op, dit is een valse profetie, ik kan hier niet weggaan”. Maar ze had gelijk, zo is gebleken.

In feite ervoer ik gewoon precies hetgeen waarvoor Maria naar Medjugorje is gekomen. Ze legt het zo goed uit in haar boodschappen, die zij tot ieder van ons, haar geliefde kinderen, richt: “Lieve kinderen, zoals ik mijn Zoon Jezus in mijn schoot heb gedragen, zo verlang ik ieder van jullie te dragen op de weg naar de heiligheid.” En ook: “Ik hou van ieder van jullie evenveel als van mijn Zoon Jezus.” “Lieve kinderen, ik zou jullie graag willen vasthouden in een omhelzing... maar jullie willen het niet.” Dit zijn geen lege woorden, zij biedt ermee een diepe en intieme ervaring met haar aan, aan elk van haar kinderen. Natuurlijk handelt ze bij ieder van op een andere wijze, en op een unieke manier. Zij vormt ons zoals een moeder dat kan, om ons te verrijken, ons mooier te maken en om ons te kunnen leiden naar de omhelzing met haar Zoon en naar het Hart van de Vader.

Toen ik in Medjugorje aankwam, was er geen werk voor mij (maar dat heeft niet lang geduurd), en ik bracht veel tijd door op de heuvels samen met de zuster van mijn gemeenschap die met mij was meegekomen. Op een dag, aan de voet van Podbrdo, zei ik tegen Maria: “Als ik boven aankom, dan zal ik eens goed de tijd nemen voor U en vurig tot U bidden”. Ik begon dus naar boven te klimmen, maar toen ik bij het kleine metalen kruis aankwam, dat er destijds op de plaats van de verschijningen stond, was ik de heilige Maagd al helemaal vergeten. In plaats daarvan werd ik gegrepen door een heel ander gebed, bijna op onweerstaanbare wijze, dat spontaan uit het diepst van mijn hart ontsprong. Zonder ophouden bleef ik vurig herhalen: “O Vader, ik dank U voor de gave van het leven. O Vader, dank U dat U mij geschapen hebt.”

Toen ik naar beneden afdaalde, besefte ik dat ik mijn belofte aan de heilige Maagd niet had gehouden en ik zei tegen haar: “Vergeef me, maar toen ik eenmaal daarboven was, was ik U helemaal vergeten.” Enige tijd later begreep ik de betekenis van dit gebeuren: Maria had zich herinnerd dat ik eens de dag van mijn geboorte had vervloekt. Ze wilde als moeder alle sporen in mij uitwissen van deze vreselijke woorden die eens in een periode van lijden uitgesproken waren, en daarom had ze haar eigen gebed in mijn hart opgewekt, een soort Magnificat dat aan mijn hart was aangepast. Kortom, ze had mij daarboven opgewacht, en zij was het die mij wilde onderdompelen in een omhelzing met mijn Schepper, met mijn Vader in de Hemel, “uit wie alle vaderschap in de Hemel en op aarde voortkomt”, zodat ik Hem samen met haar kon verheerlijken. Zoals altijd, had ze zich op nederige wijze volledig onzichtbaar gemaakt in bijzijn van God.

Ik zal nooit vergeten dat ze dit heeft gedaan voor mij, voor mij, die in het geheel een dergelijke gunst niet verdiende.

Met vreugde deel ik met u wat ik heb ervaren, omdat ieder van ons deze vitale band kan ervaren die bestaat tussen deze Moeder en haar kind. Ik ben er zeker van dat Maria voor ieder van ons genaden voorbereidt die nog groter zijn dan die welke ik heb ontvangen... niets minder dan dat, gezien de ellendige toestand waarin de wereld vandaag de dag verkeert. Zij schept er als moeder vreugde in om haar kinderen het beste te geven, om hen God te geven en de weg die naar Hem leidt. Als wij naar lichaam en ziel aan haar zijn toegewijd, dan leeft in ons het verlangen naar de Triomf van haar Onbevlekt Hart, en zo bespoedigen wij die. Wanneer we samen met haar aan deze Triomf werken, dan gebeuren er wonderen.

Dat is ook de reden waarom ze ons uitnodigt om altijd te bidden voor haar kinderen die de liefde van God nog niet kennen. Het doet haar veel pijn om hen ver van haar Zoon te zien. Ze gaat zelfs zo ver dat zij op 24 mei 1984 zei: “Ik smeek jullie, maak dat mijn hart geen bloederige tranen schrijdt omwille van jullie, vanwege de zielen die verloren gaan door de zonde”.

3. Het kindje Jezus bewoog !
Twee dagen geleden kwam een man met zijn groep bidden in onze stal met de kribbe. In het getuigenis dat hij gaf zei hij dat hij in zijn leven ernstige zonden had begaan. Toen het zijn beurt was om het Kindje Jezus in zijn armen te nemen, sperde de man plotseling, stom van verbazing, zijn ogen wijd open, en inderdaad: het Kindje Jezus bewoog en Het sloeg met Zijn hoofdje krachtig tegen het hart van de man. “Bang, bang!”, zo vertelde hij ons in alle eenvoud. Dit ging zo een tijdje door en bij elke nieuwe slag voelde deze broer hoe het Kind Jezus bij zijn hart aanklopte, alsof Het er wilde binnendringen, het wilde genezen en daar wilde blijven. Na deze genade volgde er natuurlijk een goede biecht. Dit is een voorbeeld tussen vele anderen...

4. De aardbeving. Judith vertelt...

“Vorige maand hadden we in Medjugorje een aardbeving. Het was ongeveer om 23.00 uur in de avond en ik was al bijna in slaap gevallen. Toen ik de eerste schok voelde, sliep ik bijna. Ik was verbaasd omdat er op dat moment opeens een “bovennatuurlijke” rust over me kwam. In mij hoorde ik een zinnetje uit Psalm 46 weerklinken: “... Daarom vrezen wij niet, al wankelt de aarde en storten de bergen in, in het diepst van de zee…”. Omdat ik nog half sliep, had ik niet de tegenwoordigheid van geest om er verder op in te gaan, maar ik wist dat het een uitnodiging tot vertrouwen was, in de zekerheid dat God onwankelbaar is in eeuwigheid. En dat was mij genoeg.”

“Het was alsof de zekerheid mij werd geschonken dat ik geen angst hoefde te hebben, want God waakt over mij. Het was een prachtige ervaring om het Woord van God op een buitengewoon efficiënte wijze levend en werkzaam te zien in de diepte van onze geest. Een paar maanden geleden had ik de tijd genomen om deze psalm in alle rust te lezen: ik had er aandachtig over gemediteerd, en de tijd genomen om elke zin in mijn hart te laten bezinken, en werkelijk in te treden in de inhoud ervan. Het was alsof ik in mijn hart een schat had binnengelaten, die door de Heilige Geest was ‘geactiveerd’ in de concrete omstandigheid van de aardbeving“.

(Die nacht vond ik Judith in haar pyjama op de trap met een andere zuster, en ik was onder de indruk van haar kalmte)

5. De pijn van een moeder... In haar boodschap van april windt de heilige Maagd er geen doekjes om. Stel je de pijn voor van een moeder die haar kinderen verloren ziet gaan, de een na de ander. Ik heb zoveel moeders zien huilen... wat kan ik zeggen om zo een moment? Het breekt je hart. Des te meer wanneer het onze Hemelse Moeder is, die niets dan liefde en tederheid is. Ik heb de heilige Maagd nooit gezien, maar alle zieners van Medjugorje hebben haar zien huilen. Mirjana zegt dat wij haar kunnen troosten door te bidden voor hen die de liefde van God nog niet kennen. Zo kunnen we de tranen drogen die uit haar ogen vloeien. In deze maand van Maria, willen we haar deze vreugde schenken. Omdat ze heeft gezegd dat ze ons haar Hart wilde geven, mogen we dit ook durven vragen. Haar moederlijk Hart zal in ons een nieuw vermogen tot liefde vormen en wij zullen deel nemen aan haar machtige voorspraak voor de meest verloren kinderen van haar. Het is dringend.


