Beste kinderen van Medjugorje,
Lof zij Jezus en Maria!
1 – De laatste boodschappen van de Gospa zijn meer dan serieus, ze zijn ernstig, net als de gebeurtenissen op het wereldtoneel! Maar de Gospa biedt ons de beste oplossing, en daarom moet al wie zich werkelijk aan haar toegewijd heeft nu meer dan ooit tijd vrijmaken, tot dicht bij haar moederhart komen en luisteren naar wat zij ons te zeggen heeft!
Op 25 juli zei Maria ons: “Houd novenen van vasten en zelfverloochening, opdat Satan ver van jullie moge zijn en de genade rondom jullie…” Voor zover ik weet heeft de Gospa ons tot nu toe 1 keer gevraagd om “9 dagen van zelfverloochening”, dat was in augustus 1991, voor de oorlog in ex-Joegoslavië. Zij wil geen oorlogen meer!! “Het vasten kan de wetten van de natuur buiten werking stellen”, en elke daad van zelfverloochening die met liefde opgedragen wordt kan de plannen van Satan dwarsbomen! New Orleans werd vernield… Wij hadden dat kunnen voorkomen! De Gospa geeft ons er de mogelijkheid voor. Sommige mensen vragen ons of er gedurende 9 dagen gevast moet worden, maar het antwoord daarop moet iedereen apart in gebed in zijn hart horen. Want wat Maria van ons vraagt is een pure liefdesdaad, en geen krachttoer; een offergave die uit het hart komt en die niet makkelijk is, en geen heldendaad die ons op een subtiele wijze op onszelf zou richten. Het eerste wat wij moeten verloochenen is de zonde, dat is het dringendste, dat wij oprecht te biecht gaan en vol vreugde een nieuwe start krijgen.
Tot slot zegt Maria ons op 2 september via Mirjana : “Lieve kinderen, ik kom als Moeder naar jullie toe en laat jullie zien hoeveel jullie God, jullie Vader, van jullie houdt. Maar jullie, waar zijn jullie, mijn lieve kinderen?! Wat staat op de eerste plaats in jullie hart? Wat weerhoudt jullie ervan om mijn Zoon op de eerste plaats te zetten? Lieve kinderen, aanvaard Gods zegen over jullie. Dat de vrede van God rondom jullie moge zijn. De vrede die mijn Zoon geeft, en Hij alleen!”
Dat is de schreeuw van een moeder: “Waar zijn jullie, mijn kinderen?!” Dat is God die Adam kwijt is en in paniek zijn naam roept in de tuin van Eden: “Adam, waar ben je?” Het antwoord is eenvoudig: wij zijn bij datgene wat in ons leven het belangrijkste is, datgene waarvoor wij het meeste geld willen uitgeven, datgene waarvoor wij het meest tijd uittrekken. “Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn”, zegt Jezus ons. O, wat is de schat die weggelegd is voor wie niet aarzelt en voor Jezus kiest mooi, voor wie moeite doet om hem elke dag trouw in de intimiteit van het gebed te ontmoeten! Maar Jezus wordt zo weinig uitgenodigd… Wat wil onze moeder dus? Zij wil ons op onze knieën zien zitten!
“Wacht niet langer, lieve kinderen!”
2 – Denis V. is een van de beste leiders van bedevaarten uit Frankrijk naar Medjugorje. Hij is joviaal, grappig, een vriend die je graag ziet komen en niet graag ziet gaan. Hier lees je zijn mooie getuigenis:
“Na een lange weg vol hindernissen heb ik rust gevonden, een serene rust, het sjalom zeg maar. Voortaan beslissen niet langer het menselijke lichaam en denken over mijn leven van elke dag, maar God! De buitenwereld mag nog zo druk zijn, tieren, betogen, klagen en lamenteren, ik blijf in dit warme nestje waar ik bescherming tegen elke aanval en de genezing voor elke kwetsuur vind.
In 1998 hoorde ik in het ‘kleine bosje’ in Medjugorje een zuster van de gemeenschap van de Zaligsprekingen de volgende vraag stellen: “Wie van jullie heeft Jezus in zijn leven de eerste plaats gegeven?” Van de 80 aanwezigen staken slechts 2 of 3 personen schuchter hun hand op, alsof ze vooral niet wilden opvallen! Ikzelf begreep toen helemaal niet hoe iemands voornaamste bezigheid, van ‘s ochtends tot ‘s avonds, erin kon bestaan om Jezus de eerste plaats te geven! Hoe moet je dan werken en zorgen voor materiële welvaart en beroepszaken, als je de hele tijd met Jezus bezig moet zijn? Op dat moment zat ik vast in een juridische mallemolen, een zaak tegen machtige vijanden, boekhoudexperts en de notariaatsnomenklatura, die achter me aan zaten omdat ik het misdrijf begaan had om een ongedekte cheque in mijn boekhouding op te nemen! Je kunt wel begrijpen dat ik andere zaken aan mijn hoofd had dan Jezus de eerste plaats te geven…
Maar de genade was aan het werk, onopvallend. Mijn echtgenote stond aan mijn zijde. Haar waren de genaden van vrede, vertrouwen in haar echtgenoot en stilzwijgen geschonken. Zij moeide zich niet met mijn procedures, uitte nooit kritiek en liet mij begaan. Zij bad al die tijd… Dat heeft mij veel geholpen. Later, toen mijn ziel genezen was en ik bedevaarten naar Medjugorje wilde gaan begeleiden zei ze: “Meer dan 5 jaar lang heb ik gebeden opdat je het geloof zou terugvinden, en al mijn Eucharistieën heb ik voor jou opgedragen”. Dat was het mooiste geschenk dat ze me kon geven. Waarom zou je bloemen kopen, uit eten gaan, cadeautjes voor elkaar kopen als Jezus er niet is? Dan doe je eigenlijk gewoon jezelf plezier en wordt je gezin niet hechter. En je hebt geen plezier nodig, maar je moet van elkaar houden. Het eerste huwelijksgeschenk dat ik van God kreeg was Odile, die ad hoc echtgenote die zich aan mijn moeilijk karakter zou aanpassen. Zij is altijd blijven hopen, is altijd blijven geloven… Zij is als het ware mijn heilige Monica.
