Heilige Maximiliaan Kolbe, beschermheilige van ons apostolaat
Dierbare vrienden, geprezen zijn Jezus en Maria!
1. Op 25 juli 2020 ontving de zienster Marija Pavlovic haar maandelijkse boodschap, die hieronder wordt weergegeven:
Lieve kinderen, in deze turbulente tijd waarin de duivel zielen oogst om ze naar zich toe te trekken, roep ik jullie op tot volhardend gebed om in het gebed de God van Liefde en Hoop te ontdekken. Lieve kinderen, neem het Kruis in je handen. Moge het voor jullie een bemoediging zijn dat de Liefde altijd overwint, vooral nu, nu het Kruis en het Geloof verworpen zijn. Wees een afspiegeling en een voorbeeld door jullie leven, dat Geloof en Hoop nog levend zijn en dat een nieuwe wereld van Vrede mogelijk is. Ik ben met jullie en spreek bij mijn Zoon Jezus voor jullie ten beste. Dank dat jullie mijn oproep beantwoord hebben.
2. Maar, waar is de heilige Voorzienigheid gebleven? In deze onzekere tijden is een van de angsten die veel mensen beheerst het feit dat we misschien tekort zullen komen. Dat we een tekort zouden kunnen krijgen aan levensmiddelen, dat we te weinig veilig zouden zijn, dat we niet meer voldoende mogelijkheden zullen hebben om overal naartoe te kunnen reizen, dat we niet voldoende beschermd zullen zijn tegen het groeiende totalitarisme, dat we misschien ernstig ziek zouden kunnen worden, en deze angsten zijn misschien wel terecht. Maar ze zijn er ook de oorzaak van dat we de essentie van de dingen vergeten: namelijk, dat we er niet alleen voorstaan. Jezus heeft zo vaak het volgende gezegd: “Wees niet bang”.
Om dit te illustreren wil ik met jullie een ervaring delen uit mijn eigen leven, die ik vlak na mijn bekering in 1973 heb opgedaan. Het was de tijd dat de Charismatische Vernieuwing haar eerste passen zette in Parijs. De gebedsgroep van de gemeenschap Emmanuel, die is gesticht door Pierre Goursat, waarbij hij werd geholpen door Dr. Martine Lafitte, begon aan haar prille traject, dat haar zou leiden naar alle uithoeken van de wereld.
In die tijd bestond mijn werk eruit om sierraden te importeren naar Frankrijk vanuit Tibet, en ook andere spullen uit allerlei streken van Azië. Enkele dagen na mijn bekering kwam mijn jongste zus bij mij op bezoek, en zij zag toen hoe er maskers van Hindoestanen aan mijn muur hingen, en aankondigingsposters van het Tantrisme. Waarop mijn zusje me met de grootste rust en kalmte zei: “Weet je, Emmanuelle, je kunt het gewoonweg niet maken om deze spullen te verkopen die verkeerde Goden representeren, en die de mensen verkeerde spiritualiteiten zullen aanleren, die niets te maken hebben met de Christelijke boodschap. Je kunt niet tegen de mensen zeggen dat je Christen bent en tegelijkertijd zulke afgodsafbeeldingen verkopen.”
Voor een korte tijd brachten deze opmerkingen van mijn zus mij van mijn stuk. Ik was er tot in het diepst van mijn wezen door geraakt. En ik fluisterde tegen haar iets dat op een verdediging moest lijken, en dat erop neerkwam dat ik, wat zij had gezegd, probeerde te weerleggen met argumenten die ver onder de maat waren. “Maar ik heb een contract ondertekend met mensen uit India om deze spullen te verkopen. Deze voorwerpen zullen binnenkort aankomen op het vliegveld Orly, en dan moet ik ze in ontvangst nemen en betalen…” Maar er was niets tegen in te brengen. Mijn zusje had me voor een werkelijkheid geplaatst die ik niet kon weerleggen. Mijn zus had gelijk. Toen zij was vertrokken en weer naar huis was gegaan, werd ik een gewelddadige innerlijke strijd in mezelf gewaar. Deze bestelling die ik vóór mijn bekering in India had gedaan, had de waarde van een grote som geld. En als ik al deze objecten zou verbranden zou me dat in een enorme financiële crisis brengen. En… de posters die ik had besteld waren artistiek gezien echt prachtig. “Ik zal er nooit bovenop komen. Maar aan de andere kant: ik zal ook nooit Christus verraden”. Na enkele minuten nam ik dus de beslissing om alle bestelde spullen en posters te verbranden, die binnenkort bij de douane van Orly zouden arriveren. De volgende dag was ik aanwezig bij een gebedsbijeenkomst van de gemeenschap Emmanuel. En toen Martine Lafitte me er zag, vroeg ze: “Wat is er met jou aan de hand? Je zit zo te piekeren. Waar is je vrede? ” En vervolgens legde ik haar mijn probleem uit. En dat ik recht op de afgrond aan het afstevenen was voor wat betreft mijn werk. Maar in plaats van medelijden met mij te hebben barstte ze in lachen uit: “Maar daar moet je je helemaal geen zorgen om maken, antwoordde ze, je hebt de goede beslissing genomen, waarbij je trouw aan Christus bent gebleven. Het is voor Hem dat je al dat geld en al die spullen opoffert. En denk jij dat Hij je nu zal laten vallen? Wat ben jij een persoon met een klein geloof. Zeg tegen Jezus dat je je geheel aan Hem overgeeft, en dat om die reden vanaf dit moment dit probleem van Jouw werk NU Zijn probleem is, en dat Hij DIT PROBLEEM moet oplossen. Daarbij zullen wij voor je bidden, en je zult zien dat Hij je zal helpen”.