6. Charles de Foucault wordt heilig verklaard op 15 mei in Rome.
Een mooi voorbeeld van contemplatief leven. Hij schreef: “Op het moment dat ik geloofde dat er een God was, begreep ik dat ik niets anders kon doen dan te leven voor Hem.” “Navolging is onafscheidbaar van de liefde. Iedereen die liefheeft wil navolgen: dit is het geheim van mijn leven. Ik heb mijn hart verloren aan Jezus van Nazareth die negentienhonderd jaar geleden gekruisigd werd en mijn leven bestaat eruit te proberen Hem na te volgen.” “Het gesprek van de ziel met God vanuit geloof, hoop en liefde… in de loop van de tijd brengt de ziel dan vruchten voort precies in de mate waarin de inwendige mens zich in de ziel heeft gevormd…


Lieve Gospa, "O Maagd, U bent de mand van Mozes, de ontvanger van het Woord,
de kelder van de nieuwe wijn die de gelovigen in vervoering brengt,
U bent de hand van God, het einde van de zonde,
dankzij wie de mensheid opstaat uit de afgrond van de zonden om de vreugde van de engelen te bereiken." Adam de Perseigne

 

 

Zr. Emmanuel Maillard
Gemeenschap van de Zaligsprekingen

 

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 15 april 2022

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria.

1. Op 25 maart 2022 ontving de zienster Marija de volgende boodschap:

“Lieve kinderen! Ik hoor je noodkreten en je bidden voor vrede. Satan vecht al jaren voor oorlog. Daarom heeft God mij naar jullie gezonden om je te leiden op de weg van de heiligheid, want de mensheid staat op een kruispunt. Ik roep jullie op om terug te keren naar God en Gods geboden, opdat het jullie goed zal gaan op aarde en jullie uit deze crisis geraken, die je aan jezelf te wijten hebt, omdat je niet luistert naar God die jullie bemint, die jullie wil redden en naar een nieuw leven wil leiden. Dank dat je op mijn oproep hebt gereageerd.”

2. Is het al te laat?
Tijdens de Tweede Wereldoorlog, zat mijn vader bij het verzet. Hij werd in 1942 gearresteerd en naar Duitsland gedeporteerd. Drie jaar lang heeft hij veel geleden in verschillende concentratiekampen. We weten allemaal dat er veel honger is geleden in deze kampen en hoe slecht de behandeling er was. Op een dag stond mijn vader oog in oog met een gevangene die omkwam van de honger. Omdat hij een stuk brood bij zich had, gaf hij deze aan de gevangene, maar deze keek hem mistroostig aan en deed in het geheel geen moeite om dit stuk brood, dat hem zou kunnen redden, aan te nemen. Mijn vader drong aan, maar het was tevergeefs, want de gevangene was niet meer goed bij zijn positieven. Hij had geen kracht meer om te reageren. Kort daarna overleed hij vanwege de honger. Voor hem was het te laat, hij had de grens van zijn overlevingsinstinct bereikt.

Wat er op het spel staat door onze keuze!
Ik heb vaak over dit feit nagedacht en realiseer me dat een dergelijke situatie vandaag de dag niet ongewoon is op andere gebieden. Maar laten we de aandacht gericht houden op Medjugorje en op de oproepen tot Leven en overleven, die de Moeder van God ons door haar bezoeken doet toekomen . Wat heeft zij ons 40 jaar lang allemaal niet aangereikt om te kunnen wandelen in de vrede van God, om de broederlijke gemeenschap te kunnen beleven en om in voorspoed op deze aarde te kunnen leven? In haar boodschappen van maart en april nodigt zij ons opnieuw uit om terug te keren naar God en om Gods geboden te leven, wat voor ons van vitaal belang is... Wie van ons zal er nog eens goed voor gaan zitten om deze uitnodiging tot overleven te lezen en te herlezen, en de genade te ontvangen die erin besloten ligt? Het gaat erom een keuze te maken, zoals op een kruispunt, en om zich daarbij niet te vergissen van richting. Leven met God of leven zonder God. Hebben we voldoende begrepen dat het om ons leven gaat, zowel op deze aarde als in de eeuwigheid?

Vertaald naar de praktijk: Heb ik een regelmatig gebedsleven? Ontvang ik de sacramenten “met het hart”? Stel ik daden van naastenliefde? Vergeef ik degene die mij heeft beledigd? Breng ik kleine offers voor het heil van de zielen, of gewoon “om de goede God te behagen”, zoals Thérèse van Lisieux dit verwoordde? En tenslotte, heb ik een mateloos vertrouwen in de onmetelijke Barmhartigheid van de Heer?
Als ik ‘JA’ aanvink bij al deze vakjes, dan ben ik op de goede weg, het enige wat nog is geboden is om vol te houden.

Nee, het is nog niet te laat!
God heeft een heel bijzondere Barmhartigheid bereid voor onze tijd, voor het pijnlijke intermezzo tussen het verleden en de Nieuwe Tijd met het ‘Nieuwe Pinksteren van Liefde’. Maar wij zijn zo verzwakt door de gewoonte om zonder God te leven, dat dit wel eens voor dovenmansoren zou kunnen zijn, waardoor we de kans op geluk missen, die ons wordt geboden.

3. De laatste boodschap van de heilige Faustina.
Laten wij eens kijken naar wat Jezus tegen de heilige Faustina Kowalska zei, en wat bestemd is voor de hele wereld (laatste boodschap uit het Dagboek, geschreven in het jaar van haar dood, in 1938):

"Vandaag hoorde ik de woorden: “In het Oude Testament zond ik de profeten naar mijn volk en dit ging gepaard met bliksem en donderslagen. Vandaag zend ik jou met mijn Barmhartigheid naar de hele mensheid. Ik wil de lijdende mensheid niet straffen, maar ik verlang haar te genezen door haar aan mijn Barmhartige Hart te drukken. Ik maak van kastijding gebruik als men mij daar zelf toe dwingt; mijn hand neemt niet graag het zwaard op van de gerechtigheid. Voordat de dag van de gerechtigheid aanbreekt, zend ik de dag van de Barmhartigheid”. Ik antwoordde: “O mijn Jezus, wilt Uzelf tot de zielen spreken.” (Dagboek § 1587)

Een uitzonderlijk geschenk.
Laten we ook dit jaar, ter gelegenheid van Pasen en van de zondag van Barmhartigheid (24 april), deze reddingsboei stevig vastgrijpen: “Schrijf, spreek over mijn Barmhartigheid. Vertel de zielen waar ze troost moeten zoeken. Dat wil zeggen bij de zetel van de Bramhartigheid (het sacrament van de verzoening). Daar vinden de grootste wonderen plaats… Het is voldoende om met geloof aan de voeten van mijn vertegenwoordiger te komen en hem je ellende voor te leggen. Het wonder van de Goddelijke Barmhartigheid zal zich tonen in heel zijn volheid. Al zou een ziel op een lijk in staat van ontbinding lijken zodat er menselijk gesproken geen hoop op herstel zou zijn en dus alles al verloren zou zijn, dan is dat bij God niet zo. Het wonder van de Goddelijke Barmhartigheid geeft de ziel volledig herstel. O hoe ellendig zijn zij eraan toe die van het wonder van Gods Barmhartigheid geen gebruik maken. Jullie zullen tevergeefs roepen, maar het zal te laat zijn.”(Dagboek § 1447) Laat Jezus onze gepijnigde mensheid genezen door haar aan Zijn Barmhartige Hart te drukken. Hij verlangt er zo naar om ieder van ons te omhelzen. Niemand wordt afgewezen. Het Levende Brood dat leven geeft aan de wereld is Jezus. Het is nog niet te laat om onze handen uit te strekken naar onze Verlosser, om af te zien van de zonde en om vanuit het hart een goede biecht te spreken. Om deze reden draagt Maria ons zoals een moeder haar kind draagt. Zij draagt ons naar haar Zoon Jezus en betrekt ons in de liefdevolle omhelzing die zij met Hem beleeft, want het is naar deze onuitsprekelijk mooie vereniging dat zij ons wil leiden.