Tijdens die 10 jaar durende lijdensweg hebben Odile en ik samen de berg Tabor beklommen en veel obstakels van uiteenlopende aard overwonnen (daarmee vergeleken is de Krizevac een pleziertochtje): het verdriet van de een was het verdriet van de ander, de vreugde van de een was de vreugde van de ander, de liefde was er altijd en wij bleven elkaar bijstaan. Natuurlijk was ook de onderbuurman er, altijd klaar om twist te zaaien en te storen, maar onze beschermengelen waakten en de gebeden van Odile ook. Mijn innerlijke bekering groeide, elke dag een beetje meer. De gerechtigheid van de mensen? Wij hadden vlug door waar het hen om te doen was: een notaris kelderen die probeerde zijn beroep met hart en ziel uit te oefenen, die mensen die geconfronteerd worden met administratieve en juridische rompslomp gewoon wilde helpen. Minder dan drie jaar nadat ik mijn studie opende in de buurt van Parijs was mijn zakencijfer verdubbeld en stonden de klanten voor mijn deur in de rij… en dat was natuurlijk een doorn in het oog voor een aantal apparatsjiks van het plaatselijke notariaat.
Wij hebben het notariaat de rug toegekeerd en hebben elkaar rechtgehouden, en ook de kinderen: ons gezin is hechter geworden. En toen kwam Medjugorje, en met Medjugorje de genaden…
Uiteindelijk deed de rechter een uitspraak, op goede dinsdag 2005: ik werd veroordeeld tot het betalen van 15 eurocent, wegens “smaad aan het beroep van notaris”. Odile en ik hebben meteen beslist om dat aan Jezus aan te bieden. Die ochtend heb ik aan Jezus gezegd: “Ik heb Je nooit een echt mooi geschenk gegeven, maar nu heb ik het ideale geschenk voor Jou gevonden! En op het juiste ogenblik: de Goede Week! Ik geef Jou een heel waardevol pakje, waarin Je het lijden van mijn kinderen, van Odile en van mezelf zult vinden, alsook de vergiffenis die ik schenk aan al mijn vijanden, boekhoudexperts en gezagsdragers binnen het notariaat, kortom al wie de hand gehad heeft in die hele smerige zaak. Ik wil er niet meer over horen spreken, ik wil vergeten en vredig kunnen slapen. Ik bied Jou dit geschenk aan.”
En Jezus heeft het aanvaard! Sinds 29 maart is mijn geest vrij, ik ben VRIJ, en Odile ook. Ons dagelijks leven is helemaal op Jezus gericht, elke nieuwe morgen is een genade, een lofzang tot de Vader voor alles wat hij voor ons gedaan heeft. Jezus staat op de eerste plaats in ons leven!
Ondertussen heeft de genade ook onze 3 kinderen en kleinkinderen geraakt. Zij weten wat ‘Gij zult uw vader en moeder eren’ betekent. Wanneer ik op reis ga bellen ze mij om me goede reis te wensen. Wanneer ik terugkom is er altijd wel iemand die me aan de luchthaven komt ophalen zodat ik niet hoef te ploeteren in de metro.
Liefhebben, dat is een geheel van kleine gebaren in het leven van elke dag. Liefde heeft geen grote geschenken nodig; het hart moet spreken, niet het banktegoed. Nu loof ik de Heer met veel plezier voor de heilige en zalige hindernissen die ik op mijn weg gevonden heb, het waren de stenen van mijn Krizevac, van mijn Ghetsemani. De berg Tabor, ik ben er en ik blijf er.
Tot hier in grote trekken mijn verhaal… Als je er iets in vindt dat het herkauwen waard is, ga dan gerust je gang!
3 – Ik wil jullie graag om bijzonder gebed vragen. Onze goede Mgr. Hnilica is ziek en heeft onze steun nodig in deze dagen van fysiek lijden en zwakheid. Hij is een grote vriend van Moeder Maria en kende Paus Johannes Paulus II erg goed. Hij was het die in 1984 in Moskou Rusland aan het Onbevlekt Hart van Maria toewijdde. Hij was het die de Heilige Vader deze beroemde woorden hoorde spreken: “Medjugorje is het verlengde van Fatima. Ga erheen!” Gedurende al die jaren heeft hij ons veel uitleg gegeven over de plannen van Maria in Fatima en in Medjugorje. Laten wij hem op onze beurt helpen zoals wij kunnen: met gebed! Bedankt!
Lieve Gospa, jij hebt Jezus altijd op de eerste plaats gezet. Wij echter verwerpen Hem maar al te vaak omdat onze harten hard geworden zijn. Open ons voor Zijn schoonheid!!!
Zuster Emmanuel +
De volgende nieuwsbrief zal op 15 oktober verstuurd worden.