En… ze had gelijk. (Met de echte charismatisie zijn er geen halve maatregelen mogelijk en bestaan er ook geen halfbakken oplossingen, omdat Gods Glorie overwint). In de dagen die erop volgden – oh, grote verassing – ontving ik zoveel bestellingen voor de sierraden en andere spulletjes die ik al bij mij had opgeslagen in de kelder, dat binnen twee weken heel het financiële verlies was gedekt en was terugbetaald. En daarbij kwam nog dat mijn werk nu door God persoonlijk gezegend was.
Dit eenvoudige feit werd voor mij een groot Licht ten aanzien van Gods Voorzienigheid in actie. Hoeveel genaden lopen wij niet mis in ons dagelijkse leven omdat we niet voldoende geloof hebben en God niet voldoende liefhebben, Die ons juist zo graag uit de problemen wil helpen wanneer we ons aan Hem toevertrouwen. En op deze wijze wordt het belangrijke woord van Jezus uit het Evangelie werkelijkheid: “Zoek eerst het Koninkrijk Gods, en de rest zal je erbij gegeven worden in overvloed”. Dit kleine woordje “eerst” zet alles op zijn kop en laat elke situatie overhellen naar de kant van de genade, of te wel richting wondertekenen. Heer Jezus, ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp.
3. In Parijs vindt een uitzonderlijk evenement plaats. Op 15 augustus, op het Hoogfeest van de Tenhemelopneming van Maria, zal Mgr. Aupetit, de aartsbisschop van Parijs, de stad Parijs toewijden aan de verenigde Harten van Jezus en Maria, tijdens een Mis die zal gevierd worden in de basiliek van de Sacre –Coeur te Montmartre. De aartsbisschop zal er ook bidden voor heel Frankrijk, opdat onder de mantel van Maria ons land in deze tijden van Covid 19 een weg van hoop mag vinden en van Vrede.
Deze toewijding maakt deel uit van een initiatief, waarbij het beeld van de heilige Maagd van Frankrijk rondreist door al de streken van haar grondgebied. Het is een initiatief van het volk vanuit Lourdes, dat op 1 juni is begonnen, en dit evenement brengt duizenden mensen samen van alle leeftijden en alle milieus. Dit initiatief is uitgegaan van een echtpaar dat afkomstig is uit de streek van de Loire en de Saone, en het heeft de naam “M van Maria” gekregen. Het doel ervan is om de mensen weer hoop te geven in deze moeilijke tijden. Vóór de toewijding van Mgr. Aupetit zal het beeld 5 dagen rondreizen door de hoofdstad van Frankrijk, wat duizenden mensen, gelovigen en ongelovigen, de gelegenheid zal geven om rondom het Mariabeeld te bidden. De dag van 15 augustus zal eindigen met een nacht van aanbidding voor Frankrijk in de Basiliek van de Sacre-Coeur te Montmartre.
Dit is toch zeker een initiatief dat om navolging vraagt in andere landen…
***
Lieve Gospa, veel van Uw kinderen kunnen niet naar Medjugorje komen in deze tijden.
Maar U nodigt ons allen uit om een klein Medjugorje te zijn en te beleven, daar waar we wonen.
U rekent op ons om een weerkaatsing van Uw vreugde te zijn, en van Uw Vrede, in deze wereld die zo hoopt dat er weer geluk zal zijn, en die het geluk vaak zoekt daar waar ze juist verloren gaat!
Zr. Emmanuel Maillard (Gemeenschap van de Zaligsprekingen)