4. Engelen in de frontlinies. In tijden van grote gevaren, oorlogen en oorlogsdreigingen vergeten wij maar al te vaak dat wij in de hemel zeer machtige vrienden hebben, en dat sommigen van hen vanaf het moment van onze conceptie persoonlijk door God aan ons zijn toevertrouwd, zoals onze Bewaarengel. “Satan vecht al jaren voor oorlog”, zegt Maria tegen ons, maar wie is hij dan wel te opzichte van heel het Hemelse Leger dat God voortdurend aanbidt en voor ons speciale missies op aarde uitvoert.

We hebben veel gebeden voor de wereldvrede op 25 maart, toen paus Franciscus de mensheid toewijdde aan het Onbevlekt Hart van Maria, en in het bijzonder Oekraïne en Rusland. Maar we kunnen voortgaan met bidden en de machtige hulp van de engelen inroepen. Laten we hen naar de frontlinies sturen in Oekraïne en overal waar gevochten wordt. Wat wij niet kunnen door onze menselijke beperkingen, kunnen zij wel. De Bewaarengel is de ideale vriend, omdat hij specifieke gaven heeft die voor ons zeer waardevol zijn. Samenwerken met hem opent prachtige horizonten en verandert ons leven.

In de geestelijke strijd zijn de engelen onze intieme vrienden
die ons waarschuwen voor de listen van de vijand en ons helpen ze te overwinnen met Gods genade. Ze roepen ons tot de orde als we afdwalen van de weg waarop we Jezus volgen. Zij leiden ons terug in de juiste richting, omdat zij Gods plan voor ons kennen en weten wat onze unieke roeping op deze aarde is.

Wij kunnen hen ook opdrachten toevertrouwen, hen vragen krachtig in te grijpen in Oekraïne en zich te bekommeren om de slachtoffers van de gevechten en de vluchtelingen, en we kunnen hen vragen om de staatshoofden te inspireren bij hun beslissingen. Wij zijn beperkt in de hulp die wij zouden willen geven, maar zij zijn dat niet als wij vurig en vol vertrouwen tot hen bidden.

5.
De verrassingen van de engelen. Onze broeder Denis heeft een wonderlijke relatie ontwikkeld met zijn Bewaarengel. Bijvoorbeeld: elke avond vertelt hij hem hoe laat hij wakker moet worden de volgende morgen. Hij heeft geen wekker nodig, de engel neemt deze zorg op zich. Op een morgen zou de engel hem om 3.00 uur wekken, zodat hij een vliegtuig naar Split kon halen. Maar de engel wekte hem om 3.20 uur en Denis moest zich haasten om niet te laat te komen. Toen hij op de luchthaven aankwam, zag hij dat zijn vlucht 20 minuten vertraging had! Een andere keer wekte de engel hem niet om 3.30 uur, zoals de avond ervoor was afgesproken, maar in plaats daarvan om 2.30 uur. Geheel verbijsterd stond Denis op en vertrok naar het vliegveld. Daar kreeg hij te horen dat hij naar een kantoor in de buurt moest gaan om een pas te regelen, wat enige tijd in beslag nam. Zonder zijn gehoorzaamheid aan de engel, zou Denis zijn vlucht gemist hebben. Als engelen zo nauwkeurig naar ons luisteren, welke wonderen van hulp zullen zij dan niet bewerken bij onze door oorlog geteisterde broeders? Een patiënt in Frankrijk of elders die in bed moet blijven liggen kan zijn engel vragen Oekraïense kinderen te beschermen die in levensgevaar verkeren.

Laten we ze met duizenden sturen.
Laten we alles doen wat in ons vermogen ligt, en God zal de rest doen. Natuurlijk geldt ook hetzelfde voor onze vrienden de Heiligen.

6. Charles de Foucault zal op 15 mei heilig verklaard worden.
Hij is een groot aanbidder van Jezus in de Eucharistie geworden. Waarom zouden wij hem niet een gebedsnoveen (naar onze keuze) aanbieden vanaf 5 mei, om van hem te verkrijgen dat de droom van de Maagd Maria zich mag verwezenlijken, namelijk, dat in elke parochie een kapel van eeuwige aanbidding gesticht zou mogen worden. Opdat wij ware aanbidders zouden mogen worden in Geest en in waarheid, zoals de Vader deze zoekt.

7. Vicka maakt het beter, en ze kon op 25 maart naar Rome gaan voor het feest van de Aankondiging van de Heer en voor de toewijding van de mensheid door de Heilige Vader. Laten we bidden voor verdere vooruitgang in haar gezondheid, want we willen haar zo graag terugzien in dienst van de pelgrims!


Lieve Gospa, met uw Moederhart willen we met Jezus deze heilige dagen beleven!
U hebt ons gezegd:
“Lieve kinderen, ik wil jullie mijn Hart geven, opdat jullie
Jezus zouden liefhebben zoals ik Hem liefheb, en elkaar zouden liefhebben zoals ik jullie liefheb."

 

Zr. Emmanuel Maillard
Gemeenschap van de Zaligsprekingen

 

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 15 maart 2022

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria.

1. De zienster Marija ontving op 25 februari 2022 de volgende boodschap:


“Lieve kinderen! Ik ben bij jullie en we bidden samen. Mijn lieve kinderen, help mij met het gebed, opdat Satan niet zegeviert. Zijn macht van dood, haat en angst heeft de aarde bezocht. Daarom, mijn lieve kinderen, keer naar God en het gebed terug, naar vasten en onthouding, voor al degenen die vertrapt en arm zijn en geen stem hebben in deze wereld zonder God. Lieve kinderen, als je niet naar God en Zijn geboden terugkeert, heb je geen toekomst. Daarom heeft Hij mij naar jullie gezonden om je te leiden. Dank dat je op mijn oproep hebt gereageerd.”

2. Een zeer geïnspireerde heilige voor de toekomst.
Een zeer geïnspireerde heilige voor de toekomst. De mensen weten nog steeds te weinig over Don Dolindo Ruotolo, een beroemde Italiaanse priester. Voordat ik enkele uitspraken van hem citeer, volgt hier een korte omschrijving van zijn leven. U zult begrijpen waarom ik hem bijzonder vindt.

Hij had een goed begrip van de dingen. Don Dolindo is een heilige priester uit Napels (1882-1970), die meervoudig zijn gunsten verleent aan allen die hem aanroepen. Laat me u een episode uit zijn leven vertellen... Omdat hij op school niets van de lessen begreep, en hij werkelijk slecht was in elk vak, maar dan ook echt heel slecht, kreeg hij op school altijd straf en werd hij thuis vernederd. Terwijl hij onder veel lijden gebukt ging, verloor hij niet de hoop die hij in het geheim koesterde om ooit priester te worden. Als tiener smeekte hij op een dag de Heilige Maagd: “O mijn lieve Moeder, als U wilt dat ik priester word, geef mij dan een goed verstand, want U kunt toch duidelijk zien dat ik super dom ben.”
Op dat moment stak er opeens een windvlaag op, en een afbeelding van de heilige Maagd en het Kind Jezus prentte zich op zijn voorhoofd. Hij kreeg terstond antwoord vanuit de Hemel: Dolindo ontving zulk een intelligentie, zulk een wijsheid, dat hij in alles de eerste en de allerbeste werd. Het omvangrijke werk van zijn geschriften en onderrichtingen getuigt hiervan. Natuurlijk was dit niet wat van hem een heilig priester maakte. Ik laat het aan u over om zijn leven nader te leren kennen. Het getuigt van een wondermooie groei naar een diepe intimiteit met Christus. (www.dolindo.org)

Nu wil ik graag een van zijn geschriften citeren, die, zo het me lijkt, profetisch van karakter is. Het betreft Jezus die tot de ziel spreekt, en die ziel kan die van jou zijn. Elk woord is er van belang.

Jezus richt zich tot de ziel:


“Wanneer het de schijn heeft dat de wereld is overgeleverd aan tirannieke machtshebbers onder de heersers en dat deze totalitaire machthebbers zich hebben verenigd als vijand tegen de Kerk, weet dan dat de troon van het monster er een is die is beschadigd, en dat deze met één klap zal instorten, getroffen door een steen die zich losmaakt uit de berg. Laat Mij doen, want Ik ben diegene die op harmonische wijze vrij spel geeft aan de eisen van de Goddelijke Heerlijkheid en die de loop der dingen overlaat aan de slechtheid van de mensen om van daaruit de Goddelijke Heerlijkheid te laten zegevieren. U zult het zien gebeuren, zelfs op kleine schaal, want van de ene dag op de andere zullen sommigen die geweld gebruiken plotseling verdwijnen en de gezinnen zullen vrede vinden en voorspoed ervaren. Aanbid God en leg bij Hem de zorg neer om in de wereld orde te scheppen vanuit vrede, want Hij ziet alle dingen, beschikt over alle dingen en bestuurt alles zoals Hij het toestaat. Jijzelf, laat je meevoeren op de mysterieuze wegen van Zijn Voorzienigheid en bid... Oh, het gebed! Bid, bid met de zekerheid dat je gebed een manier van handelen is. Gebed is de machtigste van alle handelingen.” (Over overgave aan God, uittreksel)

3. De heilige Josef is op zoek naar portiers De rol van een portier is om de deur te openen voor wie binnen wil komen. Onze huizen, onze families hebben deuren; ze kunnen open of dicht zijn. Nadat hij in Bethlehem door zijn eigen volk botweg werd afgewezen toen hij in de herbergen om een fatsoenlijk onderkomen vroeg voor de geboorte van Jezus, vraagt de heilige Jozef nog steeds of hij bij ons mag binnenkomen. Hij wil elk van onze gezinnen tot het zijne maken, hij die de steun van de gezinnen is en de roem van het gezinsleven.

In elk gezin is er maar één persoon nodig om de deur naar deze grote heilige te openen. Hij staat buiten te wachten met de nederigheid van iemand die zich niet opdringt, ondanks zijn glorierijke titel van echtgenoot van de Moeder van God, maar hij brandt van verlangen om bij ons binnen gelaten te mogen worden, terwijl hij beladen is met wel 1000 geschenken. Hij kent onze noden, onze pijnlijke tekortkomingen, ons gebrek aan liefde en onze verdeeldheid. Hij ziet op heldere wijze vanuit het goddelijk licht, hoezeer wij naar vrede verlangen en dat wij niet weten hoe wij die kunnen verkrijgen. Hij ziet onze ellende, onze materiële en geestelijke armoede, onze angsten en ons lijden, en hij wil ons zo graag te hulp komen. Hij heeft er de middelen voor en hij is verbaasd dat wij dat niet weten. Wie in ons gezin zal de deur voor hem opendoen? De zalige Alexandrina de Costa uit Portugal, die een sterke band met hem had, geeft ons deze kostbare uitspraak, die Jezus haar toevertrouwde over Zijn geliefde adoptievader:

“Vraag me wat je wilt in de naam van hem die op aarde mijn adoptievader was. Vraag en zeg tegen de mensen dat ze in zijn naam tot mij moeten bidden; hij kan van mij vanuit de Hemel verkrijgen wat alle heiligen tezamen niet weten te verkrijgen.”


Ik heb me vaak afgevraagd hoe zo'n grote heilige in heel het Evangelie de stilte heeft weten te bewaren. Ik geloof dat de reden ook hier zijn nederigheid is. Hij was zich zo bewust van het grote mysterie dat hem was toevertrouwd, eerst in Maria en vervolgens in Jezus, dat hij voortdurend luisterde naar de plannen van God. Hij wilde zich niet met zijn eigen woorden mengen in wat de Heilige Geest hem in het diepst van zijn ziel influisterde, omwille van de Heilige Familie die hij op deze wijze wilde liefhebben, wilde dienen en leiden. O, als wij eens beter zouden luisteren naar de influisteringen van God in onze ziel in plaats van ons zo te laten afleiden door de leugenachtige lichten van de wereld, hoeveel ellende zou ons dan bespaard blijven. Hoeveel lijden zou ons bespaard blijven. Om het te zeggen met een beeld vanuit onze tijdsgeest: ik durf te zeggen dat zijn mobiele telefoon, zijn IPhone, de stem van God was die hij in zijn hart liet weerklinken, evenals de boodschappen van de Engelen dat waren, die hij op de gepaste tijd te horen kreeg. Hij was die goede, goed bewerkte grond die het zaad van het Woord ontvangt en het honderdvoudig vrucht laat dragen. Shema Israël, Luister Israël.... Geen inmenging bij de heilige Josef.

Bovendien zocht hij nooit enig persoonlijk voordeel vanuit zijn unieke missie. Voor de apostelen, die vol ambitie zaten, en die groot wilden zijn, en die een beloning verwachtten voor het volgen van Jezus, was Pinksteren nodig voordat zij zichzelf volledig overgaven. Jozef daarentegen gaf zichzelf onmiddellijk en op volledige wijze, en aanvaardde het om onder de radar te lopen, terwijl hij zich helemaal overgaf zonder van tevoren de plannen van God te kennen ten aanzien van de Heilige Familie. Hij gaat stap voor stap vooruit, gesteund door een onbegrensd vertrouwen in het geheime plan van de Vader voor zijn Zoon en voor de Maagd Maria. Voor iemand die verantwoordelijk is voor een gezin - en wat voor een gezin, is dat een heldhaftige daad.

Maar laat weer terugkeren naar de portiers... Mijn persoonlijke ervaring heeft mij geleerd dat men nooit tevergeefs de heilige Jozef aanroept, zowel voor tijdelijke als voor geestelijke genaden. Ik kan u alleen maar uitnodigen om deze ervaring zelf in uw gezin of uw gemeenschap op te doen. Open de deur voor hem zodat hij bij u binnenkomt, opdat hij geliefd en gekend kan worden voor wie hij is. Laat deze kans niet voorbijgaan. Hij is zo'n trouwe vriend. Sta Hem toe in deze moeilijke tijden om krachtig in uw huis te handelen. Jezus zelf gehoorzaamde op aarde zijn vader Jozef volledig, en Hij blijft hem gehoorzamen in de Hemel. Waarschijnlijk noemt Hij hem nog steeds “Papa”.

4. Op 18 maart zal Mirjana Soldo haar jaarlijkse verschijning hebben. Wij zullen u de boodschap sturen die Maria haar voor ons zal geven. Let op! Er circuleren veel valse boodschappen en berichten op internet, maar Mirjana heeft voor die dag niets speciaals aangekondigd in verband met de geheimen. Laten we rustig blijven en ons concentreren op de echte wensen van Maria, vooral die van de maand februari zouden we goed in ons op moeten nemen, ze zijn ernstig en zeer belangrijk voor onze toekomst: “...Lieve kinderen, als je niet naar God en Zijn geboden terugkeert, heb je geen toekomst...”. Onze enige echte toekomst is Jezus!

5. Nieuw: SPOTIFY. Een nieuw en zeer praktisch hulpmiddel! Mis de kans niet om te luisteren naar de selectie van conferenties die ik tot nu toe heb gegeven om samen op weg te gaan naar de Triomf van het Onbevlekt Hart van Maria.

https://open.spotify.com/show/01uzkf9S8CpOznURUnFIGG?si=e24b61e7fb8a40b8



6. Het is nooit te laat!
De paus zal Rusland en Oekraïne toewijden aan het Onbevlekt Hart van Maria. De toewijding zal plaatsvinden op vrijdag 25 maart tijdens de boeteviering die paus Franciscus om 17.00 uur zal voorgaan in de Sint-Pietersbasiliek. Dezelfde toewijding zal op dezelfde dag in Fatima worden verricht door kardinaal Krajewski, de pauselijke aalmoezenier. Hij doet dit als de gezant van de paus. Dit werd aangekondigd door de directeur van de pers van de Heilige Stoel, Matteo Bruni. De dag van het feest van de Aankondiging van de Heer werd gekozen voor deze toewijding.


Lieve Gospa, wat zou er zonder jou van de wereld worden.
Dank U voor alle gebedsgroepen die U in de afgelopen 40 in het leven hebt geroepen,
dank U voor al degenen die met U meelopen te midden van de vlammen van deze wereld zonder God.
Lieve ‘Mamma’, bescherm uw “kleine rest” die zich aan U toevertrouwt !

 

Zr. Emmanuel Maillard
Gemeenschap van de Zaligsprekingen

 

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.

Medjugorje, 16 februari 2022

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria.

1. De zienster Marija ontving op 25 januari 2022 de volgende boodschap:


““Lieve kinderen! Vandaag roep ik jullie op, naar persoonlijk gebed terug te keren. Mijn lieve kinderen, vergeet niet dat Satan sterk is en dat hij zoveel mogelijk zielen naar zich toe wil trekken. Wees daarom waakzaam in het gebed en vastbesloten tot het goede. Ik ben met jullie en zegen jullie allen met mijn moederlijke zegen. Dank dat je aan mijn oproep gehoor hebt gegeven.”

2. Een ernstige oproep.
Toen Jezus Zijn afschuwelijke lijdensweg in Gethsemanie onderging, riep Hij, riep Hij en riep Hij opnieuw. Maar Petrus bleef slapen net als Jacobus en Johannes, terwijl Judas daarentegen klaarwakker was. Vandaag de dag beleeft de Kerk haar doodsstrijd. Het is niet moeilijk om te begrijpen dat Jezus, nu Hij Zijn Bruid zo slecht behandeld ziet, net als zij in doodsangst verkeert. Jezus' oproep is duidelijk, Hij herhaalt de oproep van 2000 jaar geleden: “Waakt en bidt met Mij”. Wat zou er zijn gebeurd als Petrus had gewaakt in plaats van te slapen?

Vandaag de dag kunnen en moeten wij Jezus meer naderen, omdat Hij ons uitnodigt om Hem gezelschap te houden. Het komt er op neer dat Hij ons in feite smeekt om Hem gezelschap te houden. Omdat wij daarmee veel kwaad kunnen vermijden; al dat kwaad waarover wij zoveel klagen, zonder erbij stil te staan dat wij de macht hebben om te helpen al dit kwaad te overwinnen. Gaat het hier om geestelijke luiheid, of blindheid, of misschien om onverschilligheid, of om de ziel die is ingeslapen, of weigeren wij bewust?

3. Een Mozes in Hongarije.
Deze dagen ontvingen we een Hongaarse vrouw, getrouwd en moeder, 60 jaar oud, die ons heeft wakker geschud. Haar ogen stralend van een aanstekelijke blijdschap. Zij werkt samen met pater Justo Lofeudo, die erom bekend staat dat hij op meerdere plaatsen kapellen van Eeuwigdurende Aanbidding opent en heeft geopend. Sinds jaren heeft zij de leiding over een kapel in Boedapest, en zij laat geen verstek gaan om te getuigen over de kracht van de Eucharistische Aanbidding. Ondanks de tomeloze woede van de vijand vanwege de vele vruchten die de aanbidding van Jezus in de Eucharistie en de aanwezigheid van Maria hebben voortgebracht, heeft zij weten te volharden. Ik geef u enkele voorbeelden:

“Er was een vrouw die verschillende keren onze kapel bezocht en ik kon duidelijk zien dat ze niet aan het bidden was. Haar aandacht was gericht op haar mobiele telefoon waarop ze een video afspeelde van een obscene rite. Ik voelde aan in mijn hart dat zij was gekomen om schade aan te richten en om de aanbidding te verstoren; zij wilde deze kapel en hen die er baden vervloeken. Ik bleef een poosje zwijgend naar haar kijken. En vervolgens besloot ik om haar te testen met een eenvoudige test, die haar geheime bedoelingen en de intentie van haar gedrag zou onthullen. Ik begon hardop de Rozenkrans te bidden, waarbij ik er van overtuigd was dat Maria de zaak tot een goed einde zou brengen. Inderdaad, de test faalde niet: de vrouw was niet in staat om de Rozenkrans te verdragen. Na het derde tientje, liep ze de kapel uit en ze is nooit meer teruggekomen”.

“Een andere keer, kwam er iemand de kapel binnen met als doel om de aanbidding te verstoren. Ze begon luid en hardop te spreken en haar taalgebruik was agressief. Ze probeerde ons uit te lokken om de aanbidding te onderbreken. Ik zei tegen de aanwezige aanbidders dat ze hardop de Rozenkrans moesten gaan bidden. Opnieuw liet de reactie niet lang op zich wachten: na een paar ‘Weesgegroetjes’ riep ze: “Stop”. Natuurlijk gingen we door en vervolgens riep ze uit: “Ik kan het niet aanhoren”. Vervolgens zei ik op rustige toon tegen haar: “Al 2000 jaar wordt Satan verslagen door het kostbare Bloed van Jezus”. Ze ging meteen weg en kwam nooit meer terug. Aanvankelijk wist ik niet hoe ik met de situatie moest omgaan en hoe ik haar weg zou kunnen krijgen. Maar in gebed werd ik er door de Heer aan herinnerd wat een leek kan zeggen en doen om de vrede te bewaren wanneer een persoon onder invloed van een demon onrust probeert te zaaien”.

Onze Hongaarse vriendin is als Mozes, met haar handen ten hemel opgeheven worden overwinningen in de wereld mogelijk gemaakt.

4. Een remedie tegen oorlog, misdaden, geweld, drugs...?
Men kan zich afvragen waarom Satanisten er zo in geïnteresseerd zijn om Hosties te stelen of om te verhinderen dat de gelovigen Jezus aanbidden in het Heilig Sacrament. Als de Hostie volgens de schijn enkel een simpel stukje brood lijkt te zijn, waarom doen ze dan zoveel moeite om de Hostie te bestrijden? Omdat Satan aanbeden wil worden en de plaats van Jezus wil innemen. Hij weet maar al te goed dat wanneer Jezus wordt aanbeden (en niet meer eenzaam en verlaten in onze Tabernakels verblijft), dat dan de stralen van Liefde en Barmhartigheid die uit Zijn geopende Hart vloeien, zich over de hele wereld verspreiden en de duisternis verdrijven. Zij dwarsbomen de rampzalige plannen van de Vijand. Daar waar er aanbiddingskapellen zijn, verminderen de aanvallen van de Boze tegen Gods kinderen, of deze aanvallen verdwijnen zelf helemaal, zoals misdaden, verkrachtingen, oorlogen, drugs, abortussen, echtscheidingen, seksueel misbruik, pornografie, satanische rituelen, enz.
De biddende gelovigen die voor Jezus staan zijn als katalysatoren die de genaden van God aantrekken, en die ermee worden doordrongen en die het zo mogelijk maken om vele mensen in de stad en in de wereld te bereiken. Golven van goddelijke vrede die uit het Hart van Christus vloeien verspreiden zich alom, en raken daarbij zowel gelovigen als ongelovigen, en ze bewerken genezingen, bevrijdingen, bekeringen, verzoeningen enz.

“En Hij zei tegen Petrus: ”Kunt gij dan niet één uur met mij waken?” Jezus is niet alleen onze Goddelijke Geneesheer, Hij is ook het geneesmiddel dat ons het leven geeft. In deze tijd, waarin wij worden overspoeld met uiteenzettingen over onze gezondheid, en waarin wij mateloos veel discussiëren over menselijke middelen om de huidige kwalen die de wereld teisteren de kop in te kunnen drukken, lijkt het er op dat wij zijn vergeten dat onze Schepper ook onze Geneesheer is en dat Hij plannen heeft van vrede en vreugde voor ons. Als we genezing zoeken waar we haar niet kunnen vinden, dan is de volgende stap dat we vervallen in wanhoop, maar als we terugkeren naar Jezus zoals Maria ons dat aanhoudend vraagt, dan is de volgende stap eenvoudigweg dat ons hart vervuld zal zijn van vrede, deze heerlijke vrucht waarnaar iedere mens verlangt.

Laten we bidden dat de Eucharistische Aanbidding opnieuw zou worden ingesteld in de parochies, die dan een heroplevende vernieuwing zullen kennen. Als er geen aanbidding wordt aangeboden, of als we niet bij een aanbidding aanwezig kunnen zijn, dan is het altijd mogelijk om God thuis ‘in geest en waarheid’ te aanbidden. Zo is het ook goed om onze Geestelijke Communies te vermenigvuldigen. Zo kunnen wij bijvoorbeeld gedurende de dag een goed moment uitkiezen om tot God te bidden, en om ons in de geest in de aanwezigheid van Jezus te plaatsen voor een tabernakel dat wij kennen of een monstrans en om dan tot Hem bidden. Als Hij ons verlangen naar Hem ziet en onze goede wil, dan zal Hij Zich aan ons geven. Veel zieken en ouderen doen dit en ze weten vele genaden te verkrijgen voor hun familie en voor de wereld. Zij zijn echter maar een kleine rest in vergelijking tot het aantal gelovigen. Dat deze kleine rest steeds vuriger zou mogen worden en zou mogen groeien in aantal.

Maria bemoedigt ons onophoudelijk. “Aanbid mijn Zoon,” zegt ze tegen ons. “Aanbid voortdurend het Allerheiligst Sacrament. Als de christenen aanbidden, dan ben ik daar altijd bij aanwezig. Zij ontvangen dan bijzondere genaden”. (15 maart 1984).

5. Jezus als middelaar bij de gangsters.
Juarez, in het noorden van Mexico, werd in 2008 beschouwd als een van de gevaarlijkste steden ter wereld, met haar 1,3 miljoen inwoners. Veel drugshandel, geweld, moorden, voortdurende oorlogen tussen tegenover elkaar staande bendes die elkaars territorium willen bemachtigen... Pater Patrico Hileman, die kapellen van Eeuwigdurende Aanbidding opent in Latijns-Amerika, gaf het volgende getuigenis in 2017 bij Radio Maria, in Argentinië:

In 2013 waren er 40 doden per dag.
Twee bendes vochten er om drugs en zaaiden er de dood. Een groep soldaten, enerzijds, stond aan de kant van de ene bende, terwijl, anderzijds, de politie de kant van de andere bende had gekozen. Het heerste terreur. Ze vermoordden allerlei mensen en staken huizen in brand. Het leek of er geen einde aan de gevechten zou komen. In 2013 vroeg een van de parochies, die het meest wanhopig was, aan de missionarissen of ze een kapel van Eeuwigdurende Aanbidding zouden willen openen, omdat, zo zeiden de mensen van deze parochie, “alleen Jezus ons hieruit zal kunnen redden, alleen Jezus zal ons veiligheid kunnen geven". Binnen drie dagen openden de missionarissen deze kapel, op het hoogtepunt van de crisis.

Het aantal misdaden daalde van 3.766 in 2010 tot 256 in 2015. Wat was er gebeurd? “Wanneer een parochie God dag en nacht aanbidt,” legt pater Hileman uit, “dan wordt de hele stad omgevormd”. Hij vertelt ook de volgende gebeurtenis:
“Op een nacht, toen de stad in staat van beleg was, was een vrouw om 3 uur 's nachts op weg naar de kapel om er een ‘heilig uur’ te bidden, toen zij plotseling werd aangehouden door zes soldaten die haar vroegen waar zij heen ging. “Naar de kleine kapel,” antwoordde ze. “Waar is dat?” vroegen de soldaten, “op dit uur is alles gesloten”. De vrouw bood hen aan om met haar mee te gaan om zelf te zien waar ze heen ging. Toen ze bij de kapel waren aangekomen, zagen ze hoe zes vrouwen het Heilig Sacrament aanbaden. En vervolgens zei de vrouw tegen hen: “Jullie denken waarschijnlijk dat jullie ons beschermen? Echter, wij bidden 24 uur per dag voor jullie.“ Een van de soldaten viel op de grond terwijl hij zijn geweer vasthield en begon te huilen voor de uitgestalde Jezus. De volgende dag, om 3 uur 's morgens, kwam hij opnieuw naar de kapel, in burgerkleding, om er zijn uur van aanbidding te doen, terwijl hij “een stortvloed van tranen” stortte.

Twee maanden na de opening van de kapel verklaarde de pastoor dat sinds het bestaan van deze kapel de moorden in Juarez gestopt waren, er was niemand meer vermoord. Pater Hileman opende vervolgens tien kapellen in één jaar. En dat is nog niet alles: het bisdom wilde het seminarie sluiten, omdat er nog maar 8 seminaristen waren. Maar dankzij de Altijddurende Aanbidding steeg het aantal seminaristen van 8 naar 88. De bisschop vertelde aan Pater Hileman dat deze seminaristen deelnamen aan de aanbidding.

6. Mgr. Aldo Cavalli
, de nieuwe apostolische gezant voor Medjugorje, is op vrijdag 11 februari aangekomen in Medjugorje. Hij vierde er de zondagsmis en uitte zijn vreugde over zijn aanwezigheid in Medjugorje. Laten wij voor hem bidden, dat zijn ambt veel goddelijke zegen zou mogen ontvangen.


Lieve Gospa, U bent degene die ons op een bijzondere manier onderdompelt in de liefdevolle omhelzing van uw Zoon Jezus. Wij bidden u, geef ons alstublieft uw hart, zodat wij Hem kunnen liefhebben zoals u Hem liefheeft, en opdat we elkaar kunnen beminnen in Hem, want dat is uw verlangen, dat is het geschenk dat U ons wilt geven.

 

Zr. Emmanuel Maillard
Gemeenschap van de Zaligsprekingen

 

 

Nieuwsbrief van Zuster Emmanuel.
Medjugorje, 16 januari 2022

Mijn dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria.

1. De zienster Marija ontving op 25 december 2021 de volgende boodschap:


“Lieve kinderen! Vandaag breng ik jullie mijn Zoon Jezus, opdat Hij jullie Zijn Vrede geeft. Mijn lieve kinderen, zonder vrede heb je geen toekomst en geen zegen. Keer daarom terug naar het gebed, want de vruchten van het gebed zijn vreugde en geloof, zonder welke je niet kunt leven. De zegen die Wij je vandaag geven, breng die naar jullie gezinnen en verrijk allen die je ontmoet, zodat zij de genade voelen, die jullie ontvangen. Dank dat jullie aan mijn oproep gehoor hebben gegeven.."

De ziener Jakov Colo heeft zijn jaarlijkse verschijning ontvangen. Hier volgt de boodschap:


Lieve kinderen, Jullie zijn en worden “kinderen van God” genoemd. Als jullie harten ook maar die onmetelijke Liefde zouden voelen die God voor jullie heeft, dan zouden je harten Hem aanbidden en danken op elk moment van je leven. Daarom, mijn lieve kinderen, open vandaag, op deze dag van genade, je hart en smeek de Heer om de gave van het geloof, zodat jullie werkelijk de naam “kinderen van God” waardig worden, die met een zuiver hart hun Hemelse Vader danken en eren. Ik ben bij jullie en zegen jullie met mijn moederlijke zegen.

2.Kerstmis is voorbij, het Kind-Jezus blijft.
Beseffen wij voldoende dat het Kindje Jezus ons toebehoort? Hij is van ons, omdat de Hemelse Vader Hem door Maria aan ons heeft gegeven. Wij beseffen niet hoezeer God Zichzelf aan ons geeft, ook in de Eucharistie, waardoor wij volledig over Hem kunnen beschikken. Natuurlijk is het belangrijk dat we Hem ontvangen, en dat we onszelf tot Zijn beschikking stellen, en Zijn zienswijze binnentreden... Een mooie episode uit het leven van de heilige Teresa van Avila schiet me hier te binnen. Op een nacht, toen zij de trap opging in het klooster van de Menswording, zag zij op de bovenste tree van de trap een prachtig kindje staan. Hoe is het mogelijk dat hij hier is binnengekomen, vroeg ze zichzelf af?

Het kindje stelde haar een vraag:
“Wie bent jij?”
“Ik ben Teresa van Jezus, en, hoe heet jij, lief kind?”
“Als jij Teresa van Jezus bent, dan ben ik Jezus van Teresa”

Wat een mooie dialoog. Om jaloers op te zijn. We mogen benijden wat God aan de heiligen geeft. Maar wat aan Teresa van Avila werd gegeven, wordt ook ieder van ons aangeboden. Als ik bij Jezus hoor, dan hoort Jezus ook bij mij. Als ik mij aan zijn Hart toewijd, behoort zijn Hart ook mij toe. De profeet Jesaja heeft dit al verkondigd: “Een kind werd ons geboren, een zoon werd ons gegeven...”. Gegeven aan wie? Wie is deze ‘wij’? Jozef en Maria misschien? Ja, natuurlijk, maar dit Kind is ook van jou, van mij, van ieder van ons. Hij is ook jouw Jezus.

Als er een kind in een gezin wordt geboren, dan verandert alles in huis. Het wordt het middelpunt van onze aandacht, want het is zo kwetsbaar dat het niet anders kan dan alles van ons verwachten. Ook het Kindje Jezus verwachtte alles van zijn ouders. Het Kind dat bij ons in huis komt is geen levenloos ding of een standbeeld, maar een levend wezen, en het heeft onze liefde nodig. Een kind krijgen verandert het leven volkomen, hoezeer te meer als het om het Kindje Jezus gaat. Zoals alle kleintjes wil Jezus verwelkomd worden, en bemind worden, en Het wil dat we Het dicht tegen ons hart houden. Het Kindje Jezus wil aanbeden worden.

Elke Kerstmis geeft Maria Hem opnieuw aan ons, zodat Hij bij ons blijft. “Lieve kinderen, moge de tederheid van mijn kleine Jezus jullie altijd vergezellen”, zegt ze. Wat ze geeft, neemt ze niet terug. Zij wil dat Hij in onze harten geboren wordt en er vrede brengt. "Mijn lieve kinderen, zonder vrede heb je geen toekomst en geen zegen. Keer daarom terug naar het gebed...”.

Talrijk zijn de heiligen die een prachtige ervaring hebben gehad met het Kindje Jezus. Ik zou een hele bladzijde nodig hebben om hen allemaal op te noemen, en om hun ervaringen te beschrijven zouden meerdere dikke boeken nodig zijn. (Ik ken persoonlijk mensen die in hun vroege jeugd met het Kindje Jezus hebben gespeeld en die dit, in hun onschuld, doodnormaal vonden). Hier 4 voorbeelden onder vele anderen:

De eerbiedwaardige Marguerita van het Heilig Sacrament (Carmel van Beaune, 1619-1648), had een heel bijzondere relatie met het Kind-Jezus, waarbij Hij haar “de bruid van mijn jeugd” noemde. De titel die zij kreeg was: “Kleine bruid van het Kindje Jezus, die voor Hem zo lieflijk was”.

Jezus wilde dat zij het mysterie van Zijn kindsheid op een unieke manier zou beleven. Zelfs Marguerita's lichamelijke groei stopte toen zij twaalf jaar oud was. Hij liet haar alle deugden van Zijn kinderjaren beleven en maakte haar deelgenoot van de macht van Zijn kinderjaren: “Ik zal niets weigeren aan jou gebeden”.

Marguerita was een van de eersten die zei: De gebeden die worden opgedragen omwille van de verdiensten van de kindsheid van Jezus, worden altijd verhoord”.

Op een dag vroeg een religieus haar hoe hij het Kind Jezus in zijn hart zou kunnen laten wonen en hoe Het zijn hart zou kunnen vormen met Zijn aanwezigheid. De karmelietes antwoordde: “Je moet in de navolging van het Kind-Jezus leven en niet volgens je eigen natuur, zonder iets anders te willen zien of te willen voelen dan Hem, alsof er op de wereld niets anders bestaat dan alleen jij en het Kind-Jezus. Je moet jezelf helemaal overgeven in Zijn goddelijke handen, opdat Hij over je kan beschikken, zowel tijdens je leven als in het uur van de dood. Je moet alles aan Hem overgeven, alles wat je bent en alles wat je bezighoudt, zowel in de tijd als in de eeuwigheid...”

Mélanie is een voorbeeld dat weinig is gekend:
Het herderinnetje van La Salette, Mélanie Calvat (1831-1904), werd bevoorrecht met een buitengewone ontmoeting met het Kindje Jezus, toen zij zich in een rampzalige situatie bevond. Haar moeder kon haar stiltes en haar aantrekking tot Jezus niet langer verdragen. Ze wilde een wereldse dochter, maar het kleine meisje verzette zich hiertegen. Wat er toen gebeurde is ongelooflijk: haar moeder opende de deur van het huis en joeg schreeuwend van haat haar dochtertje weg, het huis uit.
"Ga weg, ga leven met de vossen en de wolven, en kom niet meer terug”. Mélanie was toen pas 3 jaar oud. Ze huilde, en ze huilde, en ze huilde..., en vervolgens ging ze onder een eik zitten. Ze bleef nog lang huilen en ze schreeuwde daarbij om haar moeder. En vervolgens viel ze in slaap. In haar droom zag zij een heel mooi jongetje, geheel in het wit gekleed, dat ook 3 jaar oud was, en dat haar troostte. Hij speelde met haar zoals kinderen doen. Toen werd ze weer wakker en opnieuw begon ze te huilen... Daarop kwam dit “kleine broertje” in werkelijkheid, en niet louter in haar droom, naar haar toe. Hij bleef bij haar en groeide met haar op. Pas veel later realiseerde zij zich dat het het Kindje Jezus was. Hij onderrichtte haar, stelde haar voor aan zijn hemelse Moeder, en in 1846 begonnen de verschijningen van Maria in La Salette.... Dit is het verhaal van een martelaarskind en van een uitverkoren ziel. Mélanie, gestigmatiseerd, werd lid van de Derde Orde van de heilige Dominicus en ze ontving de naam: ‘Zuster Maria van het Kruis’, dit kruis dat zij vanaf haar vroege jeugd vastberaden had omarmd, terwijl ze werd geleid door ‘de kleine jongen’.

De heilige Thérèse van Lisieux,
die geheel was geboeid door de woorden van Jezus, helpt ons om de kleinheid van kinderen te beleven, aan wie de belofte is gegeven dat ze het Koninkrijk zullen binnengaan. Haar zus Céline vertelt over een leuk voorval uit hun kindertijd, waaraan Thérèse haar herinnerde voordat ze stierf: “We waren op bezoek bij onze buren in Alençon, en een paard blokkeerde de toegang tot de tuin. Terwijl de volwassenen via een ander paadje verderliepen, vond mijn kleine zusje het net zo gemakkelijk om onder het dier door te lopen. Zij liep onder het paard door en pakte daarbij mijn hand vast, waarop ik haar volgde, terwijl ik Therèse goed vasthield, en zonder veel te moeten bukken, omdat we nog klein waren, bereikten wij het doel.
“Dat is het voordeel als je klein bent”. “Voor kleintjes bestaan er geen hindernissen, ze weten overal doorheen te glippen. Grote zielen lopen tegen dingen aan die ze moeten oplossen, en ze moeten moeilijkheden zien te overwinnen, en zich door redeneren of deugd boven alles zien te stellen, maar wij, allen die klein zijn, moeten ons ervoor behoeden om dat te proberen. Laten we er onderdoor kruipen”.

De heilige Faustina
had de genade om het Kindje Jezus in haar armen te mogen dragen. Zij vertelde: “Vandaag zag ik tijdens de Heilige Mis het Kind Jezus nabij mijn bidstoel. Hij leek ongeveer een jaar oud te zijn en Hij vroeg mij om Hem in mijn armen te nemen. Toen ik Hem in mijn armen nam, drukte Hij zich tegen mijn borst en zei: “Het is goed voor Mij om dicht bij je hart te zijn”. “Alhoewel U zo klein bent, weet ik dat U God bent. Waarom neemt U de gestalte aan van zo’n klein kind om met mij om te gaan?” “Omdat Ik je geestelijk kindschap wil leren. Ik wil dat je heel klein bent. Want wanneer je klein bent, draag Ik je dicht bij Mijn Hart, net zoals jij Mij op dit ogenblik dicht bij je hart draagt”. Daarna bleef ik alleen achter, maar niemand kan zich de gevoelens van mijn ziel indenken. Ik was zo totaal in God ondergedompeld als een spons die in zee gegooid is... (Dagboek § 1481)

Een Kroatische Zuster die ik ken vroeg aan Jezus: “Als ik als volwassene tot U kom, dan neemt U wat langer de tijd om mij te antwoorden, maar als ik als kind tot U kom, dan antwoordt U mij veel vlugger. Hoe is dat mogelijk?” En Jezus antwoordde met de volgende prachtige woorden: “Ik hield zo veel van mijn kindertijd”.

3. Jezus spreekt tot een ziel. Tijdens de kersttijd afgelopen jaar, las ik een tekst van een onbekende Italiaanse auteur, die me heel diep raakte. Jezus spreekt er tot een ziel in moeilijkheden:

“Ik wil een tijdje bij je zijn, alleen maar mijn wiegje in je hart leggen. Vandaag vraag ik je om op dit handje-vol-stro het lawaai neer te leggen dat je ziel overspoelt, al die verschillende stemmen die tegelijkertijd in je spreken, die schreeuwen, die je afleiden, die je in verwarring brengen, die je opwinden, al die stemmen die je niet in staat stellen om rust en stilte te vinden, wat je nodig hebt om naar je eigen hart te kunnen luisteren. Zelfs wanneer je alleen bent, besef je dat er in je stilte meer ophef is dan je vermoedde, en je voelt hoe er in je oren onophoudelijk geroezemoes aanwezig is. Maak het stil in jezelf! Kom naar Mij! Er is niemand anders hier dan jij en Ik...

Zeg eens, kleine ziel, wat was het hardste en pijnlijkste geluid dat je vandaag hebt moeten verdragen? Hoor je het nog steeds in je weerklinken? Maar nu ben je aanwezig. Sluit nu je ogen, luister naar Mij, geef Mij je handen. Ik ben mijn wiegje in je hart aan het plaatsen. Wees niet bang, laat Mij het doen...
Laat me dit doen, louter uit liefde...
Laat me toe in je hart om je te roepen. Sta me toe je te roepen,
Ik wil met je spreken in de taal van de Engelen.
Laat me tot je spreken om je te verlichten met oneindigheid.
Laat me je verlichten om je voor altijd te redden.
Sta me toe je te redden om je met Mij mee te nemen naar de eeuwige verblijfplaats.
Laat me, in de verblijven van de Engelen, je de eeuwige gelukzaligheid in de Goddelijke Glorie geven.
Laat me je het eeuwige leven geven, zodat je altijd bij Mij zult zijn, bij de Liefde die jou heeft geschapen.
Sta me toe dit te doen, omdat Ik je wil omhelzen met tederheid,
Ik wil voor altijd bij je blijven, want dit is waarom Ik je heb geschapen.
Laat me branden van goddelijke en eeuwige liefde, alleen voor jou. Laat mij dit doen.
Laat me dit doen, puur uit liefde.

4. “Frankrijk bidt”! Er is een uitstekend gebedsinitiatief in gang gezet voor Frankrijk. Het wordt voorgesteld aan allen die van ons land houden en die het herstel ervan in het hart dragen. Gebed maakt alles mogelijk. Wij nodigen u uit om u aan te sluiten bij de duizenden gelovigen die al her en der buiten bijeen zijn gekomen, bij voorkeur op woensdagavond om 18.00 uur, om samen de Rozenkrans te bidden.

“Het is de bedoeling dat het Rozenkransgebed op deze wijze wordt aangemoedigd en zich vermenigvuldigt in de openbare ruimtes omwille van Frankrijk, met als doel om deze ruimtes toe te vertrouwen aan de Heilige Maagd, om van haar opnieuw de vrede te verkrijgen en de vrijheid om respectvol met het natuurrecht om te kunnen gaan in de Franse maatschappij. De actie “Frankrijk bidt” neemt in Frankrijk een initiatief over dat op 29 november 2021 in Oostenrijk is gelanceerd, en dat zich in verschillende landen zeer snel heeft verspreid, en dat na zes weken al meer dan duizend openbare plaatsen telt waar elke woensdagavond Rozenkransen worden gebeden. Iedereen van goede wil wordt uitgenodigd een gebedsbijeenkomst te vinden en zich er in te schrijven om een Rozenkrans te bidden voor een Calvarieberg, of een Kruis of een religieus beeld in de buurt, om op deze wijze steeds meer mensen te verzamelen.”

Jezus stuurt ons zijn Moeder. Met Maria, door Maria en in Maria zal Frankrijk herrijzen. Marthe Robin heeft gezegd: “Het is de Heilige Maagd die Frankrijk zal komen redden”.


Lieve Gospa, wij weten dat de overwinningen van het kwaad vandaag de dag slechts schijnvertoningen zijn, want God alleen is Heer en Meester van de wereld. Hij werkt harder dan al onze vijanden te samen en Hij weet wanneer en hoe Hij met macht moet ingrijpen om zijn kinderen te redden. Door uw Zoon Johannes Paulus II weten wij ook dat alle overwinningen van de Kerk zijn behaald op uw voorspraak en met uw hulp. Blijf bij ons in deze tijd van beproeving. Sla uw moederlijke mantel beschermend om ons heen, zodat wij met u de Triomf van uw Onbevlekt Hart kunnen realisreren.

 

Zr. Emmanuel Maillard
Gemeenschap van de Zaligsprekingen

 


Copyright © 2014. All Rights Reserved.